அனலி

தலைச்சோறு மாத இதழ் வெளியீடு

2012-01-04T19:09:00.000-08:00

வழியனுப்ப வந்தாள் யாழினி

2011-11-19T11:41:00.000-08:00

எங்க போறீங்க மாமா?
வேலைக்கு.
எதுக்கு?
விளக்கிக் கொண்டிருந்தேன்.

எங்கபோறீங்க மாமா?
வேலைக்கு.
எதுக்கு?

அங்கபாரு குருவி சத்தம் கேட்குதா?
அண்ணாந்து பார்த்தாள்
இலைகளால் வசியம் செய்யும்
நிமிர்ந்த அரச மரம்

ஐ... மாமா... குருவிச்சத்தம்!
அது கிளிக்க சத்தம்.
கிளி எப்படி சத்தம்போடும்?
கீ..கீ..ண்ணு சத்தம்போடும்.
கிளி எப்படி சத்தம் போடும்?

கிளி இருக்குல்லா... கிளி இருக்குல்லா....
அதுஉ கீ.. கீ...ண்ணு சத்தம்போடும்.
எப்படி சத்தம்போடும் சொல்லு..
கீ... கீ...ண்ணு சத்தம்போடும
சத்தமா சொல்லு பாப்போம்.
கீ... கீ....

கிளியின் சிரிப்பில் பேருந்துகள் அசைந்தன
அவள் சத்தத்தை அவளே நம்பாமல்
கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டாள்
உயிர்கூட்டுக்குள் ஈரத்தென்றல்

பயணிகளின் பார்வையில்
நானும் யாழினியும்
யாழினியின் அப்பாவும்

முகங்களில் குதிக்கும் முயல்குட்டியின் வசியத்தில்
மயங்கின சில பேருந்துகள்.

மாமாவுக்கு டாட்டா சொல்லு!
டாட்டா....!
டாட்டா.....!

அப்பா, மாமா எங்க போறாங்க...?

................ இரா. அரிகரசுதன், 20.11.2011,1.00 am

கூடங்குளம் உண்ணாவிரதப் போராட்டம்

2011-09-16T21:19:00.001-07:00

எம் மக்கள் அங்கே
மயங்கி விழுந்து கொண்டிருக்கையில்
பொய்யை மலை மலையாய் வாரி இறைத்துக் கொண்டிருக்கும்
அணுசக்தி விஞ்ஞானிகளே அதிகாரிகளே உங்கள் இதயங்கள் என்ன
இரும்பால் ஆனாதா?
எம் கவிஞர்களின் வாயால் அறப்பாட்டு
வீசி எறியப்பட்டால் இந்த உலகமே தாங்காது?

வேண்டாம் என் அன்பு விஞ்ஞானிகளே
உங்கள் இதயத்தை கொஞ்சம் திறந்து வையுங்கள்
நீங்கள் உங்கள் மனைவியருடனும் காதலியருடனும்
களித்து பிறந்த பிறக்கப்போகிற
உம் குழந்தைகளுக்காகவும்தான்
போராடிக்கொண்டிருக்கிறோம் நாங்கள் என்பதை
ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்.

நீங்கள் உங்கள் பரிசோதனைகளை
பரிசோதித்து எங்களை மண்ணழித்துவிடாதீர்கள்
உங்கள் மௌனங்களை சற்று கலைத்து
சொல்லுங்கள்

நீங்கள் சொன்னால் யாரும் கேட்பர்
ஏனென்றால் நீங்கள் விஞ்ஞானிகள்
உண்மையையைச் சொல்லுங்கள்
நீங்கள் நம்புகின்ற இறைவனுக்காகவாவது
அல்லது நீங்கள் விரும்புகின்ற அறிவியலுக்காகவாவது
உண்மையாயிருங்கள்

இருபதாயிரவருட கதிர்வீச்சு
ஆபத்து அங்கே உறங்கிக்கிடக்கின்றது
என்கின்ற உண்மையை
மனிதனுக்காக மட்டுமல்ல
அனைத்து உயிர்களுக்கவும்
இந்த உலகிற்காகவும் எடுத்துச் சொல்லுங்கள்

சவால் விட்டுச் சொல்லுங்கள்
மின்சாரம்தானே
நாங்கள் சூரியனை பிழிந்து
தருகிறோம் என்று உரக்க கூறுங்கள்

பணம் என்ன பணம்
எம் மக்கள் உயிர்தான் அரிது
என்று அவர்கள் காதுகளில் விழும்படி
சொல்லுங்கள்

சொல்லிவிட்டு வாருங்கள்
இதோ எம்மக்கள் இருக்கும்
உண்ணாவிரதப் பந்தலுக்கு அருகே
அல்ல எம் மக்களின் இதயத்திற்கு உள்ளே
உங்களுக்கு கோவில் கட்டி தருகிறோம்.

வருவீர்களா..? வருவீர்களா..?
----
இரா. அரிகரசுதன், 17.09.2011

சாட்சி சொல்லிகளின் காலம்

2011-09-02T23:04:00.000-07:00

மணித்துளிகளின்
சங்கிலி வட்டத்தில்
எல்லாப் புள்ளிகளும்
வெளிச்சத்தில் தொங்க வேண்டுமாம்

மின்சாரத் தேவையின் தீர்வுப்புள்ளியை
வன்புணர்ந்து
கோடுபோடுகிறது
அணுசக்தி

நிலம் நீர் காற்று உயிர் என
எல்லாமும் எரிந்து
எழும்பும் புகைமண்டி
நாறும்போது

கிழிந்து தொங்கும் வெளிச்சம்
பற்றிய உண்மையை
யார் சாட்சி சொல்வது?
---
இரா. அரிகரசுதன்

அணுஉலை = எதிர்காலத்தின் கல்லறை

2011-09-02T23:02:00.000-07:00

கைத்தறிகள் கதவுகளாகி
ஓடிக்கொண்டிருக்கும்
ஓடத்தின் இசையில்
கைகளும் கால்களும்
கனத்து வெடிக்கட்டும்

தைத்து கிழிக்கப்பட்டு
தெரியும் வெளியில்
கூவி விற்கும் பெட்டிகளின்றி
நடுவீட்டுக்குள்
பதுங்கிக் கிடக்கட்டும்
வெறுமை

பச்சை வயல்களின்
கல்லறைகளாய் எழும்பி நிற்கும்
காளையும் கரடியும்
உடைந்து சிதறட்டும்

தாளா வெக்கை
உடலெங்கும்
கண்களாய் முளைக்கட்டும்

இருட்டு பெரும்காடாகி
குரல்வளைகளை
நெருக்கி உடைக்கட்டும்

ஏனெனில்
கல்லறை விளக்குக்கு
கரண்டு தேவையில்லை
-----
இரா. அரிகரசுதன்

கதையின் நதி ஓடத்தை அடித்து சென்றது

2011-07-29T21:06:00.000-07:00

ஆழ்பசை
நிறம் பரப்பி நின்றிருந்த
வாதுமை மரத்தினடியில்
மொழுக்கு கல்லில்
அவனின் காதல் பற்றிய
வெப்பம் திமிறிய கதைகளை
எட்டு கால் பாய்ச்சலில்
சொல்லிக் கொண்டிருந்தான்

கதையிலிருந்து எழுந்து வந்த நதி
இழுத்து சென்ற ஓடத்தில்
கையசைத்திருந்தவளின் பிம்பம்
ஆடிக்கொண்டிருந்தது
நிலவு வெறித்துக்கொண்டிருந்தது
இரா. அரிகரசுதன், 27.07.2011

சமச்சீர் கல்வி பாடப்புத்தகத்தில் இலக்கியம் இருட்டடிப்பு - கண்டணம் முழக்குவோம்

2011-06-28T20:54:00.000-07:00

தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் கலைஞர்கள் சங்கம்,

28/21,வரதராஜபுரம் பிரதான சாலை, தேனாம்பேட்டை, சென்னை-18

பத்திரிகைச்செய்தி:24.06.2011

by Tamil Selvan on Saturday, June 25, 2011 at 9:56pm

முதல் மற்றும் ஆறாம் வகுப்புகளுக்கான சமச்சீர் கல்விப் பாடப்புத்தகங்களில் ஒட்டுதல் வெட்டுதல் பணிகள் தீவிரமாக நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கும் சூழலில் மாணவர்களுக்குச் சென்று சேர வேண்டிய முக்கியமான இலக்கியப்பகுதிகளும் ஒட்டி மறைக்கப்படுவது கண்டு தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் கலைஞர்கள் சங்கம் மிகுந்த வருத்தமடைகிறது.

குறிப்பாக பாவேந்தர் பாரதிதாசனின் ஆத்திச்சூடி ஒட்டி மறைக்கப்பட்டுள்ளது. கவிஞர் அப்துல் ரகுமானின் நவீன கவிதை ஒட்டி மறைக்கப்பட்டுள்ளது.திராவிட இயக்க முன்னோடிக் கவிஞராக மதிக்கப்படும் பாவேந்தரின் பாட்டுக்கே இந்தக்கதியா என்று எழுத்தாளர்கள் பெரும் மனக்கொதிப்படைந்துள்ளனர்.

கவிஞர் அப்துல் ரகுமானின் ” வேலிகளுக்கு வெளியே நீளும் கிளைகளை வெட்டலாம். ஆனால் பூமிக்குக் கீழே நீளும் வேர்களை என்ன செய்வீர்கள்?” என்கிற கவிதை புதுக்கவிதை பிறந்த காலத்திலேயே மிகவும் புகழ்பெற்ற கவிதையாகும். அதில் என்ன கட்சி அரசியல் இருக்கிறது?

பாவேந்தரின் ஆத்திசூடியில் எந்தக் கட்சிப் பிரச்சாரமும் இல்லையே? அதே போல அறிவியல் பாடத்தில் சட்ட காந்தப் படம் ஒட்டி மறைக்கப்பட்டுள்ளது ஏன் என்பது புரியவில்லை. தைப்பொங்கல் பற்றிய பாடல் ஒட்டி மறைக்கப்பட்டுள்ளது. தைத்திருநாளைத் தமிழர் திருநாளாகத்தான் காலம் காலமாகத் தமிழ் மக்கள் கொண்டாடி வருகிறார்கள். திமுக அரசு சட்டம் கொண்டு வந்ததால் அல்ல. தமிழ் மக்களின் பண்பாட்டு உணர்வை காகிதத்தால் ஒட்டி மறைக்க முடியுமா? இவையெல்லாம் ஏன் ஒட்டப்படுகின்றன என்கிற விளக்கத்தை மக்களுக்குத் தர வேண்டும் என தமிழக அரசை வற்புறுத்துகிறோம்.

இந்த மறைப்புகளுக்குப் பின்னணியாக ஒரு பழமைவாதக்கண்ணோட்டமும் சகிப்புத்தன்மையற்ற மனமுமே தொழிற்படுவதாக தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் கலைஞர்கள் சங்கம் கருதுகிறது.இப்போக்கை தமுஎகச வன்மையாக்க் கண்டனம் செய்கிறது.இது வெறும் அரசியல் காழ்ப்புணர்வுப் பிரச்னை அல்ல.கல்வித்தளத்தில் ஒரு தத்துவார்த்தப் போர் துவங்கியிருப்பதாகவே நாங்கள் கருதுகிறோம்.தமிழரின் தத்துவ மரபைக் காக்கும் போராட்ட்த்தில் அனைத்துப்பகுதிப் படைப்பாளிகளும் சிந்தனையாளர்களும் ஒன்றுபட்டு இறங்க வேண்டும்.

எழுத்தாளர்களின் படைப்புகளின் மீது கை வைக்கும் போக்கை சகல பகுதி எழுத்தாளர்களும் கண்டித்துக் குரல் எழுப்ப வேண்டும் எனவும் தமுஎகச அறைகூவி அழைக்கிறது.

அருணன்/மாநிலத்தலைவர்

ச.தமிழ்ச்செல்வன்/ மாநிலப்பொதுச்செயலாளர்

மேற்கண்ட அறிக்கையை தங்கள் தொலைக்காட்சியில் /இதழில் வெளியிடுமாறு அன்புடன் வேண்டுகிறோம்.

நினைவோடை

2011-06-21T02:53:00.000-07:00

தளை நார் கொண்டு

தென்னை மரத்தில் கட்டிப்

போடப்பட்டிருந்த அந்த

குட்டியானை என் முகத்தை

தொட்ட வேளையில்

தும்பிக்கையிலிருந்து

வழிந்த எச்சிலின் மணம்

காலையில் முத்தம் கொடுத்து

வந்த பச்சக் குழந்தையின்

உடல் மணத்த தாய்ப்பாலாய்

உயிர் சிலிர்க்க கண் பணித்த

திரையில் நகர்ந்துகொண்டிருந்தது

அம்மாவைப் பற்றிய ஞெகிழ்வு

--- இரா. அரிகரசுதன், 21.06.2011

ஒழுகும் நதி

2011-06-09T08:10:00.000-07:00

புயல் காற்று இழுத்துச்செல்லும்

ஒற்றைப் படகு

தலை சுற்றித் திரியும்
அந்தத் திசையில்

கிளை பரப்பி வளர்ந்திருக்கும்

ஒரு கொடுங்கத்தி மரமென

சரிந்துக் கிடக்கின்ற நீ

உறைந்த நினைவுகளுக்குள்

ஒழுகும் நதியாய்

நீந்திக் கொண்டிருக்கிறாய்!

-------இரா. அரிகரசுதன், 09 .06 .2011

எதையும் யோசிக்காம செய்யக்கூடாது

2011-05-21T07:29:00.000-07:00

குமரி மாவட்டத்தின் மாத்தூர் தொட்டி பாலத்தில் வைத்து

படமெடுத்தவர் ஓவியர் ராய், நாகர்கோவில்.

இலைகள் இலக்கிய இயக்கத்தின் திரை விழா

2011-03-25T08:41:00.000-07:00

வண்ணங்களை தொலைத்த ஓவியன்

2011-03-12T05:57:00.000-08:00

வண்ணங்களை தொலைத்த ஓவியன்
--------------------------------- இரா. அரிகரசுதன்

தவளைகள் பெடைக்காக
கத்திக்கொண்டிருந்த அந்த
மழைக்கால இரவு தாண்டியபோது

மௌனமாய் நகர்ந்து கொண்டிருந்த
நத்தையை வல்லூறு ஒன்று
கொத்திச் சென்றது

யாருமற்ற தூரத்தில் பூத்திருந்த
அந்த வானவில்லை தேடிப்பிடித்து

வெறுமைகள் பழுத்துக்கிடந்த
என் தோட்டத்தில் நட்டு வைத்தேன்

ஆயிரம் வருடத்து ஆல மரம் போன்று
கிளை விட்டு படர்ந்து நின்ற அதில்

நனைந்த தம் சிறகுகளை
உலர்த்திக் கொண்ட பறவைகள்

சுற்றி சிறகடித்து எச்சமிட்டு
பறக்கையில்

என் வானவில்லை காணவில்லை
--------------------

நிலவு எரிகிறது

2011-02-16T01:56:00.000-08:00

மரணத்தை அறிந்த
நாய்களின் தொடர் ஊளையைப் போல
வெளி எங்கும் கசிந்து படர்கிறது
காடு மரணிக்கும்
மௌன மொழி அழுகை

- இரா. அரிகரசுதன் -15.02.2011

முகம்பார்க்கும் கலை - பிலித்து

2010-09-24T08:51:00.000-07:00

முகம்பார்க்கும் கலை

ஓதி எறிந்த சொற்கள்

2010-09-24T08:34:00.000-07:00

என். டி. ராஜ்குமாரின் ‘‘பதனீரில் பொங்கும் நிலா வெளிச்சம்’’ கவிதை நூல் பற்றிய கட்டுரை / காலச்சுவடு வெளியீடு

ந. முத்து மோகன் (மதுரை காமராஜ் பல்கலைக்கழகம், குருநானக் ஆய்வு மையம்)

கவிஞர் என். டி. ராஜ்குமார் குமரி மாவட்டக் கலை இலக்கியப் பெருமன்றத்தின் வார்ப்பு. இந்த நூலின் முகப்பில் சொல்லப்பட்டிருப்பதைப் போல ஒரு மாந்திரிகப் குடும்பத்தில் பிறந்தவர். கவிஞனைப் புலவன் என்றும் பாணன் என்றும் சொல்லும் மரபைத் தாண்டி, ஒரு மந்திரவாதி என்று சொல்லுவதற்கான முகாந்திரங்களை ஏற்படுத்தியவர் என். டி. ராஜ்குமார். அற்புதமான குரல் வளம் கொண்ட பாடகர், நாடக நடிகர் என பலவகை ஆற்றல்கள் கொண்டவர். 1997 ல் இவரது முதல் கவிதை நூலான ‘‘தெறி’’ வெளி வந்த போது அந்த நூலுக்கு நான் அணிந்துரை எழுதினேன். 13 ஆண்டுகளில் ஒடக்கு, ரத்த சந்தணப் பாவை, காட்டாளன், கல் விளக்குகள் போன்ற கவிதைத் தொகுப்புகள் மலையாளத்திலிருந்து இரண்டு கவிதை நூல்கள் மொழிபெயர்ப்பு. வலைய தளங்களில் சுற்றித் திரியும் வேளைகளில் இவரது கவிதைகளை ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பில் கண்டிருக்கிறேன். இவரது பல கவிதைகள் மலையாளத்தில் மொழிபெயர்ப்பாகியுள்ளன. இதே 13 ஆண்டுகளில் கலை இலக்கியப் பெருமன்ற நண்பர்களோடு சில சச்சரவுகள், தலித் கவிதை, காலச்சுவடு பத்திரிக்கை என இவரது பயணங்கள். இன்னும் பல புதிய பயணங்களை இவர் மேற்கொள்ளுவாராக இருக்கலாம். இடையிடையே அவ்வப்போது நான் இவரைச் சந்தித்து வந்துள்ளேன். பழக்க வழக்கங்களில் கோபதாபங்கள் குறைந்துள்ளன. பழைய அன்பு, தோழமை மாறவில்லை.
பதநீரில் பொங்கும் நிலா வெளிச்சம் எனும் இக்கவிதைகள் நவீனச் சூழலில் வாழும் ஒரு பழங்குடி மனிதனின், ஒரு காணிக்காரனின் காதல் கவிதைகள். அவரது முதல் கவிதை சொல்லுகிறது:
‘‘கருநாகத்தின்
சுழி முனையில்
வல்லயத்தின் கூர்மையுடன்
மணிச் சதங்கை அதிர
உக்கிரதாண்டவமாடிக் கொண்டிருக்கிறது
அட்டகாசமான
நம் காதல்’’
பலர் நிறைந்த அரங்கின் நடுவிலும் அவளது பார்வை,
‘‘எலுமிச்சைப் பழமாக உருண்டோடி வந்தென்னை
அரவமெனத் தீண்டி நின்றதாக’’த் தெரிவிக்கிறார். சாதாரணமாக வாசித்தாலே இந்த வரிகளுக்கு ஒரு கவிதைப் பொருண்மை கிடைக்கிறது. பலர் கூடிய சபையில், மற்றவர்களுக்குத் தெரியாமல், அவள் பார்க்கும் பார்வையை எலுமிச்சம் பழம் அனக்கமின்றி உருண்டோடி வருவதாக உருவகிக்கிறார். ஆனால் இவ்வரிகளுக்குப் பின்னால் ஒரு கதை உள்ளது. பெரிய புலையனின் மகளை சிறிய புலையன் விரும்புகிறான். சிறிய புலையனை அந்தஸ்தில் குறைந்தவன் எனக் கருதும் பெரிய புலையன் இருவரும் நெருங்குவதை தடுக்கிறான். சிறிய புலையன் எலுமிச்சைப் பழ உருவெடுத்து ஒரு தட்டில் அமர்ந்து பெரிய புலையனின் மகளை நெருங்கி விடுகிறான். அவள் எலுமிச்சையை எடுத்து முகர்ந்து பார்க்க சிறிய புலையன் பாம்பு உருவெடுத்து அவளைத் தீண்டி விடுகிறான். காதல் பலித்துவிட்டது.
பத்து பதினைந்து வரிகள் எழுதுவதற்குள்ளாகவே இவரது கவிதைக்கு ஒரு கதைப் பண்பு கிடைத்து விடுகிறது. பத்து பதினைந்து வரிகளுக்குள்ளாகவே இரவது கவிதை மொழி ஒரு குறியீட்டு உலகத்திற்குள் நுழைந்து விடுகிறது. பத்து பதினைந்து வரிகளுக்குள்ளாகவே இவர் தன்னை ஒத்த ஒரு பழைய மந்திரவாதியைக்-காதலியை ‘‘ஜடாமுடிக்குள் ஒளித்து வைக்கும் பழைய மந்திரவாதியைக் - கண்டடைந்து விடுகிறார். கருநாகம், வல்லயம், அரவம், பித்தன், பிறை வடிவு, ஜடாமுடி போன்ற சொற்கள் வந்து விழுகின்றன - மந்திரம் ஓதி எறிந்த சொற்கள்.
என். டி. ராஜ்குமாரின் கவிதைச் சொற்களை ஓதி எறியப்பட்ட சொற்கள் என்று சொல்லும் போது இன்னொன்றும் நினைவுக்கு வருகிறது. தமிழில் வேதம் என்பதற்கு ‘‘ஓத்து’’ என்ற பெயருண்டு. ஓதி எறியப்பட்ட சொற்கள் தாம் ஓத்துக்கள்.
அவரது காதலைப் பற்றிக் கூடுதலாக மேலும் சில தகவல்களைத் தருகிறார். அது குரு / சிஷ்யை உறவில் தோன்றிய காதல் போலத் தோன்றுகிறது.
‘‘தாமதமாக ஓடி வந்த கறுப்பு நதி’’
‘‘சூசகமாய் உள்நுழைந்தென்னை ஆட்டிடும் பாம்பே’’
‘‘குற்றம் ஒன்றும் இல்லையென்று விளையாடு பாம்பே’’ இந்த வரிகளிலிருந்து இவரது காதல் குறித்த சில அத்தியாவசியமான தகவல்களை வாசகர்கள் திரட்டிக் கொள்ள முடியும்.
காதலில் பித்தனாய் இவர் அலைவது ‘‘மலைத்தெய்வம் மறுபோதைக்காய் அலைந்து திரிவதை’’ப் போல இவருக்கே காட்சியளிக்கிறது.
கவிஞரது பழங்குடி மனதில் புதைந்து கிடக்கும் பழங்கதைகள் சிலவற்றை நம்மால் உடனடியாக அர்த்தப்படுத்த இயலவில்லை.
‘‘நல்ல மிளகு போன்ற கருத்த முத்துக்களை
பத்திரகாளியின் உடல் காமத்திலிருந்து
ருத்திரதாண்டவத்தால் பு+தக்கண்டன்
நக்கியெடுக்க’’
பத்திரகாளியின் உடலில் துளிர்க்கும் காம வேர்வையை பூதக்கண்டன் ருத்திரதாண்டவமாடி நக்கியெடுத்தான் என்ற காட்சி நமக்குள் விரிகிறது. அந்த வரிகளுக்குப் பின்னாலும் ஒரு கதை உள்ளது. பயங்கரமான கோடை நாட்களில் ஊர்மக்களுக்கெல்லாம் அம்மை நோய் கண்டுவிட்டது. தன்மக்களைக் காப்பாற்ற பத்திரகாளி எல்லோருடைய உடல் வெப்பத்தையும் தான் ஏற்றுக்கொண்டாள். அவளது. உடலெங்கும் நல்லமிளகுகள் போல அம்மை நோயின் பொக்களங்கள். அவளது துன்பத்தைப் பொறுக்காத பூதக்கண்டன் அந்த பொக்களங்களை தன் நாவால் நக்கி எடுத்தான். இந்த பழங்கதையைத் தான் இப்போது கவிஞர் வேறொரு செய்தியைச் சொல்லுவதற்குப் பயன்படுத்துகிறார். கவிஞன் பழம்புராணங்களை எத்தனைச் சுதந்திரமாக எடுத்தாளுகிறான் என்ற வியப்பு தோன்றுகிறது. ‘‘என் கவிதை பீ அள்ளச் செல்லட்டும்’’ என்று 13 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு என். டி. ராஜ்குமார் எழுதியது எனக்கு நினைவிலிருக்கிறது. அன்று, நவீனத்துவ இலக்கிய விமர்சனம் சப்த பிரமாணத்திலிருந்து தன் கவிதை ஊற்றெடுக்கிறது என்று கதைத்துக் கொண்டிருந்தது. அதற்கு மாற்றுக்குரலாகத்தான் பீ அள்ளச் செல்லும் கவிதை குறித்து ராஜ்குமார் எழுதினார். இப்போது பத்திரகாளியின் உடல் காமத்தை பூதக்கண்டன் நக்கியெடுக்க என எழுதுகிறார். நக்கியெடுக்க என்ற சொல் வெறும் சொல்லாக இல்லை. அது பௌதீகத் தன்மையுடன் ஒலிக்கிறது. தேகப் பிரமாணம் பற்றியது அது. என் நண்பனின் போர்க்குணம் குறையவில்லை என்பதில் எனக்கு மகிழ்ச்சி. இப்போதும்
‘‘வெப்பம் தாளாது வெடித்துச் சிதறுகின்றன இவரது கவிதைகள்’’.
‘‘எப்பொழுது பார்த்தாலும்
எனக்குப் பிடித்தது போலவே வந்து நிற்கின்றாய்’’ என்று தொடங்குகிறது ஒரு கவிதை. மறுவரியிலேயே ‘‘தலைவிரிக்கோலம் பாலப்பூவின் வசீகரம்’’ என்கிறார். பாலப்பூ என்பது பேய்களுக்குப் பிடித்தது. தலைவிரிக்கோலத்தில் பேய் போல வந்து நிற்கிறாய், அது தான் எனக்குப் பிடித்த கோலம் என்கிறார். இவரது காதல் பேய்க்காதல்.
‘‘பலவேசமெடுத்தென்னை விழுங்க வந்த பேயை
பிரபாவத்தோடு நானெடுத்து விழுங்கி
பேயாட்டம் ஆடுகிறேன்’’
தமிழும் கவிதையும் காதலும் என். டி. ராஜ்குமாரின் கவிதைகளில் அடித்தளம் நோக்கிப் பாய்கின்றன. சென்ற ஆண்டு ஒருநாள் மதுரையில் பேசும்போது, எழுத்தாளர் கோணங்கி. நமது காலத்திய எழுத்தில், ‘‘திணைகளின் எழுச்சி’’ என்ற மிகப் பெரிய சம்பவம் நிகழ்ந்து கொண்டிருப்பதாகக் குறிப்பிட்டார். ராஜ்குமாரின் கவிதைகள் ஆரம்பத்திலிருந்தே திணைகளின் எழுச்சியைக் குறித்து நிற்பவை. பின்னை நவீனத்துவச் சிந்தனை இதற்கு வேறுபாடுகளின் அரசியல் என்று பெயரிடுமாக இருக்கலாம். ஒடுக்கப்பட்டு, ஓரங்கட்டப்பட்டுக் கிடந்த திணைகள் இற்றை நாட்களில் தமது சொந்தச் சொற்களுடன், சொந்த அழகியல்களுடன் முன்னுக்கு வருகின்றன. சமூக உடலின் அடியாழம், காயம் புதைந்த நனவிலி என அவை பயணிப்பதால் கோபங்களும் வெறுப்புகளும் இயலாமைகளும் அராஜகம் சுமந்து வெளிப்படுகின்றன. பலவேளைகளில் அவை சமூக அடக்குமுறைகளால் மிகைநிர்ணயம் செய்யப்பட்ட குறியீடடு மொழியில் வெளிப்படுகின்றன. நனவு மனத்தின், சமூக மனத்தின் குண்டாந்தடிகள் இன்னும் உயிர்ப்புடன், சந்தர்ப்பம் தேடிக் காத்திருப்பதை அவை அறியும்.
நனவிலி, அராஜகக் குறியீட்டு உலகம் என்று நான் கூறுவதால், ராஜ்குமாரின் கவிதைகள் அதன் சமூக உள்ளடக்கத்தை எவ்வகையிலும் இழந்து விடவில்லை. மாறாக, குறிப்பிட்ட ஒரு சமூகப் பிரச்சினைதான் இவரது காதலையும் கவிதையையும் பேயாட்டம் போடச் செய்கின்றது. காதலர்களுக்கிடையில் ஒரு வழிமறிச்சான், ஒரு கண்ணாடி மதில் குறுக்கே நிற்பதாக எழுகிறார். ‘‘பொழுதுகளையெல்லாம் கொடும் பறவைகளின் சிறகுகள் மறைத்து கொண்டிருப்பதாய்ச்’’ சொல்லுகிறார். வழிமறிச்சான் என்பது குமரி மாவட்டத்தில் சாதித் தடைகள், சாதியும் மதமும் கொடும் பறவைகளின் சிறகுகளாய் இவர்களது பொழுதுகளையெல்லாம் மறைத்துக் கொண்டிருப்பதாய் எழுதுகிறார். ஆலயம் / கோவில், குருசு மாலை / குத்து விளக்கு, சிலுவை மரம் / நந்தி என்ற எதிர்வுகள் இவரது கவிதைகளுக்குள் வந்து விழுகின்றன. குமரி மாவட்டத்தல் கிறித்தவத்தின் வரலாறு முரண்பட்ட பண்புகளைக் கொண்டது. அது விடுதலைச் செய்தியை மட்டும் தான் கொண்டு வந்தது என்று ஒற்றை வரியில் கூறி முடித்துவிட முடியாது. அவற்றைக் கவிஞர் நினைவுக்கு கொண்டு வருகிறார். சிலுவை மரமே இப்போது வழிமறிச்சானாக மாறிவிட்ட நிலையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
‘‘இரு கரைகளையும் இணைத்தபடி
நடுவிலொரு கருப்பு நதி’’யாகப் பாயும் இவர்களது காதலின் மீது ‘‘துரோகிகள் வாளெடுத்து வீசு’’கிறார்கள். ‘‘பனஞ்சோலைகளுக்கிடையில் இவர் நடுநிசியாய் நிற்கிறார்’’. ‘‘பித்தனாய்ப் பிறை சூடி அலைகிறார்’’.
இப்போது, கவிஞர் முன்பு பயன்படுத்திய பழம் குறியீடுகளெல்லாம் மீண்டும் நினைவுக்கு வருகின்றன. பித்தன், பிறை, ஜடாமுடி, கங்கை, பத்திரகாளி ஆகியவற்றை மீண்டும் வாசித்துப் பார்க்க நேரிடுகிறது. ஆதிசிவன் என்ற அந்தப் பழங்குடிக் கடவுள் ஏன் பித்தனானான்? ஏன் மௌனியானான்? கங்கையையும் பிறையையும் ஏன் ஜடாமுடிக்குள் மறைத்து வைத்தான்? ஏன் உடல் தடதடக்கத் தாண்டவமாடினான்? அவன் ஏன் விஷமுண்டான்? இந்தப் பழம் புராணக் குறியீடுகளெல்லாம் எப்போது தோன்றின? ஏன் தோன்றின? இப்போது கவிஞனுக்கு எதிர்ப்பட்டது போன்ற வழிமாறிச்சான்கள் அந்த ஆதிசிவனுக்கும் எதிர்ப்பட்டிருக்குமோ? அப்படித்தான் கவிஞர் கருதுகிறார்.
‘‘என்னைப் போலவே
ஆலகால விஷம் குடித்து
கால்மாற்றி ஆடிய நீலகண்டனோ
தீண்டப்படாதவனாய்
புறந்தள்ளப்பட்டுக் கிடக்கின்றான்’’
ஆதிசிவன் என்ற பழம் புராண மாந்திரிகக் குறியீடு இக்கவிதைகளினுள் மறுவாசிப்பிற்கு உட்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. திடீரென. இக்கவிதைகள் காதலைப் பற்றியவை அல்ல, வழிமறிச்சான்களைப் பற்றியவை என்ற உணர்வு தோன்றுகிறது. தீட்டு என்ற மிகப் பெரும் சமூக முரணைச் சந்தித்ததாலேயே அன்று அந்த ஆதிசிவனும் பித்தனானானா? சடாமுடி வளர்த்தானா? தாண்டவமாடி தன் அவமதிப்புகளைத் தேய்ததுக் கொண்டானா? ஆலகால விஷம் அருந்தினானா? என்ற கேள்விகள் எழுகின்றன. கவிஞர் ராஜ்குமாரின் ஆதிசிவன் குறித்த வாசிப்புகளுக்கு முன்னால் வேதாந்த சித்தாந்தப் பொருண்மைகளெல்லம் வெளிறிப்போய் விடுகின்றன. ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட புராணக் குறியீடுகளை கணிதவியல் துல்லியத்தோடு கவிஞரால் பொருள்கொள்ள முடிந்திருக்கிறது. ஒரு பழைய மந்திரவாதியும் கால இடைவெளியைக் கடந்து கவிதை உலகில் சந்தித்துக் கொண்டபோது இது சாத்தியப்பட்டிருக்கிறது. நனவிலி மனத்தின் அராஜகக் குறியீடுகள் எங்கே, எப்படித் தோற்றம் பெருகின்றன என்ற பழைய ரகசியம் நமக்குத் தெரிய வருகிறது.
இந்தியத் தத்துவங்கள் பலவற்றின் அடியாழத்தில் தேகமும் காமமும் உள்ளன. என் ஆதித்தாயும் கை எங்கே, கால் எங்கே எனத் தெரியாமல், வலம் எங்கே, இடம் எங்கே எனப் புரியாமல், தம்மை மறந்து (ஆணவம், அகங்காரம் இழந்து), புனிதமும் தீட்டும் துறந்து ஆடிய லீலைகளினின்றும் விளையாட்டுகளினின்றும் தான் இவ் உலகம் பிறப்பெடுத்தது. நனவு மனத்தின் ஒடுக்கும் ஒழுங்குகளெல்லாம் கட்டுடைந்து சிதறிச் சூன்ய சமத்துவமானது நனவிலிகளின் சங்கமத்தில் தான். அந்த ஆதி முதல் சமத்துவம் குறித்த ஏக்கம் எமது தத்துவங்களில் எப்போதுமே இருந்து வந்திருக்கிறது. ஈராயிரம் வருட இந்தியத் தத்துவங்களால் மூடிமறைக்கப்பட்ட அந்தப் பூர்வ உண்மையை அதன் சொந்த வடிவில் ராஜ்குமாரால் கையகப்படுத்த முடிந்திருக்கிறது.
‘‘பதனீரின் மணம்’’
‘‘தந்திரம் நிறைந்த மரச்சீனிக் கிழங்கின் மணம்’’
‘‘பதனீரில் அவித்தெடுத்த மரச்சீனிக் கிழங்கு’’
ஆண் விந்து ரகசியம் அவிழ்ந்து இந்தக் கவிதை நூல் முழுவதும் பரசியமாய்க் கலந்து நிற்பதைக் கண்டுகொள்ள முடியும். அதனாலேயே இந்நூல் பெண்ணியவாதிகளின் விமர்சனத்திற்கும் ஆளாக நேரிடலாம்.
2.9.2010

ஹைக்கூ

2010-08-22T09:08:00.000-07:00

ஹைக்கூ
இரா. அரிகரசுதன்

நட்சத்திரங்களுக்குக் கீழே
பூக்கள் உண்டு
பறக்கிறது வௌவால்
--------
03.08.2010

வெளி எனும் நான்

2010-08-22T08:32:00.000-07:00

வெளி எனும் நான்
இரா. அரிகரசுதன்

மேலே
வானம்
முன்னே
வானம்
பின்னே
வானம்
இடப்புறம்
வானம்
வலப்புறம்
வானம்
கீழே
வானம்...
--------
03.08.2010

காதல் கொதி

2010-03-19T23:35:00.000-07:00

காதல் கொதி
இரா. அரிகரசுதன்

கால்விரல் கொண்டு
கீறி வரைந்த ஓவியத்தை
தந்துவிட்டு
பறந்து சென்ற
என் தவிட்டுக் குருவியே

கிள்ளிவிட்டு கிள்ளிவிட்டு
ஆராத காந்தலாய் கொண்டு
திரியும் என்னிடம்

உன்மேலான கொதி
அப்படியே
கொதித்துக் கிடக்கிறது

துருவப்பரப்பில்
சிரித்து தொங்கும் அந்த நட்சத்திரம்
உருவிப் பாய்ந்து
எரிந்து தீரும்போது

ஒரு குற்றவாளிக்கூண்டில்
“நான் சொல்வதெல்லாம் உண்மை
உண்மையைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை”
என்று சத்தியம் செய்து கொண்ருக்கும் உன்னை

இரத்தக் கண்கொண்டு
திமிறிப் பார்ப்பாள்
கறுத்த உடல் கொண்ட
காதல் தேவதை..

-----
19.03.2010

சில நேரத்தில் அம்மா

2010-03-19T23:30:00.000-07:00

சில நேரத்தில் அம்மா
இரா. அரிகரசுதன்

“விளங்குறதுக்கு உள்ளவன்னா
பெறந்த அண்ணைக்கே செத்திருந்திருப்பியே”

என் இயலாமைகளை
வெட்டித் தள்ளுவதற்காய்
கத்தியுடன் திரிந்து கொண்டிருக்கும் நீ

என் தளிர்களில்
கருவண்டு புகுந்துள்ளது
என்றும்

என் கனிகள்
உருப்படாதவைகள் என்றும்

என்வேர்
உழுத்துவிடும் என்றும்

கூறிக்கொண்டே

என் உயிர்க்காலைப்
பிடித்து நறுக்கென்று அறுத்து வீசிய
உன் அன்பில்

என்ன செய்வது

நான் இன்னும்
உயிரோடுதான் இருக்கிறேன்

-----
19.03.2010

ஆப்பரேசன்

2010-03-06T08:22:00.000-08:00

ஆப்பரேசன்
இரா. அரிகரசுதன்

இரத்தம் சேறாகி
நிற்கும் நிலத்தில்?
கொத்தி போட்டிருக்கும் நாத்துகள்போல
உறுப்பின் முன்பின் பக்கவாட்டிலெல்லாம்
காந்தலோடு கிடந்தன மயிர்கள்

அவிழ்ந்த ஆடையோடு
திறந்துவிட்ட தண்ணீரின் சத்தத்தில்
பயமும் நனைந்து கொண்டிருந்தது

அதிராத நடையில்
படுக்கைநோக்கியப் பயணத்தில்
பசித்த புலிக்கண் கொண்டு
அந்த கத்தி பார்த்துக் கொண்டிருந்தது

அடுத்து அறுக்கவேண்டிய பொருள்
நடந்து கொண்டிருக்கின்றது

பூட்டுக் கயிறாய் சுருண்டுக்கிடந்த
என் நடு முதுகெலும்பில்
கொசு வாய்க்கூர்மையுடன்
இறங்கியது மயக்க மருந்து

கல்யாண வீட்டில் பந்தி பரிமாறும்
அவசரத்தோடு சரக் புரக்கென்று
வெட்டிக் கொண்டிருந்தார்கள்

எலிகரம்பிய உள்ளுணர்வு உந்த
மரத்துக்கிடந்த பகுதிக்குள்
கவனத்தை காய்ச்சி ஊத்திய நான்
வலிகண்டால் என பயந்து

ஓடிக்கொண்டிருந்த பாடலைக் கேட்டேன்

ஆப்பரேசன் தியேட்டரில் இளையராஜா
மருந்து விற்றுக் கொண்டிருந்தார்

காற்று பெருமூச்சாய் வாய்வழி
சிந்திக் கொண்டிருக்க
நாவரண்டு தவித்த நிலையில்
வேதனையின் ஒலி நழுவி விழுந்தது

தண்ணீ தண்ணீ

தாகத்துக்குதான் ஊசி போட்டிருக்கு
எல்லாம் முடியட்டும் பேசாம படு

காற்றடித்து செத்துகிடக்கும்
பூவின் பிணத்தை யானை மிதித்தது
யாருக்குத் தெரியும்

கடைசியில்

எல்லாம் முடிஞ்சாச்சு நாக்க நீட்டு
அறுத்த கத்தி நாக்கை எழுப்பியது

பச்சை ஆடையில்
சிரித்துக் கொண்டிருந்தாள்

எழும்பிய நாக்கில்
வழிந்து கொண்டிருந்தது கவிதை

05.03.2010

02.03.2010 அன்று நாகர்கோவிலில் ஒரு மருத்துவமனையில் எனக்கு சிறு அறுவை சிசிட்சை நடந்தது. அந்த நிகழ்வை கவிதையாக்கிய முயற்சி.

அது திமிங்கிலம் அல்ல

2010-02-15T20:19:00.000-08:00

அது திமிங்கிலம் அல்ல
இரா. அரிகரசுதன்

கடலை உறிஞ்சி துப்பியும்
சுழற்றி அடித்தும்
திரிந்து கொண்டிருந்தது
அந்த நீலத்திமிங்கிலம்

இரை தின்னாமல்
நீந்திக் கொண்டேயிருந்ததில்
தெவங்கிப் போனது கடல்

உயிர்க் கொத்தித் தின்னும்
அந்த தேவதைப் பறவையின்
சிறகின் சத்தம்
மழைச்சாரல் என
இறங்கி வீழும்போது

காற்றைச் சிறையிட்டுத்
திரியும் அந்த
முரட்டு திமிங்கலம்
சின்னத் தூண்டிலில் சிக்கிவிடும்

அப்போது
உயிர் துப்பி சிரிக்கும் அந்த
திமிங்கிலத்தின் கண்
கொழுத்திப்போடும் வெளிச்சத்தில்

ஒழுகும் இதயத்தை
ஏந்தி பிடித்தபடி

பைத்தியம் பிடித்து
ஓடிக்கொண்டிருக்கும்
நம் நட்பு

------
16.02.2010

ஒளியின் நீளம் நிலவுக்கு தெரியாது

2010-01-10T10:00:00.001-08:00

ஒளியின் நீளம் நிலவுக்கு தெரியாது
இரா. அரிகரசுதன்

ரோசா நிற செம்பருத்தியாய்
மேடையில் பூத்திருந்தாள்
மணக்கும் அவள் சிவந்த நாக்கில்
ஊஞ்சலாடிக் கிடந்தது தமிழ்

காய்ந்து கூர் தீட்டிய உடைமுள்ளாய்
என் கண்ணை கீறி உள்ளேறியது
இரண்டு மீன்களுக்கு இடையில்
துடைக்கப்பட்டு கிடந்த அவள் நெற்றி

காலப் பெருவெளியில்
ஒளியின் நீளம் கொண்டு
முளைவிட்டு வளர்ந்து கொண்டிருக்கும்
என் பெருவிரல் தீப்பிடித்து எரிந்து
கசிகிறது செந்தூரம்

கடலே காற்றை கைது செய்
---
29.12.2009

எச்சமிடவேண்டாம் காக்கைகளே

2010-01-10T09:58:00.000-08:00

எச்சமிடவேண்டாம் காக்கைகளே
இரா. அரிகரசுதன்

“மரபீணி மாற்றி ஒரு
பசுமைப் புரட்சி”

வாய் கிழியக் கத்தும்
விதைவெட்டி கத்திரிகள்
டாலரின் படபடப்போடு
நாக்கு வெளித்தெரிய
வாடையை வடிப்பதால்

காக்கைகளே எச்சமிடாதீர்

-----
01.12.2009

நிலா பழுத்தது

2010-01-06T08:31:00.001-08:00

நிலா பழுத்தது
இரா. அரிகரசுதன்

வெள்ளிக் கம்பிகள்
வீழ்ந்து படர்ந்ததில்
அவிழ்ந்து சிரித்தது
செவ்வாம்பல்

நாணல் கொண்ட
நாணம் கண்டு
துள்ளி மினுங்கியது
கெண்டை

அள்ளி முடிந்த
கூந்தல் நுனியில்
கண்ணைச் சிமிட்டி
நிலவின் துளிகள்

பார்த்துச் சிவந்ததில்
பழுத்துக்கிடந்தது நிலா

----
04.01.2010

அது இது கானல்

2010-01-04T08:42:00.000-08:00

அது இது கானல்
இரா. அரிகரசுதன்

அந்த தொலைபேசி அழுதுகொண்டிருந்தது
அவர்கள் பிரிந்துவிட்டார்கள்

விரல்பிடித்துக்கிடந்த அந்த பொம்மைக்கு
விரலிடம் கோபம்

விரலிடம் சொல்லாமலே
விரலை விடுதலை செய்தது

கானல் நீரைக் கண்டவர்கள் பலருண்டு
குடித்தவர்கள் யார் உண்டு?

அவர்கள் பிரிந்துவிட்டார்கள்
அந்த தொலைபேசி அழுதுகொண்டிருந்தது
-----
02.01.2010

காற்று சுவரை சமாதி என்று பொருள் கொள்வதில்லை

2010-01-04T08:41:00.000-08:00

காற்று சுவரை சமாதி என்று பொருள் கொள்வதில்லை
இரா. அரிகரசுதன்

நீ சென்றபோது
நான் உயிரோடுதான் இருந்தேன்

இதயத்தை வெட்டி
பிளந்து வைத்தது
போன்ற அந்த
மாதுளைதான் நான்

தீ எரிந்து
கொண்டிருக்காத
அர்த்த இராத்திரியிலும்

விட்டில் பூச்சிகள்
பூக்களைச் சுற்றி
பறப்பதில்லை
-----
02.01.2010

கால்வாய் ஒன்று கல்லறையானது

2010-01-04T08:40:00.000-08:00

கால்வாய் ஒன்று கல்லறையானது
இரா. அரிகரசுதன்

கேட்பார் அற்று கிடக்கின்றன
வார்த்தைகள்

தவளை இரைதேடியும்
பாம்பு தவளைதேடியும்
பவனிவந்த இரவுகள்
கொசுவலைகளால் போர்த்தி கிடக்கின்றன

இரவுகளை ஒளிரச் செய்த
நீர் கண்ணாடிகள்
குப்பைகளுக்குப் பின்னால்
முகத்தைப் போர்த்திக்கொள்ள

முலை வெட்டுபட்ட
நிலத்தைப் பார்த்து
பயந்துபோன நிலவை
மேகம் நெருங்கி அரவணைக்க
அந்த வானம் அழுதது

கால்வாய் ஒன்று கல்லறையானது
------
02.01.2010

ஒளியின் நீளம் நிலவுக்கு தெரியாது

2010-01-04T08:38:00.000-08:00

பீ வண்டி

2009-10-16T01:10:00.000-07:00

பீ வண்டி
இரா. அரிகரசுதன்

எங்க நாட்டுல
ஒரு வண்டி உண்டு

இரைச்சலோடு அது ஓடும் போது
பிரமிப்பாக இருக்கும்

அலுங்காம போக
குளு குளு ஏசி
செல் சார்ஜர்
ஏழைகளின் ரதம்
மகாராஜா வண்டி
எல்லா வசதிகளும் உண்டு
தண்டவாளங்கள் நாறி கிடக்கும்

கிழிந்து தொங்கும்
சனநாயகதின் இடைவெளியில்
கையாலும் ஆப்பையாலும்
சுத்தப்படுத்திக் கொண்டே இருப்போம்

புகையோடு பீயையும்
வெளிதள்ளுவதால்
பீ வண்டிண்ணு பெயர் வைத்த
என் மகனுக்கு ஒரு சந்தேகம்

‘மகாராஜா வண்டில பேண்டா
பீ தங்கமாட்டு விழுமா?’

என் மகள் சொன்னாள்
எல்லா கக்கூஸ்களயும் சேத்து
ஒரு தொட்டி ரொம்ப ஈசியா வைச்சிரலாம்
ஸ்டேசனுல தண்ணி ஏத்துறதுபோல
இதயும் மாத்தினா போதும்

நான் சொன்னேன்
‘தீவட்டிய தூக்கிகிட்டு
கோட்டைய நோக்கி நாமல்லாம் நடக்கணும் மக்கா’
----
14.10.2009

பூங்காக்களின் நகரம் பெங்களூரு

2009-10-06T20:02:00.000-07:00

பூங்காக்களின் நகரம் பெங்களூரு
-மலையன்

செய்து வைத்த
சிரிப்புகளை பூசிக்கொண்டு
வெண்ணெயில் செய்த
முழங்கால்கள் பளபளக்க
இளம்பெண்கள்

குறிகளுக்கு மேலே
பெல்ட்டு கட்டி
தரையைச் சுத்தப்படுத்தும்
கால்சட்டைகளோடு
தோள்களை இழந்துபோய்
இளைஞர்கள்

கைப்பைகளிலும் செல்பேசிகளிலும்
கனவுகளை சொருகித்
திரியும் இவர்களுக்காய்

பசைதடவிய வலைகளோடு
விரிந்திருக்கும் சனி ஞாயிறுகள்
இரட்டை விலைகளால்

சுரண்டப்படுதலின் சுகத்தையும்
அடிமைப்படுதலின் ஆன்மீகத்தையும்
சுமந்து வேலைக்கு செல்வதும்
சந்தைக்கு செல்வதும் - என

பலிகொடுக்கவே வளர்க்கப்படும்
ஆடுகளின் கழுத்திற்காய்
சாணைத் தீட்டப்படும்
கத்திகளின் மினுமினுப்போடு
திறக்கப்படும் பூங்காக்களுள் புதைந்தவர்கள்
எழும்புகையில்

முட்டைக்காக வளர்க்கப்படும்
லக்கான் கோழிகளின் கால்களும்
இறைச்சிக்காக வளர்க்கப்படும்
பிராயிலர் கோழிகளின் கால்களும்
நடுங்கி விழுகின்றன
பூமியில் படும்போது

----
18.09.2009

புளியங்கூட்டு

2009-10-04T20:25:00.002-07:00

புளியங்கூட்டு
-மலையன்

மரக்குரங்குகளாய்
தொங்கிக் கிடப்போம்
புளியமரங்களில்

மிளகாயும் உப்புமான
உன் வருகையில்
செரட்டை நிரம்பி வழியும்
நொண்டங்காய்களால்

சுள்ளென்று சுவைக்கச் செய்யும்
கைமணத்தோடு மிகச்சரியாய்
கலந்து வைப்பாய்
உப்பையும் மிளகாயையும்

பத்திரப்படுத்தி வைத்திருக்கும்
கல் உலக்கைக்கு அடியில்
இடிபட்டு துள்ளும் நொண்டங்காய்கள்

பூவரசம் இலையை
தொடையில் துடைத்து
விரல் கொண்டு தடவுவாள்
புளியங்கூட்டை

நாக்கில் நீர் சுரக்கும்
அத்தனைபேருக்கும்

செரட்டையை நீயே
வைத்துக் கொள்வாய்

ஒற்றைக்காலில் தவம் செய்யும்
குருட்டுக் கொக்கைப்போல
நான் காத்திருப்பேன்

என்னை தெரிந்து கொண்ட
நீ

இறக்கைக்குள் அணைக்கும்
தாய்கோழியாய்
பொத்தி பொத்தி செல்வாய்

பூவரசம் இலையை நக்கிக்கொண்டு
விரல்பிடித்து நடக்கும்
ஒரு சிறுகுழந்தையைப் போல
உன் பின்னாலேயே வருவேன்

இலையைப் பிடுங்கிக் கொண்டு
உன் விரலைத் தருவாய்

சுவை தூக்கலாய் இருக்கும்.
----
18.09.2009

தள்ளையும் பிள்ளையும்

2009-10-04T20:25:00.001-07:00

தள்ளையும் பிள்ளையும்
-மலையன்

அனுபவத்தில் மூத்த
பாட்டியைப் போல கால்நீட்டி
உட்கார்ந்திருப்பாள்

நானே முதலில்
ஆடுவேன்

ஒரே முறையில் ஒருநாளும்
தள்ளையின் மேல் பிள்ளைகள்
விழுவதில்லை எனக்கு

வழக்கமான சிரிப்போடு
என் நெஞ்சையும் அள்ளுவாள்
குச்சிகளோடு

மிருதுவாக குச்சிகளை
தடவிக் கொடுப்பாள்
கண்ணோரத்தில் நான் கிடப்பேன்

தள்ளைமேல் கிடக்கும்
பிள்ளைகளை அனங்காமல் பிரித்தெடுப்பாள்
உடலின் சர்வமும் விழித்திருக்கும்

கண்ணைத்தாண்டி அவள்
கன்னம் அசையும்
காது சிலிர்த்து நிற்கும்

தள்ளைமேல் கிடக்கும்
ஒரே பிள்ளையைப்
பிரித்தெடுக்கும் வெற்றியின்
தருவாயில் பூரித்த உடலாய்
முகம் முருகும்

குனிந்து முகர்ந்து கொண்டே
மணக்கச் செய்த வாயால்
மெதுவாக ஊதுவேன்
அவள் காதில்

ஒரு முயல்குட்டி
மார்பில் உரசுவதுபோன்று
சிரித்து தலை சரிவாள்
குச்சிகள் அசைந்துவிடும்

சினுங்கிக்கொண்டே
சண்டைக்கு வருவாள்

சரி
அழிச்சாங் குழிச்சான்
விளையாடு என்பேன்

தலைமுடி பிடித்திழுத்து
சட்டன்று
கன்னத்தில் முத்தமிட்டாள்

உயிர் சிலிர்த்து
கன்னம் தடவினேன்

என்
உலகெங்கும் மணத்தது
ஈரமுத்தம்.

--
17.09.2009

கேசவன் என்பது நாய்

2009-09-19T21:15:00.000-07:00

கேசவன் என்பது நாய்
- மலையன்

கேசவனுக்கு ஒத்தக்கண்ணு
நீலக்கண்ணு

தலையில சொமடும்
தோள்ல தேங்கா தொங்கலுமாட்டு
ஆலமரத்தபோல நடந்துவருவாரு
தாத்தா..

கேசவனும் நானும்
கால சுத்தி சுத்தி வருவோம்
பொரிஉருண்டை கிடைக்கும்
கேசவனுக்கு இனிப்பு பிடிக்குமாண்ணு
எனக்கு தெரியாது...

குழம்பு, மீனு, கூட்டு
எல்லாத்தையும் போட்டு
பென பெனன்னு பெனைஞ்சி
யான கவளமா உருட்டுவாரு

எச்சில் ஊரும் நாக்கு தொங்க
காத்திருப்போம்
நானும் கேசவனும்

பல்லே இல்லாம
பனங்கிழங்கு திம்பாரு
மடக்கு கத்திய மண்ணுபோட்டு
தீட்டி கிழங்க தூவலா
செதுக்கி தருவாரு
அன்னத்தூவி தோத்துபோவும்!

கொஞ்சத்த கேசவனுக்க
வாயில இறுக்குவேன்..

இடிச்ச வெத்திலயில
பாதி எனக்கு
நல்லா சவச்சி ஒதப்பி
வாயில துப்பி கொடுப்பேன்
கேசவனுக்கு...

மதகு நெறைய
தண்ணி ஓடிச்சாடும்
தண்ணிக்கும் மதகுக்கும் இடையில
படுத்துக்கிட்டே பதுங்கிச் ஊர்வோம்
கேசவனும் நானும்

என் வாயில தண்ணி இருக்கும்
கேசவனுக்க வாயில
சோப்பு டப்பா இருக்கும்

விளைக்குள்ள மாடு மேயுதுண்ணு
விரட்ட போனவருக்க
தொடைய குத்தி கிழிச்சது மாடு

மாட்ட அடிச்சி வெரட்டிட்டு
மண்ணள்ளி போட்டு
தூண்ணு துப்பிக்கிட்டு நடந்தாரு
தாத்தா...

தாத்தா இல்லாத வீட்டுல
வேறயாரோ குடியிருக்க
கேசவன காணல

எனக்கு ஊரு போவ
பிடிக்கல...
---
03.09.2009

மலம் தின்றுகொண்டிருக்கின்றது மனிதம்

2009-09-19T21:12:00.000-07:00

மலம் தின்றுகொண்டிருக்கின்றது மனிதம்
- மலையன்

பிய்த்து எடுக்கப்பட்ட
நிர்வாணத்தின் மேல்
தோக்குகள் குறிகளாகப் பாய்ந்ததை சொன்னபோது
எரிக்கப்பட்ட உடல்களைத்
தின்கிறார்கள் என்ற உண்மையை எடுத்தெறிந்தபோது
நிலத்தை உழுது
உயிர்களை விதைக்கிறார்கள்
என்று கதறி தொண்டை கிழிந்தபோது
விரட்டிப் போயும்
நெஞ்சு காட்டிய எங்கள் பேனாவின்
முதுகுகளை துளைத்துச்சென்ற தோக்குகளை
நக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்ற போது
மிதந்து வந்த பிண அழுகலை இழுத்துப் போட்டு
பரிமாறிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்ற போது
கருவறைகளை தோண்டிப் பார்க்கிறார்கள் என்றபோது
அப்பனையும் மகளையும்
அன்னையையும் மகனையும்
நிர்வாணப்படுத்துகிறார்கள் என்றபோது
ரோடுரோலர்களின் அடிகளும்
பொக்லின்களின் அடிகளும்
இரத்தச் சேற்றில் வழுக்கிச் செல்கின்றன என்றபோது
கொண்டு சென்ற உணவுகளிலும் மருந்துகளிலும்
ஒண்ணுக்கு இருக்கிறார்கள் என்றபோது

கை பொத்தி வாய் பொத்தி
மற்றதையும் பொத்திய
ஏ மலட்டுமனிதமே!
இன்னும் உயிரோடுதானிருக்கின்றாயா..?

------
09.09.2009

நிஜங்களின் நிறங்கள்

2009-09-06T17:48:00.000-07:00

நிஜங்களின் நிறங்கள்
சு.ஆன்றனி கிளாரட்

அண்மையில் நாகர்கோவில் நகரில் இயங்கும் ஒரு நூல் விற்பனை நிலையத்தில் சுமார் ஒன்றரைமணி நேரம் தேடி சில நல்ல நூல்கள் வாங்கினேன். அதில் ஒன்றுதான் திபெத்-சில புரிதல்கள். தி ஹிந்து நாளிதழின் தலைமை ஆசிரியர் என். ராம் அவர்கள் திபெத் பிரச்சனை குறித்து பிரண்ட்லைன் இதழில் (மே 23, 2008) எழுதிய கட்டுரை இக்குறுநூலில் தமிழில் தரப்பட்டுள்ளது. திபெத் பிரச்சனை குறித்து ஐந்து கேள்விகள் என்ற தலைப்பில் கொல்கத்தாவில் உள்ள சீன குடிமக்கள் நலன் காக்கும் அலுவலகத்தின் தலைமை அதிகாரியான மாவேசிவேய் எழுதியுள்ள கட்டுரையும் (04-06-2008) இணைக்கப்பட்டுள்ளது. தமிழாக்கம் செய்த இலக்குவன் அறிமுகமும் எழுதி திபெத்திய புத்த மதம் பற்றிய சிறு குறிப்பையும் எழுதியுள்ளார். வண்ண அ†டைப்படத்துடன் வாசிப்புக்கு உதவும் வகையில் எழிலுற வெளியிட்டது பாரதி புத்தகாலயம். 64 பக்கங்கள் கொண்ட இக்குறுநூலுக்கு 25 ரூபாய் சற்று அதிகமெனவே படுகிறது. சிந்தனைச் செறிவு கொண்ட இப்படைப்பை எளியநடையில் மொழிப்பெயர்ப்பு செய்த சி. இலக்குவன் பாராட்டப்பட வேண்டும்.
என். ராம் நேரடிக் கள ஆய்வுக்காக இரண்டு முறை திபெத் பயணம் மேற்கொண்டு, ஆதார பூர்வமான தரவுகள் சேகரித்து அதன் அடிப்படையில் இதை எழுதியிருப்பது மிகவும் பாராட்டப்பட வேண்டியது. ஆனால் அவரது பார்வையிலிருந்து வெகுவாக வேறுப†டு நிற்கின்ற காரணத்தால் பலமான எதிர்வினை இயல்பாகவே எழுந்தது. திபெத் பிரச்சனை குறித்த சரியான பார்வை (பக். 9) என்று இது அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருந்தாலும் இது சீனம்சார் பார்வை என்பதே நமது கருத்து. அதனாலேயே வாதங்களில் வலு குறைந்திருக்கிறது என்பதும் சிந்தனையோட்டத்தில் கோர்வை கவிழ்ந்திருக்கிறது என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.
பொதுவாகவே இந்துத்துவ எதிர்ப்பில் பதிவுகள் ஏற்படுத்தும் ராமின் இந்துக்குழுமம் மதச்சார்பின்மைக்கு நல்ல எடுத்துக்காட்டு என்றே நாம் கருதிவந்தோம். கந்தமால் வெறியாட்டங்களைக்கூட வெளிக்கொணர்ந்ததில் அது ஆற்றிய பணி வரலாற்று முக்கியத்துவம் கொண்டதாகும். ஆனால் நமது இந்தப்புரிதல் இலங்கைப் பிரச்சனையிலான இவர்கள் நிலைப்பாட்டில் உருக்குலைந்து போனது. சிங்கள அரசின் பௌத்த மதவாதத்தை வெளிப்படுத்த இந்த மதச்சார்பின்மைவாதிகள் தவிர்த்தது ஏன்? சிங்கள அரசப்பயங்கரவாதத்தின் ஊதுகுழலாக இந்த ஆங்கில ஊடக சாம்ராஜ்யம் ஒலித்தது ஏன்? ஒருமனதாக சட்டமன்ற தீர்மானம், அனைத்துக் கட்சித் தீர்மானம், என்று ஒட்டுமொத்த தமிழகமே ஒருமித்து ஈழந்தமிழர் இனப்படுகொலையை கண்டித்து போர்நிறுத்தம் கேட்டு கோந்தளித்த போதும் ராம்களும் ஆங்கில ஊடகங்களும் உலகுக்கு வேறுவிதமான திரிபுவகையறாகளை சுமந்து நின்றது ஏன்? இந்தக் கேள்விகளுக்கான விடை இலங்கை இந்தியா, சீனா, ஈழம், திபெத் என்று அனைத்து புள்ளிகளையும் ஒரே நேர்கோ†டில் கொண்டு நிறுத்துகிறது. அதுதான் ஓட்டுப்பொறுக்கி கம்யூனிஸ்†களின் நிலைப்பாடுகளை குருட்டாம்போக்காக ஆதரிப்பதுபோல் என்கிற என். ராமின் பார்வை. இந்த நூல் விமர்சனக் கட்டுரை அதை தோலுரிக்கும் முயற்சியே.
முதலாவதாக தலாய்லாமா அடையாளப்படுத்தும் திபெத்தின் விடுதலைக்கான போராட்டத்தை பழமைவாத நிலப்பிரபுத்துவக் கும்பலின் அரசுக்கு எதிராக கலகமாக விளக்குகிறது இந்நூல் (பக். 5) ஆக திபெத்திய மாணவர்கள், பெண்கள், முதியோர் என ஊடகங்களில் நாம் கண்ட அனைத்து திபெத் போராளிகளுமெ கலகக்காரர்கள் என்கிறது இந்தப்பார்வை. அரசப்பயங்கரவாதத்துக்கு அஞ்சியோடி இந்தியாவில் அடைக்கலம் புகுந்த அகதிகளை தப்பியோடிய கலகக்கும்பலாகச் சித்தரிக்கிறது இந்நூல். சொந்த மண்ணில் வாழும் ஆளும் உரிமையை கோரியதால் மேலாதிக்கச் சீனத்தால் ஓடஓட அடித்து விரட்டப்பட்ட திபெத்தியர்கள் கலகக்காரர்கள் என்கிறது இந்நூல்.
இமாச்சல் பிரதேசத்தில் அமைந்துள்ள தர்மசாலவில் வெளியிலிருந்து இயங்கும் திபெத் அரசாங்கம் என்ற அமைப்பு செயல்பட்டு வருகிறது. இது இந்திய அரசுக்கு தெரியாமல் நடப்பதல்ல. இதை அரசு அனுமதிக்கிறதென்றால் இதையே அங்கீகாரமாக எடுத்துக்கொள்ள முடியாதா வெளிப்படையாக இந்திய அரசு இதை அறிவிக்காததற்கு அசுர பலம் வாய்ந்த சீனம் குறித்த அச்சம் அன்றி வேறென்ன காரணம் இருக்க முடியும் ஆனால் இந்தத் தொடை நடுக்கத்தையே இந்தியாவின் ஆக்கப்பூர்வமான நிலைப்பாடு என்று பாராட்டுகிறார் ராம்.
உலக நாடுகள் திபெத் மக்களின் தன்னாட்சிக்கான போராட்டத்தை ஆதரிப்பது மிகைப்படுத்தப்பட்ட கற்பனைகளின் அடிப்படையிலானது என்று முழுப்பூசணிக்காயை சோற்றில் மறைக்க முயலும் ராம், சீனாவுக்கு எதிரான இந்த அணுகுமுறை அபாயகரமானது என்று மிர†டலும் விடுகிறார். போராடி விடுதலையடைந்த இந்திய நாடு ஏனைய விடுதலைப் போராட்டங்களை ஆதரிக்கும் என்ற நேரு போன்றோரின் நீதிசார்பார்வையே வங்கதேசம், பாலஸ்தீனம், ஈழம் போன்ற விடுதலைப் போராட்டங்களை தார்மீக ரீதியில் ஆதரித்ததன் காரணம். அத்துமீறும் சீனா மீதான அச்சம் காரணமாகவே இந்தியா இந்தக் கொள்கையிலிருந்து வழுக்கி ஆதிக்க வகை அரசுப் பயங்கரவாதத்தை கண்டுகொள்ளாமல் கள்ள மௌனம் சாதிப்பதை அறிவிக்கப்படாத வெளியுறவு தந்துவமாக ஆக்கியுள்ளது. ஈழம், பாலஸ்தீனம் போன்ற உரிமைப் போரா†டங்களில் இந்திய நிலைப்பாடு இப்படித்தான் அம்மணமாகி நிற்கிறது. இதையே ஆக்கப்பூர்வ நிலைப்பாடு என்கிறார் ராம்.
ஊடக ஒழுக்கம் குறித்து பேசும் ராமின் வாதங்கள் யாவும் நகைப்புக்குரியன. செய்தி ஆதாரங்களை சரிபார்த்தே செய்தி வெளியிடவேண்டும் என்கிறார் ராம். ஆனால் ஊடக சுதந்தரம் இல்லாத சூழல் நிலவும் போது செய்தி வெளியிடக்கூடாது என்கிறதுபோல் நீள்கிறது அவர் வாதம். ஆனால் ஊடக சுதந்திரம் தடைசெய்யப்படுவதன் ஒழுக்கம் இஸ்ரேல், இலங்கை, சீனா போன்ற பயங்கரவாத அரசுகளால் மீறப்படும் போது பொய்ப்பரப்பல் செய்யும் அரசுகளின் சங்கொலியாக ஒலிப்பதுதான் ஊடக தர்மமா? உதாரணமாக, உண்மை பேசினால் சிங்கள ஊடகவியலாரே ஒடுக்கப்படுவதும், உலக ஊடகங்கள் வெளியேற்றப்படுவது போன்ற சிங்கள பேரின வாதத் தலைவன் ராஜபக்ஷே துப்பும் எச்சிலை, தலைப்பு செய்தியாக தாங்குவது தான் ஊடக ஒழுக்கமா?
இலங்கை என்னும் சந்தையை இழக்க விரும்பாத இந்திய முதலாளித்துவக் கும்பல், இந்திய அதிகார வர்க்கத்துக்குப் போடும் பிச்சையிலிருந்து விழும் எச்சிலை நக்குவதுதான் ஊடக ஒழுக்கம்!
அரசப் பயங்கரவாதம் அச்சுறுத்தும் சக்தியாய் வடிவெடுத்து வரும் இக்காலக்கட்டத்தில், சிறிதளவேனும் அதை அச்சுறுத்துவது மனிதௌரிமை கோஷங்களே. ஹைத்தி, வல்வெட்டித்துறை, அசாம் போன்ற பகுதிகளில் காட்டுமிராண்டித்தனமான வல்லுறவுகளில் ஈடுபட்ட வெட்ககேடான இந்திய ராணுவத்தின் கொடூர முகத்தை உலக அரங்கிற்கு இனம் காட்டியது மனித உரிமை அமைப்புகளும், உயிரையும் துச்சமாக கருதி உண்மை ஒலிக்கும் ஊடகங்களுமே. இதற்கு அவை கொடுத்த விலை கொஞ்சநஞ்சமல்ல.
ஒழுக்கக்கேடு மலிந்ததும், வன்முறைத்தாக்குதல்களை தடுக்க வக்கற்றதுமான அரச வன்முறை சக்திகள் ராணுவமாக, காவல்துறையாக, சல்வாஜீடும் போன்ற கூலிப்படைகளாக கொலைத்தாண்டவமாடுகின்றன. மூக்கில் விரலைவிட்டு ஆட்டியும் மூன்று நாட்களாக உள்ளே நுழையமுடியாத இந்த காகிதப்புலிகளுக்கு (மும்பைத்தாக்குதல்) கதாநாயகத் தகுதிகொடுத்து கௌரவித்த ராம் வகை ஊடகயியலார் மனித உரிமை முழக்கங்களை கொச்சைப்படுத்துவது புரிந்து கொள்ள இயலாததல்ல.
பன்னாட்டு விளையாட்டுப்போட்டிகள் அரசியல் தன்மை கொண்டவை. அவை வெற்று விளையா†டுகளல்ல. இதுபோன்ற போ†டிகள் நடக்கும் நாடுகள் சட்டம்-ஒழுங்கு தரச்சான்றிதழை உலக அரங்கில் திருடிக் கொள்கின்றன, இப்படியொரு தோற்றத்தை ஏற்படுத்தவே அண்மையில் இதுபோன்ற இனப்படுகொலை நடக்கும் இலங்கை மண்ணில் கிரிக்கெட் போட்டி ஒன்று நடத்தி அந்த இரத்தவாடையடிக்கும் சிங்கள அதிகார வர்க்கத்துக்கு உலக அளவில் நன்னடத்தை சான்றிதழ் பெற்றுத்தர இந்திய-இலங்கை கள்ளத்தொடர்பு முயற்சித்தது. இந்த அரசியல் தொடர்பு விளையாட்டு போட்டிக்கு இருப்பதால்தான் இலங்கை - பாக்கிஸ்தான் கிரிக்கேட் போட்டியில் தீவிரவாதிகள் தாக்குதல் நடத்தி பாக்கிஸ்தானில் நிலவும் நிச்சயமற்ற தன்மையை தோலுரித்தனர்.
இதே அடிப்படையில்தான் திபெத் விடுதலைப் போரா†டத்தை ஒடுக்கும் சீன மண்ணில் ஒலிம்பிக் போட்டிகள் நடப்பது அவ்வரசுக்கு இல்லாத யோக்கியத்தை பெற்றுத் தருவதாக அமையும். மேலும் திபெத்தின் நியாயங்களை சீனாமீது உலகப்பார்வை குவியும் இத்தருணத்தைப் பயன்படுத்தி வாதப்பொருளாக்க முடியும் என்ற உத்தி முன்னெடுக்கப்பட்டது.
இவ்வளவுப் பின்னணிகளைக் கொண்ட இந்த சமகால எழுச்சியை சீன ஒலிம்பிக்கை சீர்குலைக்கும் முயற்சி என்று விவரிக்கிறது ராமின் பார்வை.
பாரதூரமான விளைவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடிய ஒப்பீட்டாய்வுகளை செய்கிறார் ராம். புத்த மடங்களைச் சார்ந்தவர்களே கலவரங்களில் ஈடுபட்டார்கள் (இலங்கையில் ஊரறிய நடக்கும் புத்த பிட்சுகளின் வன்முறை வெறியாட்டங்கள், பேரினவாத அழுத்தங்கள் குறித்து ராம் வாய்திறக்கமாட்டார் என்பது வேறு விசயம்) என்று சொல்லி புத்தமடாலயங்களில் அத்துமீறி சீன மேலாதிக்க குழு நுழைந்ததை பர்வேஷ்முஷாரப் எடுத்த நடவடிக்கைக்கு ஒப்பிடுகிறார் ராம். இதில் முஷாரப்பை பாராட்டிய மேற்கத்திய ஊடகங்கள் சீனாவை பாரா†டவில்லை என்று ஆதங்கம் வேறு.
முதலாவது, திபெத்தில் நடப்பது பாகிஸ்தானைப் போலல்லாது ஒரு இனமக்கள் வேற்றினமக்களிடமிருந்து விடுதலை கோரும் போரா†டம் என்பதை மறந்து ஒப்பீடு செய்கிறார் ராம். இதையே காலிஸ்தான் கோரிய சீக்கிய மக்களின் விடுதலைப் போராட்டத்தை ஒடுக்க இந்திரா எழுப்பிய பொற்கோவில் நுழைவு நடவடிக்கைக்கு ஒப்பிட ராம் தயாரா? இதற்கு பழிவாங்கும் நடவடிக்கையாகத்தான் பியாந்த்சிங் என்ற சீக்கியரால் இந்திரா கொலைச்செய்யப்பட்டார் என்பதை மறக்க முடியுமா? இந்திராவின் நினைவுநாளில் ராமோ, ஏன் இந்திய ஆ†சியாளர்களோ, காங்கிரஸ் கட்சியினரோ அதை நினைவு கூர்ந்து இந்திராவின் குருத்வாரா நுழைவை நியாயப்படுத்தியோ, அதற்குப் பழிவாங்கிய சீக்கிய சமூகத்தை கண்டித்தோ பேசத் திராணி உண்டா? தொடர்ந்து வந்த தேர்தலில் இந்திரா மீதான பழிவாங்குதலை அங்கிகரீத்துதானே சீக்கிய மக்கள் அதே பியாந்த் சிங்கின் மனைவி விமலாகஷர் என்பவரை எப்போதுமில்லா வாக்குவித்தியாசத்தில் வெற்றி பெறச் செய்து தாயை இழந்த தனயன் ராஜீவ் பிரதமராக அமர்ந்த பாராளுமன்றத்தில் உறுப்பினராக அனுப்பினார்கள் அது குறித்து பேச துணிவு இருக்கிறதா இல்லை, இந்திரா கொலைக்காக காங்கிரஸ் திட்டமிட்டு சீக்கிய மக்களை தலைநகர் தில்லியிலேயே நரவே†டையாடியதை குறித்து பேச தைரியம் இருக்கிறதா? இது எல்லாவற்றையும் மறந்து இன்று சீக்கியரான மன்மோகன்சிங்கை பிரதமராக்கிய சோனியா கணவரைக் கொன்றதாக விடுதலைபுலிகளைக் கருதி ராஜபக்ஷேயுடன் கூட்டணியமைத்து மக்களுக்கு அறிவிக்காமலே ஈழமண்ணில் யுத்தம் செய்கிறாரே அதுபற்றி ராம் பேசுவாரா?
அரசியல் கூர்மதியோ, இந்தியாவின் பிராந்திய நலன்கள் குறித்த அறிவோ ஈழப்போராட்டம் மற்றும் விடுதலைபுலிகள் போராட்டத்தின் ஆன்மா குறித்த புரிதலோ இல்லாமல் அமைதிப்படையை அனுப்பி தமிழர்கள் வாழ்க்கையை சின்னாபின்னமாக்கினார் ராஜீவ். தமிழச்சிகளை வல்லுறவு செய்து வக்கிரம் தீர்த்தது அமைதிப்படை கமிஷன் இது பழிவாங்கும் நடவடிக்கை, இதை பயங்கரவாத நடவடிக்கை என்று கருத இயலாது என்று சொன்ன பின்னரும் புலிகளை பயங்கரவாதிகளாகச் சித்தரிக்க ராமின் இந்துக் குழுமம் மேற்கொள்ளும் முயற்சிகளுக்கு காரணம் என்ன? வெறும் வன்முறை எதிர்ப்பா. அப்படியானால் பகத்சிங், ராஜதுரை, குருதேவ் அகியோரைப் பயங்கரவாதிகள் என்று சொல்லி ஆங்கிலேய ஆட்சி, தண்டித்தது. அதையே ராமின் கருத்தாகக் கொள்ளலமா சேகுவேரா, பிடல், மாவோ, அராபத் ஆகியோரையும் இந்தப் பயங்கரவாதிகள் ப†டியலில் சேர்த்துக் கொள்ளலாமா!
இல்லையென்றால் ஏன் இந்த இரட்டைவேடம் ராஜீவ் கொலையாளிகள் என்று பிரபாகரனையும், தமிழீழ விடுதலைப்புலிகளையும் திரும்ப திரும்ப அழைப்பதன் மூலம், இது தொடர்பாக விசாரிக்கப்பட்ட சுப்பிரமணியசாமி, அவருக்கும் சந்திராசாமிக்கும் உள்ள நெருக்கல் குறித்த கவனத்தை சிதைக்க முயற்சிக்கிறாரா ராம். இவ்விசாரணையில் ஒத்துழைப்பு தரவில்லை என்று ராமின் விசாரணை கமிஷன் குற்றம் சா†டுவதை இங்கே நினைவு கூரவேண்டும்.
ஆக, இந்திரா கொலை தொடர்பாக சீக்கியர் மீது ஓர் அணுகுமுறை, இன்னும் சொல்லப்போனால் காந்நியைக் கொன்ற இந்துத்துவக் கும்பல்மீது ஓர் அணுகுமுறை, ஆனால் ராஜீவ் கொலை தொடர்பாக தமிழர் மீது வேறு அணுகுமுறை என்பதன் அர்த்தமென்ன ஆரிய, பார்ப்பன, வட இந்திய சார்புபோக்குதானே. சுப்பிரமணியசாமியை காப்பாற்ற ராம் புலிஎதிர்ப்பு கோசத்தை தொடர்கிறார். நீதிமன்றத்தில் வன்முறையைத் தூண்டிய சுப்பிரமணியசாமிக்கு உதவியாக சோ கொந்தளிக்கிறார். இதில் எல்லாமே பூணூல் உறவுதானே, ராம் அவ்வப்போது சிவப்பை அள்ளி காவிக்கு மேலாக தடவிக் கொள்கிறார் அவ்வளவுதான்.
திபெத் தொடர்பான சீனாவின் அரசியல் தீர்வுகளை அடியொற்றி வக்காலத்து வாங்குகிறார் ராம். ஆனால் மக்களாட்சி தத்துவமே, தங்களின் வாழ்வு குறித்து தாங்களே முடிவெடுக்கும் அதிகாரம் மக்கள் கையில் இருப்பதுதானே. ஆக பிரிந்து போகும் உரிமை உள்ளிட்ட சுயநிர்ணய உரிமையை திபெத் மக்கள் பெற்றாக வேண்டும். இதில் பாலஸ்தீனம், ஈழம், திபெத் போன்ற அனைத்து சிக்கல்களிலும் இதுவே ஆரோக்கியமான, நியாயமான அணுகுமுறையாக இருக்க முடியும். அதைவிடுத்து திணிப்புகளை நியாயப்படுத்துவது சிந்நனையாளர்களுக்கு அழகல்ல.
திபெத் பகுதி சீன ஆட்சிகளில் பொருளாதார வளர்ச்சி அடைந்து வருகிறது என்பதற்கு புள்ளி விவரத் தரவுகளோடு, தானே கடுமையாக உழைத்து சேகரித்த ஆதாரங்களை முன்வைத்து வாதங்களைத் தருகிறார் ராம். வறட்டு வர்க்கத் தர்க்கத்தின் உச்சநிலை இதுவே எனலாம். பொருளாதாரக் காரணங்களுக்கு அப்பாலும் அரசியல், பண்பாட்டு, வரலாற்றுக் காரணங்களே விடுதலைப் போராட்டங்களுக்கு வித்தி†டிருக்கின்றன. செர்பியாவிலிருந்து கொசாவோ, இந்தியாவிலிருந்து பாக்கிஸ்தான், பாகிஸ்தானிலிருந்து வங்க தேசம், ரஷ்ய கூட்டமைப்பின் சிதறல்களை என்று எத்தனையோ எடுத்துக்காட்டுகள். இங்கிலாந்து ஆதிக்கத்தில் இந்தியாகூட இன்று பாரிய பொருளாதார வளர்ச்சிகண்டிருக்க கூடும். ராம் அதைத்தான் விரும்புகிறாரா சமகால இனவெழுச்சி விடுதலைப் போராட்டங்களின் வரிசையில் பாலஸ்தீனம், ஈழம் போன்றவற்றோடு திபெத் நேர்கோட்டில் நிற்கிறது. இதை பொருளாதார வளர்ச்சி என்ற பொய் மூட்டையில் திணிக்க நிறையவே மெனக்கெடுக்கிறார் ராம்.
திபெத்தின் கல்வி வளர்ச்சிப் பற்றி பேசும் ராம் திடுக்கிடும் தகவல் ஒன்றை முன்வைக்கிறார். அதாவது, திபெத் பகுதிக்கு 2000 சீன ஆசிரியர்களையும் கல்வி அதிகாரிகளையும் அனுப்பி வைத்து கல்வி வளர்க்கிறதாம் சீனம். இது எத்தகைய ஒரு வல்லாதிக்கம் என்பதை உலகறியும். திபெத்திய இன ஓர்மையை, விடுதலை வேட்கையை முளையிலேயே கிள்ளியெறியும் சூழ்ச்சியல்லவா இது ஈழப்பகுதியின் கல்வி வளர்ச்சிக்கு சிங்கள ஆசிரியர்களைக் கல்வி அதிகாரிகளாக அனுப்பி வைப்பது என்ன கொடுமையாக அமையும், இந்த பண்பாட்டு வன்முறையை இந்தியாவுக்கு முன்மொழிகிறார் ராம். பன்மைத்தன்மையை தக்கவைக்க எல்லா மாநிலங்களிலும் தொடரும் போராட்டம் ஒருபுறம், இந்து, இந்தி, இந்தியா என்ற ஒற்றை அடையாளத்தை திணிக்க நடக்கும் முயற்சிகள் மறுபுறம் என இந்தியா தடுமாறிக்கொண்டிருக்கும் சூழலில் இதுபோன்ற முயற்சிகள் எத்தகு விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் என்பதை எண்ணிப்பார்த்திட வேண்டும்.
திபெத், ஈழம் போன்ற பகுதிகள் கல்வி உள்ளிட்ட அனைத்து துறைகளிலும் வளர்ச்சி பெற தன்னாட்சி பெறுதலே அடிப்படையாகும். ஓர் இனக்குழு தனது அடையாம் குலையாமல் உள்ளார்ந்த பொருத்தக்கூறுகளோடு வளர்நிலை திட்டமாதலே விஞ்ஞானப்பூர்வமானதாகும். இந்த உண்மைகளை ஏனோ மறந்துவிடுகிறார் ராம்.
தனது வாதங்கள் வலுவானதாக இல்லை என்பதாலோ என்னவோ தலாய்லாமா என்ற தனிமனிதரை ஆளுமைக்கொலை செய்ய எத்தனிக்கிறார் ராம். தனது மக்களின் விடுதலை போரா†டத்துக்கு ஆதரவு கோரி உலக நாடுகளிடையே அவர் மேற்கொள்ளும் முயற்சியை வெறும் சீன எதிர்ப்பு அல்லது அதன் சித்தாந்த எதிர்ப்பு என்று குறுக்கிட முனைகிறார் ராம். தலாய்லாமவின் சொத்துபற்றி எல்லாம் வாதிட அவர் முயல்வது சிறுபிள்ளைத்தனமாக உள்ளது.
உண்மையில் 14-வது தலாய்லாமா ஒரு முழுமையான அரசியல்வாதி அகண்ட திபெத்துக்கான இயக்கத்தை தலைமை ஏற்று நடத்துபவர். அதனை சீனாவிலிருந்து பிரிக்க முயன்று வருபவர். வெளிநாடுகளுடன் தொடர்புடைய ஒரு கம்யூனிஸ்ட் எதிர்ப்பாளர் நா†டுப் பிரிவினை கோரும் அரசியல்வாதி (ப. 44) என்ற வகையில் நீள்கிறது ராமின் விளக்கம். இந்த அளவுக்கு வெறுப்பைக் கொட்ட வேண்டிய அவசியம் என்ன! ஓர் ஆன்மீகவாதி தான் சார்ந்த மக்கள்கூட்டத்தின் விடுதலை வேட்கையில் அக்கறை காட்டுவது எப்படி தவறாகும்? இதனை ஒரு கருத்தியல் எதிர்ப்பாக, பிரிவினைவாதமாக சித்தரிப்பதன் தேவை என்ன? இங்குதான் ஓர் கருத்தில் நாம் உடன்படுகிறோம் அதாவது, திபெத்தியர் போராட்டத்தினால் உலக அரங்கில் சீன, கம்யூனிஸ்ட் அரசுக்கு தலைகுனிவு ஏற்பட்டுள்ளது. ஆனால், இந்த பக்கவிளைவையே போராட்ட நோக்கமாக காட்ட விழைவது தனது கம்யூனிஸ்ட், சீன சார்பை கா†ட ராம் அவர்களுக்கு உதவுமேயன்றி உண்மைக்கான ஊடகவியலாளராக அவரை அடையாளம் காட்டவில்லை.
“தனக்கே உரித்தான வளமான பண்பாட்டையும் ஆன்மீக, நாகரீகம், மொழி மற்றும் தனி அடையாளத்தையும் கொண்ட புராதன தேசமாகிய திபெத்தின் மக்கள் பூமிப் பரப்பிலிருந்தே வேகமாக மறைந்து வருகின்றனர்” என்ற தாய்லாமாவின் உள்ளார்ந்த வேதனையை புத்தி பேதலித்த பிதற்றல் என்ற கடுஞ்சொற்களால் மேலும் காயப்படுத்துகிறார் ராம்.
ஆக ராம் நிறுவ விழைவது என்ன என்று சுருங்கப் பார்த்தால், தலாய்லாமா தலைமையிலான திபெத்தியர்களின் விடுதலைப் போரா†டமென்பது, அமெரிக்க, மேற்கத்திய இடதுசாரி எதிர்ப்பு பிரச்சாரத்தின் ஓர் அங்கம் மட்டும் என்று நிறுவுவதேயாகும். தலாய்லாமாவின் சொத்து விபரம் பற்றி பேசுவதும், அட்டையில் புஷ்-லாமா படத்தை அச்சி†டிருப்பதும் மேற்கத்திய, அமெரிக்க முதலாளித்துவ கைக்கூலியாக அவரை காட்ட விழையும் முயற்சியாகும்.
மேற்கத்திய, அமெரிக்க, முதலாளித்துவ போக்குகள் நமக்கு உடன்பாடானவையல்ல. அவற்றை நாம் நிராகரிக்கவே செய்கிறொம். ஆனால் போலி ஓட்டுப்பொறுக்கி கம்யூனிஸ்ட் அரசுகள் முதலாளித்துவத்தோடு தந்திரமான சமரசங்களை செய்து கொண்டுள்ளது கண்கூடு. மேற்குவங்க கம்யூனிஸ்ட் அரசு டாட்டா நிறுவனத்தோடு போட்ட உடன்பாட்டை உண்மையான இடதுசாரி சிந்தனையோட்டத்தில் நினைத்துப் பார்க்கவேனும் இயலுமா?
மதச்சார்பின்மையை நாம் உயிராய் மதிக்கிறோம். இந்துத்துவ கருத்தியல் இந்திய நிலப்பரப்பில் ஏற்படுத்தும் காயங்களுக்கு எதிராக நமது குரலும் இணைந்தே ஒலிக்கும். ஆனால் போலிமதச்சார்பின்மை சிங்களத்தின் பௌத்த மதவாத அரசை ஆதரிக்கும் போக்கு அதன் நிஜ முகத்தை வெளிப்படுத்தி விடுகிறது. விடுதலை வேண்டும் குழுவை கொச்சைப்படுத்த அதன் தலைமை ஆன்மீகவாதியாக இருப்பதை பயன்படுத்துவது என்பதில் நாம் மாறுபடுகிறோம். எல்லா அறிவுஜீவி முகமூடிகளும் கிழிந்து பூணூல் சாதிவெறியர் கூட்டணி அப்பட்டமாக வெளிச்சமாகும் போது பார்ப்பனிய எதிர்ப்பில், சாதிய ஒழிப்பில் இன்னும் காத்திரமான வெற்றிகள் கிடைக்கும் என்பதே நமது நம்பிக்கை.

ஊளையிடுபவர்கள் ஊளையிடுங்கள்!

2009-09-02T21:15:00.001-07:00

ஊளையிடுபவர்கள் ஊளையிடுங்கள்!
- மலையன்

நன்றாக நடந்து கொண்டிருக்கின்றன

பாவிகள் மன்னிக்கப்படுகிறார்கள்
பாவிகள் அழிக்கப்படுகிறார்கள்
காத்திருக்கும் ஆட்டுமந்தைகள்
ஓநாய்க்குரலில் ஊளையிட

பிணம் தின்று
ஆடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்
அவர்கள்

காற்று சிவந்த சாரலை
சுமந்து திரிகிறது

நீலம் பாரித்துக் கிடக்கிறது
உலகம்

காறி துப்புகிறது
காலம்...

-----
31.08.2009

முகம்

2009-09-02T21:12:00.000-07:00

முகம்
- மலையன்

கண்ணாடியில் மோதி
தெறிக்கும்
பிம்பத்தின் முகத்தைப்
பார்க்கும்போது என்னால்
நம்பமுடியவில்லை
அது என்முகம்தான் என்பதை..!

இரத்தம் சூடேறி
நாளங்களைப் அசைத்துப் பார்ப்பது
அனிச்சையாக நடந்துவிடுகிறது

காக்காவலிப்பு வந்தவனைப்போல
கைவிரல்களை இறுக்கப்
பிடித்துக் கொள்கிறேன்

ஆயினும்
நான் உடைத்தக்
கண்ணாடிச் சில்லுகளைப் பொறுக்கி
கட்டி எழுப்பிய மண்டபத்தின்
தரைகளில் மார்பிள் கல்பதித்து
வழுவழுப்பை ஏற்படுத்தியிருந்தார்கள்

பயம்
ஒரு காட்டுத்தீ மலரைப்போல்
பற்றி எரிந்து கொண்டிருக்கிறது
என்னுள்..

வாய் நிறைய பெட்ரோலை
நிரப்பிக் கொண்டு
தேடி அலைந்து கொண்டிருக்கிறேன்
முகம் பற்றிய என் குறியீட்டை

துப்பி எரித்துவிடுவதற்காக

-----
31.08.2009

கடைசியில் கொன்றார்கள்..!

2009-09-02T21:03:00.000-07:00

கடைசியில் கொன்றார்கள்..!
- மலையன்

காலில் சிக்கியிருந்த
இதயத்தை
கொத்தி உதறிக்கொண்டிருந்தது
காகம்...!

வைரம் பதித்த
மரப்பிடியுடன் கூடிய
நீண்ட கத்தியை
செய்து அனுப்பியிருந்தீர்கள்..

என் நெஞ்சுக்கு
கத்தி ஒன்றும் கண்காணா தேசமாய்
இருந்ததில்லை!

மின்னல் பாய்ந்த
கல்லை தேடிப்பிடித்து
கோடரி செய்து
கொடுத்து விட்டிருந்தீர்கள்..

என் வேர்கள்
கொல்லமுடியா கனவைப்போல
வலிமையானவையாக இருக்கின்றன!

பின்
உயிர் தின்னும் நாக்கை
பிடுங்கி எடுத்து
அஞ்சல் செய்திருந்தீர்கள்..

நானோ
ஏழுமலை ஏழுகடல் தாண்டி
எடுத்து வந்த புனித நீரால்
நனைத்து திருப்பியனுப்பியிருந்தேன்..

கடைசியில்
இரைதேடி பறந்துகொண்டிருந்த
அந்த காகத்தை
கண்ணிவைத்து பிடித்தீர்கள்,
அதன் இறக்கைகளை
மலம் நாறும் உங்கள் கால்களால்
அழுத்தி மிதித்துக்கொண்டு
அலகை கொரடு கொண்டு பிடுங்கினீர்கள்,
பின் விசம்தடவி, சாணைபிடித்து,
மறுபடியும் பொருத்தி
அன்பென்று பெயரிட்டு
அனுப்பி வைத்தீர்கள் ...

நான்
உயிர் உள்ள பிணத்திற்கு
கல்லறை கட்டிக் கொண்டேன்..

----------------------
23.08.2009

வந்து கொண்டிருக்கிறேன்..

2009-09-02T21:00:00.000-07:00

வந்து கொண்டிருக்கிறேன்..
- மலையன்

தொலைதூர பயணங்களை
நடந்தே கடக்கிறேன்
வண்டிகளுக்கு உள்ளே...

காற்றடித்து பறக்கும்
தலைமுடிகளுக்கு முன்னால்
ஆர்வத்தோடு பயணிக்கிறேன்..

தவறி வரும் அழைப்பில்
தொலைபேசியின்
வாய் அருகே ஒரு காவல் நாயின்
காதுகளைப்போன்று
விடைத்து நிற்கின்றன என் காதுகளும்..

இரைச்சல்களும் புழுதிகளும்
எதுவும் செய்யமுடியாத் தருணத்தில்

சந்தணமும் பனித்துளியும்
வந்து கதவு தட்டுகையில்
என்னிடம் பூட்டுகளும் இல்லை
நிலைக் கொண்டிகளும் இல்லை..

இரக்கமற்ற காற்று கொண்டுவரும்
குரலோ சிரிப்போ
என்னை பட்டினிப் போட்டு விடுகிறது..

பசித்து பசித்து
பழகிக் கொண்டதால்
நடந்து கொண்டிருக்கிறது உடல்

கனவுகள் கூட
பற்றவைத்த ஒளி கொண்டு
உன்னை தேடி அலைவதால்

தவளைகள் கத்தும் இரவையும்
தாண்டி காத்திரு

நான்
வந்திருப்பேன்..

----
31.08.2009

வரலாறு தெரியாதவன் வரலாறு படைக்க முடியாது

2009-09-02T20:50:00.000-07:00

வரலாறு தெரியாதவன் வரலாறு படைக்க முடியாது
என்.டி.ராஜ்குமார்

தமிழ்மொழி, தமிழ்க்கலாச்சாரம், தமிழ் பண்பாடு என்று சொன்னால் மலையாளிகளும் பிராமணர்களைப்போல ஒரு இழிந்த பார்வையை வைத்திருக்கிறார்கள். இவையே தமிழர்களைப்பற்றி ஒரு புரிந்துணர்வு இல்லாத நிலையை அவர்களிடம் உருவாக்கி விட்டுவிடுகிறது. சமஸ்கிருத மோகமும் பிராமணீய தாக்கமும் நிறைந்த மலையாள மொழி ஒரு தனித்தன்மையற்ற மொழியாகவும் இலக்கிய பாரம்பரியம் மிக குறுகிய கால இலக்கியம் என்பதாலும் தங்களை அறியாமல் ஒரு தாழ்வு மனப்பான்மை அவர்களிடம் உருவாக்கி விட்டுவிட்டது. மலையாள இலக்கியம், சினிமா, நாடகம் பற்றியெல்லாம் பெரும்பான்மையான தமிழர்களுக்கு ஒரு சரியான பார்வையிருக்கிறது. ஆனால் எத்தனை மலையாளிகளுக்கு தமிழ்மொழி, இலக்கியம், சினிமா, இசை, நாடகம் பற்றி தெரிந்திருக்கிறது என்று கேட்டால் அவர்களை நினைத்து நகைப்புதான் வருகிறது.

தமிழர்களை இழிவுபடுத்துகிற மலையாள சினிமாக்களும் காற்றில் அடித்துவரும் குப்பைகளைப்போல தமிழகத்தை நோக்கி வந்து சேர்ந்து கொண்டிருக்கின்றது போதாதென்று இன்றைக்கு மலையாள டிவிக்களும் இந்த வேலையை தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன, ஏசியாநெட்டில் வருகிற ஸ்டார் சிங்கர் என்கிற நிகழ்ச்சியில் நடுவராக வருகின்ற சரத் என்பவன் திறமையாகப் பாடாதவர்களைப் பார்த்து நீ தமிழனா (அண்ணாச்சியா) தமிழ் சினிமா பாடல் எல்லாம் கேட்பாயா என்று கேலி செய்கிற நிகழ்ச்சியும் நடந்து கொண்டிருக்கின்றது.

ஆனால் மலையாள சினிமா உலகை பொறுத்தமட்டில் ஏசுதாசுகள்தான் இன்றைக்கும் வந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். சாஸ்த்திரீயத்தைக் கடந்து செல்லுகிற ஒரு வித்தியாசமானப் பாடலோ குரலோ இன்னும் மலையாளத்தில் வரவில்லை என்றுதான் சொல்லமுடியும். அண்ணனையும் கணவனையும் சே†டன் என்கிற (கணவன்) பதத்தில் அழைக்கிற இவர்களுக்கு இதுபற்றியெல்லாம் புரிந்துகொள்வது கடினம். இனி சரத்சந்திரன வயநாடு இயக்குனர் கதைஎழுதி இயக்கி வெளிவந்திருக்கும் “சைலன்ஸ்” என்கிற குறும்படம் பற்றிப் பார்ப்போம்.

ஆர். எஸ். எஸ். காரர்களிடமிருந்து நிதியுதவி பெற்று எடுக்கப்பட்ட இந்த குறும்படம் இஸ்லாமியர்கள் மீதும் தமிழர்கள் மீதும் தலித்துகள் மீதும் ஏவி விடப்பட்ட ஒரு ஊடக வன்முறை என்றே சொல்ல முடிகிறது. வரலாறு தெரியாதவன் வரலாறு படைக்க முடியாது என்கிற டாக்டர் அம்பேத்கரின் கருத்தை சரத்சந்திரன் வயநாடு என்கிற இயக்குனரின் மரமண்டையில் நாம் ஏற்ற வேண்டியிருக்கின்றது.

தமிழர்களின் ஒரே பண்டிகையான மாட்டுப்பொங்கல் என்பது பாரம்பரியமானது. தமிழர்களின் நீண்டகால வரலாற்றோடு பின்னிப் பிணைந்தது. காதலும் வீரமும் கலந்து கிடக்கும் இந்த நூற்றாண்டு கலாச்சாரத்தை உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்றால் குறைந்தபட்சம் அகநாநூற்றுப் பாடலை செவிவழியேனும் கேள்விபட்டிருக்க வேண்டும். அதைவிட்டுவிட்டு “ஒரு பசுமாட்டைக்கொல்வது ஒரு பிராமணனைக் கொல்லுவது போன்றது” என்கிற சங்கராச்சாரியாரின் கோவத்திற்குள் மறைந்திருக்கும் மனுதர்மக் கோட்பாட்டை தூக்கிப்பிடிப்பதற்கு சரத்சந்திரன் வயநாடு முற்பட்டிருந்தால் அதை பார்ப்பணீயத்தை தூக்கிப் பிடிக்கின்ற கேரளமண்ணில் வைத்திருக்க வேண்டுமே தவிற கதைகளத்தை தமிழ்மண்ணில் வைத்திருக்கக் கூடாது.

படம் துவங்கும்போது பசுமாட்டை சூடம் ஏற்றி குங்கும் பொட்டு வைத்து தொழுதும் வணங்கப்படுகிறது. பல நிறங்களில் காட்டப்படும் அந்தர பசுமாடுகளில் வெள்ளை பசுமாட்டை மட்டும் சரத்சந்திரனின் கேமரா அடிக்கடி காட்டுவது மட்டுமல்லாது குளோசப் சாட்டில் காட்டி கோவிலை பிருந்தாவனக் கண்ணனோடு விளையாடிய பசுமாட்டின் அவல நிலையை சொல்ல வரும் கேமரா புல்லாங்குழல் ஊதுகிற கண்ணனோடு இருக்கின்ற கோவில் சிலையை படம்பிடித்து காட்டி நகர்ந்து நதியில் உட்கார்ந்திருக்கும் நந்திவடிவிலான சிலையோடு கா†டப்படுகின்றது.

பிருந்தாவனக் கண்ணனோடு இருக்கும் பசு வைணவத்தோடும் நந்திவடிவிலிருக்கும் காளையை சிவனை முதற்கடவுளாக கொண்டு வழிபடும் சைவத்தோடும் இணைத்து காட்டப்படும் சரத்சந்திரனின் பார்பணப்புத்தி சைவத்தையும் வைணவத்தையும் இணைத்துக் காட்டுவதுமட்டுமல்லாது பிற இனங்களையும் உதவிக்கு அழைக்கிறது.

இந்த எச்சரிக்கை மனோபாவம் இருந்த காரணத்தால்தான் ஒரு கொடிய விசம் நிறைந்த பாம்பும் ஒரு பிராமணனும் உன் எதிரே வந்தால் தடியெடுத்து பிராமணனை அடித்துவிடு என்று பகுத்தறிவுப் பகலவனான தந்தை பெரியார் தடாலடியாக அடிப்பார். இன்று தலித்துகளுக்கும் இஸ்லாமியர்களுக்கும் சூத்திரர்களுக்கும் தமிழர்களுக்கும் எதிரான சக்திகளை உருவாக்கிவிடும் பார்பப்ணீய மனம் படைத்தவர்களையும் இப்படித்தான் செய்ய வேண்டியிருக்கிறது. மட்டுமல்ல மாட்டுப் பொங்கலை இழிவுப் படுத்துவது “உலகப் புகழ்பெற்ற ஜல்லிக்கட்டுக்கு வருகைதரும் ரசிகப் பெருமக்களை வரவேற்கிறோம் இவன் ஜி. கே. பாண்டியன் என்கிற பேனரை” குளோசப் சாட்டில் காட்டி மஞ்சு விரட்டையும் தமிழர்களையும் இழிவுபடுத்துகிறார் சரத்சந்திரன். இதே வேலைகளை தொடர்நது மலையாள வெகுசன சினிமாக்களும் செய்து கொண்டிருக்கிறது. கோமாளிகளையும் வில்லன்களையும் கா†டுகிறபோது பாண்டியன் என்று அழைக்கும் சொல்லால் கேவலப்படுத்துகிறது.

அதேபோல பத்ரி ரசிகர் மன்ற பேனர்களை சுமந்து போகும் இரசிகர்களை வெற்றிபெற்ற ஆரவாரத்தோடு பரிசுகள் சுமந்துபோவதை படம் பிடித்துகாட்டி அதை கேலி செய்வது போன்ற பின்னணி குரலில் இந்த பசுமா†டை வதை செய்து விட்டு பரிசுகளை வாங்கிச் செல்லும் இவர்களுக்கு எங்கள் துக்கங்கள் பற்றி தெரியுமா என்று பசு வருத்தப்படுவதுபோல சொல்லப்படும் செய்தியும் பசுவதை தடுப்புச் சட்டத்திற்கு இன்னும் ஆதரவு கொடுக்கிறது.

பத்திரி இரசிகர்களைச் சேலிசெய்வது மூலம் நாடார்களையும் ஜி.கே. பாண்டியன் என்பதை கேலி செய்வதன் மூலம் தேவர்களையும் மறைமுகமாக சித்தரிக்கிற சரத்சந்திரனின் கேமரா இஸ்லாமியர்களையும் தலித்துகளையும் நேரடியாக இழிவுபடுத்துகிறது. எலும்புகள் வெளியே தெரியும்படி சோகக் கண்களோடு இழுக்க முடியாத பாரங்களை இழுத்துச் செல்லும் பசுமா†டுவண்டியின்மேல் மீண்டும் மூன்று கறுப்பு நிறமுடைய தமிழர்கள் உட்கார்ந்து பசுமாட்டை கொடுமைபடுத்துவதுபோல் கா†டப்படும் காளை வண்டியில் வரையப்பட்டிருக்கும் அம்பேத்காரின் படத்தை சரத்சந்திரனின் வெறிபிடித்த கேமரா காட்டுகிறபோது அதற்குள்ளே சாதி வெறியும் வெளிப்படுகிறது.

தெருவத்துப் பள்ளி என்கிற தர்காவில் அறுப்பதற்காக கொண்டு செல்லப்படும் மாடுகளையும் அலங்கரித்து கொண்டு செல்லப்படும் பூம்பூம் மாடுகளையும் காண்பித்து சிறிய ஒரு குழப்பத்தை ஏற்படுத்தும் சரத்சந்திரனின் இஸ்லாமிய எதிர்மனோபாவம் கொண்ட கேமரா சகிக்க முடியாமல் மீண்டும் தர்காவில் சமைக்கப்படும் மாட்டிறைச்சிக் கறியையும் குளோசப்பில் காட்டி அதை சுற்றி மீண்டும் மாடுகள் நிற்கும் விதத்தை காட்டியிருக்கிறது.

மதுரை மாவட்டத்தில் உள்ள அலங்காநல்லூரில் துவங்கும் கதைகளம் தமிழகத்திலிருந்து கேரளத்திற்கு அறுப்பதற்காக கொண்டு செல்லப்படும் மாடுகளைக் காண்பித்து தமிழர்கள் இரக்கமற்றவர்கள் என்கிற விசத்தை ஊடகங்கள் வழியாக விதைத்துவருகிறது. தமிழர் திருநாளான தைப்பொங்கலை இழிவுப் படுத்தி பார்பணப் பண்டிகைகளுக்கு மறைமுக ஆதரவு கொடுக்கிறது.

தமிழர்கள் பத்தும் பத்தும் 20 என்பார்கள் பிராமணர்கள் இரண்டுபத்து 12 என்பார்கள். (த்வாதசம்) குளிப்பதற்கு ஆத்துக்கு போகவேண்டும் என்பார்கள் தமிழர்கள், பிராமணர்கள் வீட்டுக்குப் போவதை ஆத்துக்குப் போக வேண்டும் என்கிறார்கள்.

தமிழனம் சகோதரனை அண்ணா என்கிறது பிராமண இனம் கணவனை அண்ணா என்கிறது. அண்ணனையும் கணவனையும் (சேட்டா) அத்தான் என்று அழைப்பது போல. இங்கே சேட்டன் சேஷ்ட்டன் எல்லாம் பேச்சு மொழியில் வழுக்கிச் சென்றுவிடுகிறது. நாம் பேச்சுத் தமிழை வைத்து எந்த ஒரு இனத்தையும் கேலிசெய்யலாம். ஆனால் தமிழோ மலையாளமோ தெலுங்கோ கன்னடமோ சமஸ்கிருதத்தைதவிர எந்த மொழியையோ இனத்தையோ கேலிசெய்வதோ இழிவுசெய்வதோ.. எனக்கு அதில் உடன்பாடு இல்லை.

ஆனால் மலையாள ஊடகங்களும் மக்களும் தொடர்ந்து இந்த வேலைகளை செய்து கொண்டிருப்தின் விளைவே சரத்சந்திரன் வயநாடு போன்றவர்களின் கதை திரைக்கதை இயக்கம் வழியாக பொதுப்புத்திக்குள் நுழைந்து பசுவதை தடுப்புச் சட்டத்தை வலியுறுத்தும் குறும்படமாக வந்திருக்கின்றது. இதற்காக சங்கராச்சாரியாரிடமிருந்தும் பிராமணச் சங்கங்களிடமிருந்தும் புத்தியையும் பணத்தையும் நன்கொடையாகப் பெற்றுக் கொண்ட சரத்சந்திரன் வயநாடு அவர்களே அடுத்து நீங்கள் பசுமாட்டை மட்டும் பாதுகாக்க வருத்தப்பட்டு முன்வந்திருக்கிறீர்களே. மிருகங்களின் மேல் உங்களுக்கு உள்ள தீராத அன்பைப் பாராட்டுகிறேன். ஆகையினால் அடுத்து கோழி வதை தடுப்புச் சட்டத்தை வைத்தும் உங்களது பிஞ்சுபோன கேமராவால் ஒரு சைலன்சை எடுங்கள் பாவம் உலகமே லக்கான் கோழிகளை கொன்று கொண்டிருக்கிறது.
----
31.08.2009

சாட்சி கோழிகள்

2009-09-02T08:18:00.000-07:00

சாட்சி கோழிகள்
- துரை.ந.உ

சாட்சிகளாய்ப் பார்த்துக்கொண்டே..

கோழிப் பண்ணையின் சுற்றுச் சுவரில்லா
கிணற்றில் தவறிவிழுந்த திருட்டுப் பூனை

பார்த்துக்கொண்டு இருக்கின்றன கோழிகள் !

காப்பாற்ற கயிறு கடப்பாரையோடு தீயணைப்புத்துறை
காவலுக்கு கடமை உணர்வோடு காவல்துறை

பார்த்துக்கொண்டு இருக்கின்றன கோழிகள் !

ஓர் உயிரை காப்பாற்ற ஒற்றுமையாய்
ஒட்டுமொத்த ஊரும் திரண்டு வந்துநிற்கிறது

பார்த்துக்கொண்டே இருக்கின்றன கோழிகள் !

காப்பாற்றிய திருட்டுப் பூனையை கையிலேந்தி
ஆர்ப்பாட்டமாய் ஊர்நுழையும் அதிரடிவீரர்கள்

பார்த்துக்கொண்டே இருக்கின்றன கோழிகள் !

உயிர்பற்றிய கவலையோடு அப்பாவியாய்
உயிர்பறிக்கவே வளர்க்கப்படும் உயிர்கள் !

பார்த்துக்கொண்டே....!

வாழும் வாய்ப்புக்காகக் காத்திருக்கும் - ஆனாலும்
வழியேயில்லாத ஆயிரமாயிரம் அனாதை சீவன்கள் !!

சாட்சிகளாய்ப் பார்த்துக்கொண்டே...........!
---------

மாட்டுச் சந்தை

2009-09-02T08:17:00.000-07:00

மாட்டுச் சந்தை
- துரை.ந.உ

அது...
மனிதர்கள் பேரம் பேசும்..
மாடுகள் இடம் பெயரும்...
பெரும் பணம் கைமாறும்....
பெரிய மாட்டுச் சந்தை

இங்கே....
பொத்தி பொத்தி வளர்த்து
பெயர் வைத்து அழைத்து
குழந்தைபோல பாதுகாத்து
குடும்பத்துள் இணைத்து

வளமாய் வாழ்ந்து பின்
வஞ்சிக்கப்பட்ட மனிதரின்
வயிற்றுப் பிழைப்புக்காக
விலை பேசப்படும் மாடுகள்

முடிந்தபின்...
பணம் நிறைந்து இருக்கும் பைகளில்
மனம் நிறைந்து இருக்கும் வெறுமையில்
கட்டியிருந்த கயிறு மட்டும் கைகளில் - வீதியில்
கேட்டபடியே இருக்கும் மணியோசை காதுகளில்

"நல்ல வெலைக்குப் போச்சுது
நெறையப் பணமும் கெடைச்சது"
வெளியே சந்தோசமாய் சிரிக்கும்
வெளிச்ச முகமூடி மாட்டியபடி

'நல்ல இடத்துல சேருமா - இல்ல
அடி மாடாப் போயிருமோ'
கதறி உள்ளே அழும்
சிதறிய ஊமை உள்ளங்கள் .

ஓரமாய் ஆணியில் தொங்கும்
காற்றில் மெதுவாய் அசையும்
கழுத்து மணியின் ஓசை
ஆலய மணியின் அலறலாய்
அடிமனதுள் இறங்கும்.

தொடரும் வாரங்களிலும்
தொடர்ந்து வலம் வரும்
தொடர் அவலம் இங்கே !

அதே சந்தைதான்..
அதே வறுமைதான் !
வேறு மனிதர்களோடு..
வேறு மாடுகளோடு !!
--------

வெண்ணிலவுக்கு அடியில்..

2009-08-27T08:58:00.000-07:00

வெண்ணிலவுக்கு அடியில்..
- மலையன்

“தயவு பார்க்காதே
வெறிகொண்டு இறுக்கி அணை
எலும்புகள் முறிந்தாலும்
கிளர்ச்சி வெடித்து பிறக்கட்டும்

கண்ணிமையால்
என் இமை நீவு
கண்ணுக்குள் கிடக்கும் உனக்கு
தென்றல் கிடைக்கட்டும்

மென்மையிலும் மென்மையான,
வலிய, கூர்மையான
வேர்நுனி நெஞ்சு கொண்டு
என் நெஞ்சு முட்டு

என்முதுகு
வீங்கி புடைக்கட்டும்
கையால் தடவு
காமம் கொல்லட்டும்

இணை.. பரவு.. வெல்..
என்னை
என்னிலிருந்து விடுதலைசெய்

வெண்ணிலா நாணத்தில்
சிவந்து வெடிக்கட்டும்
இரக்கம் காட்டாதே”,

என் மகளிடம் மருமகன்
கவிதை சொல்வான்
காதல் செய்வான்

நான் இழந்த
என் தாய்மண்ணின்
குளிர்ந்த மடியில்
வெண்ணிலவுக்கு அடியில்...

-------------
27.09.2009

கடைசியில் கொன்றார்கள்..!

2009-08-24T22:01:00.001-07:00

கடைசியில் கொன்றார்கள்..!
- மலையன்

வைரம் பதித்த
மரப்பிடியுடன் கூடிய
நீண்ட கத்தியை
செய்து அனுப்பியிருந்தீர்கள்..

என் நெஞ்சுக்கு
கத்தி ஒன்றும் கண்காணா தேசமாய்
இருந்ததில்லை!

மின்னல் பாய்ந்த
கல்லை தேடிப்பிடித்து
கோடரி செய்து
கொடுத்து விட்டிருந்தீர்கள்..

என் வேர்கள்
கொல்லமுடியா கனவைப்போல
வலிமையானவையாக இருக்கின்றன!

பின்
உயிர் தின்னும் நாக்கை
பிடுங்கி எடுத்து
அஞ்சல் செய்திருந்தீர்கள்..

நானோ
ஏழுமலை ஏழுகடல் தாண்டி
எடுத்து வந்த புனித நீரால்
நனைத்து திருப்பியனுப்பியிருந்தேன்..

கடைசியில்
இரைதேடி பறந்துகொண்டிருந்த
அந்த காகத்தை
கண்ணிவைத்து பிடித்தீர்கள்,
அதன் இறக்கைகளை
மலம் நாறும் உங்கள் கால்களால்
அழுத்தி மிதித்துக்கொண்டு
அலகை கொரடு கொண்டு பிடுங்கினீர்கள்,
பின் விசம்தடவி, சாணைபிடித்து,
மறுபடியும் பொருத்தி
அன்பென்று பெயரிட்டு
அனுப்பி வைத்தீர்கள் ...

நான்
உயிர் உள்ள பிணத்திற்கு
கல்லறை கட்டிக் கொண்டேன்..

காலில் சிக்கியிருந்த
இதயத்தை
கொத்தி உதறிக்கொண்டிருந்தது
காகம்...!

----------------------
23.08.2009

அது உயிரோடு இருக்கிறது

2009-08-24T22:00:00.000-07:00

அது உயிரோடு இருக்கிறது
- மலையன்

கொலை செய்வது எப்படி?
பகிரங்க கூட்டம்!

உயர்த்திய கைத்தடிகளோடு
வெள்ளை அங்கிகள்

அத்தரையும் பர்தாக்களையும்
சுமந்து கொண்டு தாடிகள்

விசம் தடவிய வெட்டரிவாள்கள்
ஏந்தி காவிகள்

வாய்க்கரிசி சுமந்து சுமந்து
கனத்துபோன சாதிகள்

கருத்த பூட்சுகளுக்குள்ளே
கொடிக்கம்பங்களை
சொருகிக் கொண்டு கட்சிகள்

கருவறை அறுத்த கையோடு
இரத்தம் சொட்ட சொட்ட
புத்தன் பெயர் பதித்த
கத்திகள்

எல்லோரும் ஒன்றுகூடி
ஓரே இடத்தில்
மண்விழ இடமில்லை..!

கொலை செய்வது எப்படி?

தாகம் தணித்து தணித்து
வெறியேற்றி புதிது புதிதாய்
கர்ப்பமூட்டப்பட்ட திட்டங்கள்
மலை மலையாய்
வளர்ந்து கொண்டேயிருக்க..

தூரத்தே
ஒரு ஓரமாய்
எரிந்து கொண்டிருக்கும் நெருப்பின் மேல்
சம்மணக் கால்போட்டு
நெஞ்சு நிமிர்த்தி தலை சாய்த்து
மெலிதாக சிரித்துக் கொண்டிருந்தது

அது..!

----------------------
10.08.2009

வெளி

2009-08-24T21:59:00.002-07:00

வெளி
- என். டி. ராஜ்குமார்

மனப்பாடப் பகுதியை ஒப்பிக்காததால்
வாத்திச்சி என்னை ‘வெளியேபோலே’ என்றாள்

எதிர்த்துப் பேசியதால் அப்பன் என்னை
வெளியில் சென்று படுத்துக்கொள் என்றார்

வீட்டுவேலை செய்யாததால் அண்ணன் என்னை
வெளியிலே விரட்டிவிட்டான்

சொன்னபேச்சைக் கேட்காததால் அடிக்கவிரட்டிய
அம்மா என்னை வீ†டிற்குள் வந்துவிடாதேஎன்றாள்

இப்போது எனக்கு வெளியில் படுத்தால்தான்
உறக்கமே வருகிறது..

------

காலம்

2009-08-24T21:59:00.001-07:00

காலம்
- என். டி. ராஜ்குமார்

அந்த ஊரில் இரண்டு தெருக்களிருந்தது
மேலத் தெருக்காரர்கள் கீழத்தெருக்காரர்களை
விளையாட்டுக்காக
கோபமாக
பயங்கரவாதியாக
மாறி மாறி
சும்மா அடித்துக்களித்தார்கள்
அதில் ஒருவர் இறந்துவிட்டார்
உடனே கீழத்தெருக்காரர்கள்
கிளர்ச்சியாளர்களை அழைந்துவந்து
அத்துமீறிச் சென்றார்கள்
காவல்துறையினர்கள் அவசர அவசரமாக
கீழத்தெருவில் வந்து
கையில் கிடைத்தவர்களை கைதுசெய்துசென்றார்கள்
தானைத்தலைவர்களோ
இறந்தவர் வீட்டிற்கு தனதுநிதியிலிருந்து
இழப்புத்தொகையாக
ரூபாய் பத்தாயிரம் கொடுத்துவிட்டு
தீவிரவாதத்தை
இரும்புக்கரம் கொண்டு ஒடுக்கவேண்டுமென்றார்..

-------------------

கண்களை விடவா கலை அற்புதம்?

2009-08-11T22:39:00.000-07:00

கண்களை விடவா கலை அற்புதம்?
- ராஜி

இலக்கியம் கற்க
இணயதளம் எதற்கு?
அகராதிகளுள் அடங்கும்
அத்துணை வார்த்தைகளும்
வெளிப்படும்,
என்னவனின் இரு விழிகளில் !

மண்சோறு

2009-08-06T02:32:00.000-07:00

மண்சோறு
- மலையன்

அம்மா பசிக்குவும்மா... தயங்கி தயங்கி கேட்ட ஈரம் வற்றிக் காய்ந்து வெடித்துக்கிடந்த என் உதடுகளில் மெதுவாய் மிகமெதுவாய் முத்தமிட்டாள் அம்மா.
அந்த முத்தத்திற்காய் நிமிர்ந்தஎன் ஏக்கம் நிரம்பியக் கண்ணில் அம்மாவின் பளபளத்தக் கண்ணீர் துளிவிழுந்து கரித்தது, நெஞ்சில் சுரக்கும் பாசத் தவிப்போடு என்னை இழுத்து அணைத்துக் கொண்டாள் அம்மா.
அம்மாவின் இடுப்பை ரெண்டு கையாலயும் சுத்தி இறுக்கி பிடித்த நான் அவளின் வறண்ட இடுப்பை தொட்டு தடவினேன், சிலிர்த்துக் கொண்டாள் அம்மா.
“பசிக்குவும்மா...”
ஏதாவது தரமாட்டாளாங்ற பரிதாபத்தோடு மீண்டும்நான் ..
தாங்க முடியாதவளாய் கண்ணீரோடே அம்மா பேசினாள்.
“பொறுத்துக்கடா ..”
“என்னம்மா நீ எப்பம் பசிக்குவுண்ணாலும் இதையேச் சொல்லா..., எதாவது இருக்குண்ணா திங்கத்தாம்மா ..”
ஒருவித ஆத்திரத்தோடு அம்மாவுக்கச் சேலையைப் பிடிச்சு இழுத்தேன்.
“நான் என்னச் செய்வேன் எனக்குப்பசி. எதாவது திங்கத் தந்தா என்னவாம் .. இரண்டுநாளா ஒண்ணும்திங்காம வெறந் தண்ணிய தண்ணியக் குடிச்சுட்டு வயித்தப் பிடிச்சுக்கிட்டே தூங்கிப்போறேன்.”
ஒண்ணுமே சொல்லாத அம்மா அடுப்பங்கரைக்குள்ள போய் ஏதோ டப்பாவ உருட்டச் சத்தம் கேட்டது.
கொஞ்சநேரம் கழித்து திரும்பி வந்த அம்மா, இதக்குடிண்ணு ஒரு கப்பு நிறைய கருப்புகலர்ல தண்ணி தந்தா.
என்னதும்மா இதுண்ணு கேட்டுட்டே பசியில் வாங்கிக் குடித்தேன் எனக்கு முதல் மடக்குல என்னதுண்ணு கண்டுபிடிக்கமுடிய.
கருப்பட்டியையும் புளியையும் சேத்துக் கரைச்சுக் கொண்டு வந்திருக்கா அம்மா!
“அப்படியே இனிப்பும் புளிப்புமாட்டு தொண்டய நனச்சிட்டு போன அந்த தண்ணி வயத்துக்குள்ள சத்தம் போட்டுட்டே சிந்தினது போல இருந்து.”
அவசரம் அவசரமா குடிச்சதுல வாயில வழிஞ்சத் தண்ணியக்கூட துடைக்காம அம்மாவுக்க முகத்தப் பாத்தேன்.
முந்தானய எடுத்து என் முகத்த தொடச்ச அம்மாவுக்க சேலையில வியர்வையும் அம்மாவும் கலந்த வாசன!
அப்படியே எனக்குள்ள எறங்கிய வாசன ... என் உடம்பு அப்படியே நடுக்கத்துல ஆடிபோச்சி.
டக்குண்ணு அம்மா அப்படியே இழுத்து என்னிய இறுக்கி அணைச்சி நடு நெத்தியில் ஈரத்தோட முத்தம் தந்தா..
எனக்கு ஏதோ புரிஞ்சதுபோல இருந்து. அதுக்க மேல ஒண்ணும் கேட்கத் தோணல..
வீட்டுக்குள்ள பாய் மேல விரித்த அப்பாவுக்க வேட்டியில படுத்து உறங்கிட்டிருந்த தங்கச்சிக்க அனக்கம் கேட்டு அம்மா என்ன விட்டுட்டு தங்கச்சிக்கப் பக்கத்துலப் போய் லேசா தட்டிவிட்டா ..
முனகிகிட்டே தங்கச்சி திரும்பவும் தூங்க ஆரம்பிச்சிட்டா .. அப்பம் அம்மாவுக்கு முகத்தில இருந்த பரானத்தப் பாக்கும் போது எனக்கு பரிதாபமாட்டு இருந்து. ஒரு வேளை தங்கச்சியும் முழிச்சி பசியில அழுதுட்டா என்னச் செய்யதுண்ணு தெரியாம அம்மா பரானப் பட்டிருப்பாண்ணு நெனைக்கிறேன்.
தங்கச்சிக்கு ரெண்டு வயசுதான் ஆச்சி ஆனாலும் சரியான புத்தி, நல்லா பேசுவா, என்னிய அக்கா அக்காண்ணு போட்டு உயிர எடுத்துருவா.
தங்கச்சி பெறந்த கொஞ்ச நாள்லயே கிணறு வெட்டப் போன அப்பா கிணறு இடிஞ்சி விழுந்து செத்து போனாரு ..
அப்பாவுக்க வேட்டிய பெட்டிக்குள்ள இருந்து அம்மா அடிக்கடி எடுத்துப் பாப்பா .. அப்படியே நெஞ்சுல போட்டு கண்ண மூடி அசையாம நிப்பா. கொஞ்ச நேரம் கழிச்சி அழுதுட்டே வேட்டிய உள்ள வைப்பா.
அப்பல்லாம் எதுக்கு அம்மா அழாண்ணு எனக்குத் புரியாது. ஒருவேள அப்பா இருந்திருந்தா திங்க எதாவது கிடச்சிருக்குமோ என்னவோ ..
எனக்கே பசி தாங்க முடியல, தங்கச்சியும் அழுதாண்ணா பாவம் அம்மா என்னதான் செய்வா! ..
கைல அறுவாவயும் கயிறயும் எடுத்துட்டு அம்மா வந்தா ..
வெளிய போகபோறா ...
ஐயோ, தங்சச்சி அழுதா நான் என்னச் செய்வேன்.
அம்மா எங்க போவ போறாண்ணு பக்கத்துல போய் நின்னேன் ..
“வெறவு வெட்டிட்டு வாறேன், ஒரு பத்து ரூவாவாவது கிடச்சாதான் உயிரோட இருக்கமுடியும்.
நீ தங்கச்சி முழிச்சிட்டா அழாம விளையாட்டு காட்டிட்டு இரு.”
அம்மா.. தங்கச்சி நல்லா அழுவாம்மா.. என்னால அவ அழுகய நிறுத்த முடியாது. நானும் பெறவு அழுவேன்னுட்டு அம்மாவ மறிச்சி நின்னேன்.
டக்குண்ணு அம்மா இரக்கமே இல்லாதவ மாதிரி கனத்த குரல்ல
என்னச் செய்ய முடியும் அழுதா விளையாட்டு ஏதாவது காட்டு நான் சீக்கிரம் வந்துருவேன்னு சொல்லிட்டு என்னிய அப்படியே நடையோட ஒதுக்கிட்டு பேசாம போயிட்டா..

நான் நடையில சாஞ்சி அம்மாவ பாத்துட்டே நின்னேன்.
அம்மா திரும்பியே பாக்கல வேகமா போயிட்டா.. எனக்கு அழுகையா வந்து.
சொல்லி வச்சதுபோல அம்மா போன உடன தங்கச்சி முழுச்சி அழ ஆரம்பிச்சிட்டா..
ஓடி போய் அவள எடுத்தேன்.
ஐய்.. செல்லக்குட்டி ஏன் அழாண்ணு அவளை அப்படியே தூக்கி இங்கபாரு இங்கபாருண்ணு சும்மா அண்ணாந்து கை காட்டினேன்.
அங்க ஓட்டை விழுந்த குடிசதான் தெரிஞ்சி.
அந்த ஓட்ட வழியா சூரிய ஒளி அப்படியே பாய்ஞ்சி சாணி தரையில விழுந்தது.
அந்த ஒளி வந்த பாதயில அப்படியே தூசி தூசியா பறக்குது.
ஒரு நிமிசம் எனக்கு தோணிச்சி அந்த தூசிக்கு பதிலா சோறா பறந்துண்ணா எப்படியிருக்கும்ணு..
தங்கச்சிக்க அழுகை நின்னபாடில்ல, ஒரு நிமிசம் கைகாட்டின திசையில பாத்தவ ஒடனயே அழ ஆரம்பிச்சிட்டா.. அவளுக்க அழுகைய என்னால சகிக்க முடியல..
அம்மா, அம்மாண்ணு அழ ஆரம்பிச்சிட்டா.. அழாதண்ணு அவளை இடுப்புல வச்சி ஆட்டிட்டே இருந்தேன். மூஞ்சியோடவச்சி பிராண்டிவுட்டுட்டா.. வலி தாங்க முடியல.
அவ என்னச் செய்வா அவளுக்கும் பசிக்குவு... அப்படிதான் பிராண்டுவா..
முத்தத்துல கொண்டு இருத்தினேன், ஆனாலும் அழுதுட்டே இருந்தா.
திண்ணையில கிடந்த செரட்டய எடுத்து அவளுக்க பக்கத்தில போட்டுட்டு, ஐய் இதப்பாரு இதப்பாருண்ணு சொல்லிட்டு இருக்கும்போது திடீர்ணு எனக்கு அம்மா தந்த கருப்பட்டி தண்ணி ஞாபகத்துல வந்துச்சி.
ஓடி அடுப்பங்கரைக்குள்ள போனேன். இரண்டு மூணு டப்பா கண்ணுக்கு தெரிஞ்சி, ஒவ்வொண்ணா திறந்து பாத்தேன்.
ஒரு டப்பால கருப்பட்டி வாசம் அடிச்சி ஆனா உள்ள ஒண்ணும் இல்ல, புளி டப்பாவுலயும் ஒண்ணும் இல்ல. இருந்ததெல்லாம் வழிச்சி எடுத்து எனக்கு தந்திருக்கா அம்மா. என்னச் செய்யதுண்ணே தெரியல, அப்படியே நின்னுட்டேன்.
மண்பானை கண்ணுல தெரிஞ்சி வேற வழியில்லாம ஒரு கப்புல தண்ணியக் கோரிட்டு போனேன். மண்ணப்போட்டு ராவிட்டே அழுதுட்டு இருந்தவள தூக்கி மடியில உக்காரவைச்சி தண்ணியக் குடிக்க கொடுத்தேன்.
வாயில தண்ணிய வச்சல, தட்டிவிட்டுட்டா.. தண்ணீ சிந்தி மண் ஈரமாயிட்டு.
இப்பம் பாத்து அம்மா வந்துரமாட்டாளாண்ணு பாதைய பாத்தேன். அதெப்படி இப்பம் வருவா..?
குட்டிம்மா அழாத.. நாம சோறு பொங்கி விளயாடுவோம்ண்ணு செரட்டைய எடுத்தேன்.
சோறுண்ணு கேட்ட உடனயே சத்தமே போடாம அழுகைய நிறுத்திட்டா.. எனக்கு தாங்க முடியல.. மூணு கல்ல எடுத்து வைச்சேன். ஐ.. இங்க பாரு அடுப்பு அதுக்க மேல செரட்டைய வைச்சி, ஐயா..! அக்கா பானைய அடுப்புல வைச்சாச்சு.
தீ போடுவமா.. பக்கத்தில கிடந்த இலச் சருவ
போட்டு பூ.. பூண்ணு ஊதி தீ பத்தவச்சேன்.
ம்.. இனிம அரிசிபோடுவம்.. ஏற்கனவே ஈரமாகி கிடந்த மண்ணக் குழப்பி எடுத்து போட்டேன்.
பக்கத்தில நின்ன செடியில இருந்து இரண்டு இலையப்பிச்சி உள்ள போட்டேன்.
இங்க பாரு சோறு வெந்துட்டே இருக்குண்ணு ஒருசின்ன கம்பு குச்சிய எடுத்து சோத்த குழப்பிவிட்டுட்டே அம்மா வந்துரமாட்டாளாண்ணு பாத்தேன்.
எங்க..?
கொஞ்ச நேரம் சத்தம் போடாம இருந்தவ திரும்பவும் அழ ஆரம்பிச்சுட்டா.
நிப்பாட்ட முடியல.. எதாவது திங்க கொடுத்தே ஆவணும் இல்லனா அழுது அழுதே செத்துருவா போலயிருக்கு எனக்கு பயமா இருந்துச்சு.
அந்தச் செரட்டைய பாத்தேன்.
அதுக்குள்ள ஈரமண்ணு.
தங்கச்சிகிட்ட அழாதே நாம சோறு சாப்பிடுவுமாண்ணேன். ம்.. ம்ண்ணு தலைய ஆட்டுனா. ஒரு இலய பிச்சி அதல செரட்டையில இருந்த மண்சோற எடுத்து வைச்சேன்.
சோறு சாப்பிடு சோறுண்ணுட்டு அந்த ஈரமண்ண உருட்டி எடுத்து அவளுக்க வாயில வைச்சேன்.
வாய்ல வாங்குனவ துப்பிட்டா. சத்தம் போட்டு அழ ஆரம்பிச்சா இதுவரைக்கும் அழாத சத்தம், சத்தத்துக்கும் மேல..
அழுது அழுது கண்ணீரா கன்னத்துல வழிஞ்சிட்டு இருக்கு. இன்னங் கொஞ்ச நேரம் அழுதாண்ணா தொண்டக்குள்ளயிருந்து சத்தம்கேக்காது.
எப்படி இவளை தேத்த நான்..
திடீர்ணு நான் சத்தம் போட்டு அழ ஆரம்பிச்சேன். நான் அழுதத பாத்த தங்கச்சி பயந்து போய்ட்டா. என்னியவே உன்னிப்பா பாத்துட்டு இருந்தா. உங்கூட சண்டபோ.. நீ சோறு திங்கமாட்டேங்கா.. நான் திங்கபோறேன்.
ஒனக்கு தரமாட்டேன் ஆமா.. செரட்டைக்குள்ளயிருந்து மண்ண எடுத்து இலயில வைச்சேன். கறி வைக்கல, கீழ கிடந்த மண் கட்டி ஒண்ண எடுத்து இலையிக்க அருவுல ஊறுகான்னு சொல்லி வைச்சேன்.
தங்கச்சி என்னியவே பாத்துட்டு இருந்தா.
அழுக நின்னுபோச்சி.. ஊறுகாவ தொட்டு நல்லாயிருக்குண்ணு திங்க ஆரம்பிச்சேன்.
நாக்க அண்ணாக்குல தட்டி நொட்ட விட்டுட்டே சாப்பிட்டேன்.
ஈரமண்ணு யப்போ ஒருமாதிரியிருந்து. அப்பிடியே விழுங்கியாச்சு.
நான் தின்ன ஒடன தங்கச்சி அப்படியே என்னிய பாத்தா.. அப்பாடா வயிறு நெரம்பியாச்சுண்ணு வயித்த தடவிகிட்டே கேட்டேன். “பிள்ளக்கு வேணுமா?”
அக்கா, சோறு சோறுண்ணு வாய பிளந்தா..
கொஞ்சோல மண்சோற எடுத்து உருட்டி அவளுக்க வாயில வச்சேன். . .
எப்படியோ அத அவ தின்னுட்டா..
ஐயோ.. அம்மா.....
நான் வெடித்து அழுது கொண்டிருந்தேன்......

தொலைக்காட்சி ஒரு ஆபத்து

2009-08-06T02:06:00.003-07:00

சோதனை எலிகள்

2009-08-06T02:06:00.001-07:00

பெட்ரோல் டீசல் விலை உயர்வு

2009-08-06T02:05:00.001-07:00

கூடங்குளம் அணுமின்நிலையம்

2009-08-06T02:02:00.000-07:00

செம்புறாந்து

2009-07-28T08:33:00.000-07:00

கார்லூசுக்க வீடப்பத்திதான் காலையிலே பேச்சா இருந்தது. அம்மையும் அக்காவும் வார்த்தவ எதுவும் கீழ உழாம பேசிண்டிருந்தாவு. பெரும்பாலும் கிட்ட வீடுவள்லேயும் இதுதான் பேச்சா இருந்தது. கொஞ்ச நேரம் கவனிச்ச பெறவுதான் என்ன விசயம் பேசுதாவணி சொல்லி எனக்கு மனசிலாச்சு. நேரம் வெளுத்த பெறவு ஒன்னிரண்டு சொந்தக்காரவுங்க வீட்டுக்கு வந்துண்டும் போயிண்டும் இருந்தாவு.
பனி மூட்டத்துல மேல எழும்புத பொகையப் போல விசயம் பரவுண்டிருந்தது. அவுங்க வீட்டத் தாண்டி போவும்ப கொஞ்சம்பேரு சோகமா இருந்ததப் பாத்தேன். வீட்டுக்கு முன்ன கருப்புக் கொடி இல்ல; வேலயெல்லாம் ஏகதேசம் அப்பிடியே நடந்துண்டிருந்தது.
கார்லூசுக்கு அஞ்சு மக்க. எளையது நாலும் பெண்ணு, மூத்தது பட்டம். எனக்குத் தெரிஞ்ச நாள்லேந்து பட்டம் அவுங்க அப்பாவுக்க கூட தொழிலுக்குப் போவுண்டிருந்தாரு, இப்பம் இருந்ததயெல்லாம் வித்து பெறக்கி வெளிநாட்டுக்கு போனதுதான் மிச்சம் பெரிய ரெச்ச ஒண்ணுமில்ல. கடைசியில உள்ளவளுக்க பேரு புனிதா.
புனிதாவுக்கு என்னவுட ரெண்டு வயசு கூட இருக்கும். கருப்புலயும் நல்ல குருந்து நெறம். “இவ பெறந்த நேரம் . ஒரு எலிக்குஞ்ச கிட்ட கொண்டு போட்டா, எது எலிக்குஞ்சு எது புள்ளையிண்ணு தெரியாது. அப்புடி இருந்தவ இப்பம் இருக்க லெச்சணத்த பாருண்ணு” லேனம்ம கெழவி சொல்லும்.
“போங்கே மனுசி நீங்க இப்பமும் பெருச்சாளி போலதான் இருக்கோம்” எண்ணு புனிதா சொல்லுவா. புனிதாவுக்கு லேனம்ம கெழவி ஒரு விதத்துல சொந்தம். புனிதா அம்மாவுக்க வயித்துல இருக்கும்ப வல்லேரியன் வைத்தியரு மனுசிக்க லெட்சணத்த பாத்திண்டி ஒனக்க கஷ்டத்த தீக்க ஒரு ஆம்புள புள்ள வந்து பெறக்குவானண்ணி சொல்லுவாரு. கடைசியா ஒரு ஆம்புள புள்ளய பிச்சயா போடுமுண்ணு அந்தோனியார் இருந்த இடமெல்லாம் ஏறி எறங்குனாங்க கடைசியில் அந்தோனியாரும் கைய மலத்திட்டாரு ..!
கார்லூசுக்கு நல்ல கஷ்டந்தான். மூத்த ரெண்டு பெம்பிள்ளையையும் ரெண்டு பேருக கையில பிடிச்சு குடுத்துட்டாரு, அந்தக் கடனும் இப்ப தலையில ஏறி இருக்கு. இன்னும் இருக்க ரெண்டுபேரயும் கரசேக்கணுமேயணி நெனச்சும்ப அவருக நெஞ்சு அடச்சும். வீட்டு செலவுங்களயெல்லாம் விசயங்கள் அவருக பெஞ்சாதி சூசம்ம பாக்க தொடங்குட்டது. புட்டு, இடியப்பம், கொழுகட்டையிணி ஒவ்வொண்ணும் தனி தனி அடுப்புல வேவும்.
பயிக்கயெல்லாம் நேரம் வெளுக்குததும் வெளுக்காததுமா அரவொறக்கத்துல பாத்திரங்களோட போய் நிக்கும். சின்ன சின்னதா சம்பாதிச்ச என்ன வேலையெல்லாஞ் செய்யணுமோ அதெல்லாம் மனுசி செஞ்சது. கருங்க சந்தையிலேந்தி வாங்கிவுட்ட கலர் கோழி குஞ்சுவ காம்பவுண்டுக்குள்ள வெளையாடுண்டு நிக்கும்ப, இனி எத்துன நாளுல இதுவ வளந்து நமக்கு ஒதவும்முண்ணு மனுசி கணக்கு போடும்.
எங்க வீட்டப் போல அவுங்க வீட்டுலேயும் பண்ணி வளத்துனாவு. நீண்ட மூஞ்சிய வச்சு வக்கு ஒடஞ்சு போன மண் சட்டியில ஊத்தி வச்சிருக்க கஞ்சுதண்ணிய உர்.. உர்ருண்ணு உறிஞ்சு குடுச்சும்ப நல்லா இருக்கும். கடைசியில ஒரு நாளு நாடாம்மாரு வந்தி இருநூறோ இருநூத்தம்பதோ குடுத்துண்டு, பச்ச ஓலையில மொடஞ்சு உறும உறும கதறலோட பண்ணிய தூக்குண்டு போவும்ப பாக்குததுக்கு மறுக்கமா இருக்கும்.
புனிதா நல்லா படுச்சுவா. வாத்தியாம்மாரு சொல்லுததெல்லாம் அவளுக்க மனசுல அச்சுட்டால பதியும். எனக்கு கணக்கு ஒண்ணும் மண்டையில ஏறாது. அது ஒரு கிருமி கடி போல.
எங்க போத்தியாரு எப்பமும் சொல்லுவாரு “ஒனக்க மண்டையில கொ†டில்பாட்டு ஆத்து தொளி இருக்குலே..” எனக்கு கணக்கெல்லாம் அவதான் சொல்லித்தருவா. வேற ஒரு குடும்பத்துல பெறக்க வேண்டியவ சூசம்மக்க வயித்துல வந்து பெறந்துட்டாணி லேனம்ம கெழவி எப்பமும் சொல்லும். சாமியாருமாருவள பிடுச்சு எதாவது ஒதவிவ கேட்டு இவள பெரிய படிப்பு படிச்ச வச்சாதான் உண்டு இல்லேணா செலவு செய்ய நம்ம பெட்டியில வச்சிண்டா இருக்கோம்?
“ரெண்டு கொமர எறக்குனதுக்கே மூச்சு முட்டு போச்சு, அந்தத் தண்ணிலேந்தி இனியும் கரயாறேலே. ஆணாப்பெறந்தவன் கொண்டு வாறது வட்டி கடத்துக்கும் வயித்து கடத்துகுமே தெவையில, மூத்த மொவன் வெளிநாட்டுல போய் கஷ்டப்பட்டியும் அஞ்சு ரூவாய கண்ணுல காணமுடியில. இந்த லெச்சணத்துல அடுத்த கொமருவளுக்கு எங்கேருந்து சேக்க? எளையவ படுச்சுதாணி சொல்லி இனியும் படுச்ச வச்சா, அஞ்சு லெச்சம் பத்து லெச்சமுண்ணி செலவு செஞ்சி, படுச்ச மாப்புளய புடுச்சுததுக்கு யாரால கழியும்?” சிநேகமா விசாருச்சுதவங்கண்ட சூசம்ம மனுசி இப்புடுதான் சொல்லும்.
இது மட்டுமில்லாம முப்பது முப்பத்துரண்டு வயசான மோனுக்கு கல்யாணங் கெட்டு குடுக்குததுக்கு முடியாம இருக்குதத நெனச்சு மனுசிக்கு நல்ல சங்கடம் உண்டு. எல்லாத்தயும் மாதாவண்ட ஒப்படச்சி உமிழ் நீர எறக்குண்டிருக்கும். வேற என்ன செய்ய?
பெரிய பரிச்ச முடுஞ்சிருந்த நேரம், புனிதா பத்தாங்கிளாசு பரிச்ச எழுதியிருந்தா, நான் எட்டாங்கிளாசு. உச்ச வெயிலு சுள்ளண்ணி அடுச்சுண்டிருந்ததது. நான், புனிதா, சாண்டி, கலா, பட்டம் எல்லாரும் புனிதாவுக்க திண்ணையில ஒடஞ்ச கலர் வளையல்வள வச்சு “டிப்பிட் டிப்பிட்டா வாட் கலர் இஸ்” வெளையாடுண்டிருந்தோம். காம்பவுண்டுக உள்ள அவுங்க வீட்டுல உள்ள கலர் கோழி குஞ்சுவ வெளையாடுண்டிருந்தது.
இப்பம் பட்டத்துக்க நேரம், ஒடுஞ்ச வளையல்வள கைக்குள்ள பொத்தி டிப்பிட் டிப்பிட்டா சொல்லும்ப.. ஒரு கோழி குஞ்சு படபடத்து வீட்டுக்குள்ள பறந்து வந்தது. ரெண்டு மூணு தூவலும் வடக்கும் தெக்குமா பறந்தது. எல்லாரும் படாரணி எழும்பி பாத்தா... அதுக்குள்ள கோழி குஞ்சுவ எங்க பறந்ததணு தெரியேல.
“லோய் செம்புறாந்து லோய்” பட்டம் ஆகாயத்துல பாத்து செத்தம் போட்டான். எல்லாருக்கும் படபடண்ணு இருந்தது, ஒரு செம்புறாந்து கீழேருந்து மேல பாத்து பறந்தது. புனிதாவுக்க அம்ம ஓடி வந்து “வெரட்டுங்க மக்களே வெரட்டுங்க” சொல்லுச்சு. பட்டம் வெளியல ஓடி வந்து முத்தத்தல கெடந்த ஓட்டுத்துண்ட எடுத்து ஸ்பீடா எறிஞ்சான். செம்புறாந்துக்க மேல பட்டிருந்தா அதுக்கு இப்பம் பூச நடத்துத நேரம், நல்ல காலம் தப்புட்டது.
அப்பிடியே நாங்க முத்தத்துல நிண்ணு வெளையாடத் தொடங்குனோம். சூரிய வெட்டம் கீழ எறங்குண்டிருந்தது. எல்லாருக்க விருப்பப்படி கிளிக்கிந்தி வெளையாட தொடங்குனோம். அப்பந்தான் பொடியன் ஓடுண்டு வந்தான். “புனிதா ஒங்க அம்ம ஒன்னய சொல்லுவுட்டது”. புனிதா என்னத்துகணி கேட்டுண்டி நிண்ணா.. பொடியன் விசயத்த சொன்னான். புனிதா வீட்டுக்குள்ள இருந்தா நாங்க அவுங்க வீட்டு கைவரிசையில நிண்ணு உள்ள எட்டு பாத்துண்டு நிண்ணோம். ரெண்டு கன்னியாஸ்திரிவ சேருல இருந்திண்டிருந்தாவு. அவுங்க அப்பா ஒரு கை ஒடுஞ்ச சேருல இருந்தாரு. அம்ம முறி நடையில நிண்ணு கன்னியாஸ்திரிவ பேசுதத கேட்டுண்டு இருந்தது. ரெண்டு கன்னியாஸ்திரிவளும் எளஞ்சாம்பல் நெறத்துல உடுப்பு உடுத்தியிருந்தாங்க, அவுங்கள பாக்கும்ப டிவியில பாக்குத பென்குயின் பறவக ஓர்மதான் வந்தது.
“டேய், புனிதாவ சிஸ்டர் ஆக்குததுக்கு வந்திருக்காவு அப்பிடித்தானா?” பட்டம் உள்ள பாத்துண்டே கேட்டான். “டேய், சிஸ்டர் ஆக்குததுக்கா.. கூட்டுண்டு போய் சிஸ்டரா படுச்ச வச்சுவாவு..” கலா சொன்னா. “டேய்.. சிஸ்டரா போறவங்கயெல்லாமே நல்ல அழகா இருக்குவாவு..” மூக்க வடிச்சிண்டே சாண்டி சொன்னான். அவஞ் சொன்னதப் போல அங்க வந்திருந்த சிஸ்டர்வ நல்ல அழகா இருந்தாவு. உடுப்பு நல்ல சூப்பரா இருந்தது. அந்த உடுப்பு எத்துனா ஒரு தடவையாவது நமக்கு போட்டு பாக்கணுமுண்ணு தோணும். அந்த சிஸ்டர்வள்டேந்து நல்ல மணம் வந்திண்டிருந்தது. சாண்டி பட்டத்தண்ட கேட்டான். “லே, ஒங்க அக்காளயும் சிஸ்டர் ஆக்குததுக்கு தேடு வருவாவே”
“என்னத்துக்கு தேடு வருவாவு, லேய் அவுங்க நெறைய பெம்புள்ள மக்க இருக்க வீட்டுவள்லதான் வருவாவு.” பட்டஞ் சொன்னான்.
“என்னத்துக்கு அப்படி?”
“மேலேந்தி அப்புடுபட்ட வீட்டுவளுக்குதான் அனுப்புவாவு...”
எங்க வீட்டுல, எனக்க அக்காமாரு ரெண்டுபேரும் காலேஜ் படுச்சுண்டிருந்தாவு. எங்க அப்பாவுக்க வருமானம் மட்டும் வீட்டுக்குத் தெவையேல, எட்டாங்கிளாசோட பள்ளிக்கூடத்துக்கு டாட்டா காட்டுண்டு நானும் கடலுக்கு போவத் தொடங்குனேன்.
அதுக்குப் பெறவு புனிதாவ அஞ்சு அஞ்சர வருசம் கழிஞ்சுதான் பாத்தேன். ஒரு நாள் ஞாயிற்றுக் கெழம பூச முடுஞ்ச பெறவு, கோயில்ல வச்சு புனிதா தெருஞ்ச ஆளுவளண்ட பேசிட்டு நின்னா. புனிதா சாம்பல் நெற உடுப்புல நல்ல அழகா இருந்தா. எனக்கு கிட்ட போய் பேசுததுக்கு நல்ல மடியா இருந்தது. இன்னும் அஞ்சு ஆறு மாசத்துல சிஸ்டர் பட்டம் கெடச்சுமுணி ஆளுவ சொல்லுச்சு.
சூசம்ம, முறி கட்டில்ல கெடந்து கரஞ்சுண்டிருந்தது. மூத்த மோவ தலையில கைவச்சு தடவி குடுத்துண்டிருந்தா. யாரோ அம்மிக்கல்ல தலையில தூக்கி வச்சதப் போல தல பயங்கரமா கனத்துச்சு. நாளக்கு எப்பிடி வெளியில தல நிமுந்து நடக்குததுண்ணு நெனச்சும்ப இனியும் தல நல்லா நொந்தது.
கார்லூசு, சீவனில்லாத பழஞ்சீலையபோல நடு வீட்டுச் செவுரோட சாஞ்சிருந்தாரு. உடிய காலம் தொளவயும் கச்சாலும் எடுத்துண்டி தொழிலுக்கு கௌம்புத நேரம் இப்பிடி இருந்தவருதான்... சாதாரணமா வீட்டுல இருக்குத புள்ளயே உடிய காலம் ஒரு ஆம்புள்ளயோட வந்த நின்னா எந்த அப்பன்தான் தாங்குவான்.
கார்லூசு எட்டிச் சவுட்டுத தூரத்துல புனிதா இருந்தா, அவளுக்க கிட்டயே டிப்டாப்பா பேண்டு சட்டையெல்லாம் போட்டு சேருல இருந்தாரு அவ கூட்டிட்டு வந்த ஆளு. தலய நிமுரத் தெரியாத ஆளப்போல, வந்த நேரத்துலேந்தே தலய குனிஞ்சு போட்டிருந்தாரு அவரு.
அமைதியா இருந்த வீட்டுல, படாரணி கதவத் தொறந்திண்டி லேனம்ம கெழவி உள்ள வந்தது. வந்த கெழவி புனிதாவுக்க முன்ன குனிஞ்சு நிண்ணு கேக்க தொடங்குச்சு.. “அம்ப, நீ சிட்டர் ஆவுததுக்கு போனயோ? இல்லேணா ஆம்புளவள மயக்குததுக்கு போனயோ? அங்க செல்லம்போல இருக்க முடியாம ஊந்துண்டியா வந்துச்சு? பாவப்பட்ட குடும்பத்துக்கு சாமத்த கொண்டு வந்து சேத்துட்டேம்மா” கெழவி போட்ட செத்தத்துல ஆளாளுக்கு கரச்சய திரும்பவும் தொடங்குனாங்க.
“கார்லூசு, இவளயெல்லாம் கழுத்துல கல்ல கெட்டி கொண்டு கடல்லுல தாத்துல, இப்பிடி உள்ள மக்கள் வச்சிண்டிருக்கக்கூடாது.” கெழவி சொல்லுண்டு விர்ருண்ணு எறங்கி போவுட்டது.
கார்லூசுக்கு என்ன செய்ததுணு ஒண்ணும் தெரியேல. அடிபட்ட அஞ்சாளையப் போல மனசு வேதனையில கெடந்து நெளிஞ்சது. “இந்தப் புள்ளய மட்டும் நான் எதுக்கு சிஸ்டரா அனுப்புனேன். இயேசுவே, இவள நான் என்னத்துக்கு ஒரு பாரச் சிலுவையா நெனச்சேன். ஒரு ஆத்துமமும் எனக்கு வந்து ஒதவேலயே... ஒறங்கும்போதும் ஒணரும்போதும் ஒம்மளதானே நெஞ்சுல நெனச்சேன். நீரும் எனக்கு இத ஒணர வெச்சேலயே.” கடல் தொடர்ந்து அடிச்சு கௌப்புத மண்ணப்போல கார்லூசுக மனசுல கேள்வியும் பதுலுமா வந்துண்டிருந்தது. கண்ணுலேந்து கண்ணீரு மாலமாலயா வடிஞ்சுண்டிருந்தது. மனியஞ் செத்தம் போட்டு கரயத் தொடங்குனாரு, கரச்ச தொண்டைய ஒடச்சுண்டு வெளிய வந்தது. இருந்தவங்களெல்லாம் பேடுச்சுபோய் எழும்புனாவு.
புனிதாவுக்கு இனியும் பொறுக்க முடியேல. அப்பாவுக்கத் தோளப் புடுச்சுண்டி கரயத் தொடங்குனா. கார்லூசு, புனிதாவ நெஞ்சோட சேத்து அணச்சு புடுச்சாரு. ரெண்டுபேரும் சேந்து கரயத் தொடங்குனாவு.
ரெண்டு பேருக்க கண்ணுலேந்தும் கண்ணீரு சரசரண்ணு வடுஞ்சிண்டிருந்தது.
வீட்டுக்கு வெளியில வளந்த கோழிவ செம்புறாந்துக்க பேடி இல்லாம வெளையாடுண்டிருந்ததுவ.
-----

துப்பாக்கி சரணம் கச்சாமி

2009-07-28T08:18:00.000-07:00

துப்பாக்கி சரணம் கச்சாமி
-ரெஜின் ரோஸ்

பிரியமுள்ள எதிரிகளே.
இப்பொழுதாவது
உண்மையைச் சொல்லுங்கள்.

வானிலிருந்து மீண்ட
குண்டுகள் கிழித்துப் போட்ட
எங்கள் சதைத் துண்டுகள்
உங்கள் மேல்
படவேயில்லையா...

துப்பாக்கிகளின் நெருக்குதலில்
பீறிட்ட இரத்தம்
உங்கள் மேல் தெறிக்கவில்லையா..

பதுங்குகுழிகளில்
காடுகளுக்குகிடையில்
புதைக்கப்பட்ட எங்கள்
குழந்தைகளின் ஓலம்
உங்கள் உறக்கங்களை கலைக்கவில்லையா..

கண்மூடி கல்லாகி போன
சிங்கள புத்தனின் காதுகளில்
எங்கள்
ஒப்பாரி பாடல் கேட்கவில்லை..

எதிரிகளே நினைவிருக்கட்டும்..

நாங்கள் விழுந்து மடிந்த
எங்கள் தாய்மண்ணில்
ஒருநாள் நடக்கும்
நீதி விசாரணை.

நீதிபதிகளே நீங்கள்
குற்றவாளி கூண்டில்
நிறுத்தப்படுவீர்கள்...

நீதிபதி கண்மூடிய கறுப்புதுணி
உங்கள்
முகங்களை மூடும்.
நீங்கள் குண்டுகளால் வழிபட்ட
புத்தனின் கைகள்
தூக்கு கயிறாகும்.

அதுவரை..
குண்டுகள் வீசுங்கள்,
கூரைகள் மீது எங்கள்
குழந்தைகள் மீது முடிந்தால்
எங்கள் கல்லறைகள் மீது.

தம்மம்..
சரணம்..
கச்சாமி..
----

சயனைடு தாருங்கள்

2009-07-28T08:16:00.001-07:00

சயனைடு தாருங்கள்
-ரெஜின் ரோஸ்

தண்ணீர் விட்டு
வளர்க்கவில்லை . .
நாங்கள்
கண்ணீராலும் காக்கவில்லை.

என்றாலும்,
துடுப்பு இடும் இடமெல்லாம்
பயிர் விளைந்தது
எங்களுக்கு

எங்கள் அம்மையும்
ஆத்தாளும்
வயிற்றைக் கட்டி
வாயைக் கட்டி
எதையும் சேர்த்ததாக
நினைவில்லை

நாங்கள்
உபரியாய் சேர்த்ததெல்லாம்
எங்கள்
உயிர் மட்டும்தான்
அதையும்
செலவழிக்கத் துடிக்கிறது
சிங்கள அரசுத் துப்பாக்கி

குறித்துக்கொள்
இலங்கை கடல் எல்லைக்குள்
நுழைந்தால்
சுட்டு வீழ்த்துவானாம்

இதுவரை வீழ்த்திய பிணங்களை
சுமந்த அவன் துப்பாக்கி
வெறிபிடித்து அலைகிறது

நான் உயிர்கூட்டி சேர்த்த
மீனை விற்று வாங்கிய
உன் துப்பாக்கி
என்ன செய்கிறது?

வலை மட்டும் சுமந்து திரியும்
என்
வெற்றுப்படகைக் காக்க
ஒரு தோட்டாவை
செலவழிக்க மாட்டாய்
உனக்கு ரஷ்ய நீர்மூழ்கி
எதற்கு
தெப்பம் விடவா . . .
பதிலாக கொஞ்சம்
சயனைடு வாங்கிக்கொடு..
----

செபங்கள் கேட்கப்படும்

2009-07-28T08:08:00.000-07:00

செபங்கள் கேட்கப்படும்
-ரெஜின் ரோஸ்

செபித்துக் கொண்டிருங்கள்
உங்கள் செபங்கள்
கேட்கப்படும்

வான் நோக்கி நீண்ட
உங்கள் கைகள்
நோகாமலிருக்க கடவுள்
பிடித்துக்கொள்ளக் கூடும்

கொளுத்தி
அணைந்தபின்னும்
உங்கள் மெழுகுவர்த்திகள்
எரிந்து கொண்டிருக்கும்

உண்டு குடித்து
உறங்கும்
உங்கள் கனவுகளில்
கடவுள் வரக்கூடும்

பிறிதொரு நன்னாளில்
சுமை சுமந்து
சோர்ந்தவர்கள்
இளைப்பாறும் பொழுது

பசித்தவர்கள்
உண்ணும்போது

நோயுற்றவர்கள்
குணமடையும் போது

சிறைக்கம்பியின்
இடுக்கு வழியே
நீதியின் குரல்கள் கேட்கும்போது

நினைவிருக்கட்டும் . . .
வான் நோக்கிய உங்கள்
விழிகள் நோக்கி
விரல்கள் நீளும் ...

உங்கள் உதடுகளின் வார்த்தைகள்
சுவர்களில் மோதிச்
சாகும்

எரிந்து கொண்டிருக்கும்
மெழுகுவர்த்திகள்
ஒளிதர மறுக்கும்

அதுவரை . . .
செபித்துக் கொண்டிருங்கள்
உங்கள் செபங்கள்
கேட்கப்படும்
-----

உடைந்து கிடக்கிறது நிலா

2009-07-27T23:46:00.000-07:00

உடைந்து கிடக்கிறது நிலா
-- மலையன்

உடைந்து கிடக்கிறது
நிலா
நாய்கள் ஊளையிடுகின்றன
வாடைக்காற்று வீச வீச
சகிக்க முடியவில்லை

கிழிந்து தொங்கும்
சாக்குக்கடியில்
குழந்தையின் குரலாய்
பசியின் அழுகை

இழுத்து அணைத்து
முட்டித் திணிக்கிறாள் தாய்
நடுநடுங்க

சப்பி சப்பிப் பார்க்கிறது
குழந்தை
வறண்டு கிடக்கின்றன
உயிரூற்றுகள்

எரியும் பசி
நெம்பித் தள்ள
நறுக்குக் கடி

பால்சுரக்கும்
முலைக்காம்பில்
இரத்தம்... இரத்தம்...?

வாடைக்காற்று வீச வீச
நாய்கள் ஊளையிடுகின்றன
உடைந்து கிடக்கிறது நிலா
சகிக்க முடியவில்லை...
சகிக்கவே முடியவில்லை...

.....

காதல் செய்வோம்...

2009-07-27T23:14:00.000-07:00

காதல் செய்வோம்...
-- மலையன்

நீ
என் குரல்
என்னைக் காதலித்தாய்
உன் ஆன்மா
பரிசுத்தமானது

இளம்பிள்ளைவாதத்தால்
இறந்துபோன
என் கால்களை
நீ
காதலுடன் தடவினாய்

என் கண்ணில் வழிந்து
கன்னத்தை நனைத்து
விம்மி மேலெழுந்த
மார்பில் வீழ்ந்து
சிலிர்த்தது காதல்

என் அறுபட்டிருந்த
தொப்புள்கொடி
மீண்டும் துளிர்த்தது

வெறுமைகளால் போர்த்தப்ப†டிருந்த
என் தோட்டம்
தேன் சிந்தும் பூக்களால்
நிரம்பி வழிந்தது

உள்ளத்தின் சிகரம் காதல்
உயிர் கொடுக்கும்
மந்திரத் தொடுதல்
காதல்...
..........
நவம்பர் 2008

தின்று பழகவேண்டும் தனிமையை

2009-07-27T23:08:00.000-07:00

பொட்டித் தெறிக்கும்
தனிமையின் சூட்டில்
கால் ஒடிந்து கிடக்கிறது
ஒருபறவை சிறகோடு

நினைவுகளின்
கலங்கியத் தேக்கத்தில்
வறண்டு கிடக்கும்
நாக்கை நனைத்துக் கொண்டு
பெருமூச்சு விடுகையில்

இதயத்தின் மெல்லிய
நரம்புகள் அறுந்து
தெறிக்கின்றன

விரல் நுனியில்
கனன்று கிடக்கும்
கவிதையின் சூடு

எடுத்துவரும்
அணையா நெருப்புக் கங்கின்
சூட்டில்

உருகி இணைகின்றன
நரம்புகள்..

இலக்கு தகர்க்கும்
அம்பு இயக்கி
வில்லின் நாதம்
அதிர்ந்து எழுகிறது..
எழுகவே....!

......
மே,2008

பாம்புகள்

2009-07-27T22:59:00.000-07:00

பாம்புகள் அழகானவை
படமெடுத்து ஆடும்போது...

நிலாவை விழுங்குமாம்
கிரகணத்தின் போது...

பாம்பு வசிக்கும் இடம்
ஒரு கிழங்கு மணம் வீசும்.

பாம்பு படைகளை நடுக்கும்
உயிர்களை எடுக்கும்.
கல்லறைகளின் அடியில்
படுத்துக் கிடக்கும்.

தின்ற
ஈராக்கிய உடல்கள் சீரணிக்கவில்லையாம்
ஈரானின் தெருக்களில் கிடந்து புரண்டால்தான்
சீரணம் ஆகுமாம்...
......
மார்ச் 2008

பூச்சாண்டி

2009-07-23T10:01:00.000-07:00

பூச்சாண்டி
- மலையன்

வாகனங்களின்
இரைச்சல்களும் புகையும்
நெருக்கியடித்த மாலைப் பொழுது

மரங்கள் என்று
நின்றிருந்தவை நான்கு

பணம்தடவியத் தோல்களுடன்
குழந்தைகள்
ஏணிச்சறுக்கில்...

கால்தட்டியதால்
அழுத குழந்தையின்
அழுகை தடுக்க

மெழுகு பூசி
ஸ்டிக்கர் ஒட்டப்பட்டிருந்த
ஆப்பிள் ஒன்று எழுந்து வந்தது

"அதோ அந்த
தாடிவைச்ச ஆள்ட்ட
பிடிச்சு கொடுத்துருவேன்"
மிரட்டியது ஆப்பிள்

பயந்துபோன குழந்தை
என்னைப் பார்த்து
கொண்டேயிருந்தது

நான்
கவிதை எழுதிக் கொண்டிருந்தேன்...

----------------------
23.07.2009

நிறம் மாறும் இரவு..

2009-07-23T09:44:00.000-07:00

நிறம் மாறும் இரவு..
- மலையன்

இரவை
இடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்

இடிந்து வீழ்ந்த அது
கழுத்தை இறுக்கி
நாக்கைத் தள்ளி
உயிர் உறிஞ்சும் கயிறுகள் உள்ள
மரக்காடானது

பின்பு வந்தவர்கள்
தீ மூட்டினார்கள்
கஞ்சி சுவையாயிருந்தது

கயிறுகளையும் காட்டையும்
எடுத்துக் கொண்டு
ஏந்துவதற்கு கைகளை
விட்டுச் சென்றார்கள்

இப்போது இரவு
சிவப்பாயிருந்தது...

----------------------
23.07.2009

இருட்டு

2009-07-22T23:32:00.000-07:00

இருட்டு
- மலையன்

அவள்
கனவுகளுக்கு
கள் ஊற்றிக்கொண்டு
உலகெங்கும் தன்
மெல்லியதொடுதலோடு
மதர்த்து திரிகிறாள்...

கலைந்துபோன கனவுகளின்
சுமையில் களைத்துப்போன
இதயங்களை
ஒரு பனிக்கட்டிக் கத்தியின்
கூரிய முனை கொண்டு
இரக்கமற்று பிளந்து செல்கிறாள்...

ஒரு வண்ணத்துப்பூச்சியின்
வயிற்றிலிருந்து வெடித்து
பறக்கும்
பல வண்ணங்களைப் போல
கவிதையை காதலித்துக் கிடப்பவர்களின்
கருவாக உறவு கொள்கிறாள்...

காற்றோடு கலந்துபோன
தொப்புள்கொடிகளின்
இரத்தவாடையில்
என்னோடு பறையாடிக்கொண்டே
அவள் சிரிக்கிறாள்...

பறையொலி கிளர்ந்து
எழுகிறது எங்குமாய்
சிரித்துக்கொண்டேயிருக்கிறாள்

சிந்துகிறது தீ
விரவி பரவி
தீண்டுகிறது தீ

தளிர் துளிர் இலை பூ பிஞ்சு
காய் கனி தழை என
எங்கும் தீ தீ
பெருந்தீ....

----------------------
16.07.2009

வா பகையே..

2009-07-22T23:17:00.001-07:00

வா பகையே..
- மலையன்

நீண்டதும்
வளைந்ததும்
முப்பரிமாணம் கொண்டதுமான
கோடாரிகளோடு வந்தீர்கள்

பின்பு
தூக்குகயிறுகளை
மோதிரங்களாக நிரப்பிய
விரல்களோடு பணத்தட்டுகளை
ஏந்தி வந்தீர்கள்

அதன்பிறகு
நிணம்வளியும்
கூர்பற்களுடன் கூடிய
உங்கள் மூளைகளைத்
தூக்கிக்கொண்டு வந்தீர்கள்

இப்போது
என்ன கொண்டுவர
தேடிக்கொண்டேயிருக்கிறீர்கள்...
............................
22.07.2009

காத்திருப்பின் கவிதை

2009-07-20T23:06:00.000-07:00

N. D. Rajkumarin - Kavithai

2009-06-03T04:35:00.001-07:00

மன்மோகன்சிங்கும் மண்ணெண்ணெயும்

2008-02-29T20:21:00.000-08:00

மன்மோகன்சிங்கும் மண்ணெண்ணெயும்
- இரா.அரிகரசுதன்

நாங்கள் மண்ணெண்ணெயின் விலையை ஏற்றவில்லை எனவே பெட்ரோல், டீசல் விலை ஏற்றம் ஏழைகளை பாதிக்காது என்று மேதகு பாரத பிரதமரும் பொருளாதார நிபுணருமான டாக்டர். மன்மோகன் சிங் அவர்கள் கூறியிருக்கிறார்.

பேருந்துகள் என்ன மண்ணெண்ணெயிலா ஓடுகின்றன? அல்லது லாரி, ஆட்டோ, பைக்குகள்தான் மண்ணெண்ணெயில் ஓடுகின்றனவா?
விளைபொருள்களை விவசாயிகள் சந்தைகளுக்கு தலைச்சுமட்டிலேயே கொண்டு சென்று விடுவார்களா..? அல்லது பொருள்கள் தானாகவே சந்தைக்கு சென்றுவிடுமா...? அப்படி ஏதாவது அதிசயம் நடக்குமேயானால் நடுவண் அரசு சொல்வதை நாம் கைகட்டி, வாய் பொத்தி கேட்டுக் கொண்டிருக்கலாம். ஆனால் என்ன செய்வது அந்த மாயாஜாலங்கள் நடக்காதே! அப்படியானால் ஏழைகள் இந்த விலைஏற்றத்தால் எப்படி பாதிக்கப் படாமல் இருப்பார்கள்?

2002 இலிருந்தே மண்ணெண்ணெயின் விலை அதிகரிக்காமல் ஒரே விலையிலேயே இருந்து வந்திருக்கின்றது. அப்படியானால் 2002 ஆம் ஆண்டிலிருந்து இன்றுவரை நமது இந்திய திருநாட்டில் எந்த ஏழையும் பாதிப்பிற்குள்ளாகவில்லையா? கடன்தொல்லையால் விவசாயிகளின் தற்கொலைச் சாவுகள் அதிகரிக்கவில்லையா? அல்லது வறுமைக்கோட்டிற்கு கீழ் இருந்த மக்களின் வாழ்வில் தலைகீழ் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டு அனைவரும் வறுமைக்கோட்டிற்கு மேல் சென்று விட்டார்களா?

"சர்வதேச எண்ணெய் சந்தையில் ஏற்பட்ட விலை ஏற்றத்தின் காரணமாகவே இந்த விலைஏற்றம்" என்று நடுவண் அரசு கூறிவருகிறது. இந்த விலை ஏற்றத்தின் மூலமாய் மட்டும் 6,400 கோடி ரூபாய் அரசுக்கு வருவாய் வரப் போகிறது. ஏற்கனவே 35,000 கோடி ரூபாய் கூடுதல் வருவாய் உள்ள பெட்ரோலியத் துறையால் இந்த விலை ஏற்றத்தை நிச்சயமாக தவிர்த்திருக்க முடியும். பெட்ரோலியப் பொருள்கள் மீதான வரிவிதிப்புகளில் மாற்றம் செய்வதன் மூலமாக கூட இந்த விலை ஏற்றத்தை தவிர்த்திருக்கலாம்.

இந்த விலைஏற்றத்தின் காரணமாக ஏற்படக்கூடிய போக்குவரத்து மற்றும் அத்தியாவசிய பொருள்களின் விலைஏற்றம் மக்களிடமிருந்து மறைமுகமாக அரசுக்கு ஏற்படுத்தி தரக்கூடிய வருமானம் எத்தனை கோடிகளோ..?
கடந்த சில மாதங்களாக பெ†ரோலியப் பொருள்கள் விலை ஏற்றப்படும் என்ற நிலை இழுபறியில் இருந்து கொண்டே இருந்தது. கூட்டணிக் கட்சிகள், இடதுசாரிக் கட்சிகள் மற்றும் பிற எதிர் கட்சிகளின் நெருக்கடிகளின் காரணமாக இது வரை தள்ளிப் போடப்ப†ட இந்த விலை ஏற்றம் தற்போது (பிப்ரவரி 15, 2008) அமுலுக்கு வந்துள்ளது.

வரக்கூடிய பட்ஜெட்டில் அதைக் குறைக்கப்போகிறோம் இதைக் குறைக்கப்போகிறோம் என்றெல்லாம் கூறிக்கொண்டு இப்போது இப்படி மறைமுகமாக விலை ஏற்றங்களைச் செய்வது மோசடித்தனமாக தெரியவில்லையா?

ஏழைகள் பாதிக்கப்படமாட்டார்கள் என்று இதற்கு இப்படி ஒரு விளக்கம் தேவையா...?
25.02.2008

கவிதைகள் - புதுவருட வருகைக்காய்

2007-09-19T14:12:00.000-07:00

புதுவருட வருகைக்காய்...!

இரா. அரிகரசுதன்

தென்றல் உரசிய பூக்கள் சிலிர்த்தெழும்

மகரந்தம் சுமந்து தென்றல் உயிர்த்தெழும்

குமரிமுனையில் நுரைத்து குதித்தாடும் கடலலைகள்

கரையெங்கும் நண்டுகளின் கிறுக்கல் கவிதைகள்

சுவாசமாய் இறங்கி இயங்கும் பகுதிகளில், தன்

குதூகல தொடுதல்களால் மோன தவம்கலைக்கும்

மூலிகை சுமந்தாடி வரும் மருந்துவாழ்மலை காற்றன்

இங்கும் எங்குமாய் மழைச்சாரல்களோடு

புணர்ந்தாடி எழும் எங்கள் மருதநிலமண்வாசம்

கேசமாய் உலக்கையாய் குதித்தாடி

மல்லிகை தொடுதலால் உயிர்சிலிர்த்தும் மலையருவி

கனிந்து சிந்தும் வேர்பலா தேன்வாசம்

பித்தேறி கரடி கிறங்கி கைபோட

முள்ளம்பன்றி முள்பட்டு திகைத்தோட

பலாகிளை நின்று கனிபிளந்து

சுளை எறியும் மந்திகள் கைவிட்டு கைகொட்ட

விழுந்து தெறித்த பலாச்சேற்று குழியில்

மிளா பிடிக்கும் முதலை; மரமெங்கும்

கொடிகளாய் வெற்றிலை மிளகு வாசம் தெறிக்கும் கிராம்பு

காட்டாற்று புனலாடி கண்சிவந்து காரையேறும் தும்பி

பல்தீட்ட சாம்பல்தேடி இல்லாது பைமறந்து

கல்சுமந்து பாளங்களாய் முதுகில் கோடுகொண்டு

வெந்தழுது நொந்து விரையும் சிறுவர்கள்

வாய்மணக்கும் குழந்தை பாலுக்கு அழ

இரப்பர்பால் வெட்டும் விரல்கள் பதறி உதறும்

பச்சையுடம்பு உலைத்து உழைக்கும் தாய்கள்

கண்களில் கவிதைகள் தேக்கி

நினைவுகளில் இனிமை கூட்டி

சிட்டாய் சிறகு விரித்தெழும் இளைஞர்கள்

இவர்களோடு என் இதயத்தையும் மலர்த்தும்

ஏ தேனுதட்டு புதுவருட சிங்காரியே வருக !

உன் கரங்கள் வசந்தங்களை கொண்டு வரட்டும்

உன் பார்வையின் பதிவுகள் எங்கள்

கூன் விழுந்த முதுகுகளை நிமிர்த்து போடட்டும்

கஞ்சிக்காய் கதறி அழும் எங்கள் வயிறுகளில்

சிறிது அமிழ்தத்தை உதறிச் செல்

எங்கள் பாதைகளில் பல்காட்டும் முற்களின்

முதுகுகளை சிறிது முறித்துபோடு

எங்கள் இளைஞர்களின் மூளைகளில்

அக்கினி விதைகளைத் தூவிச் செல்

அந்த வெக்கையில்தான் இந்த பூமி

புடம்போடப் படவேண்டும்

சற்றே புன்னகை சிந்து - அதில்

எதிர்காலங்களின் எதார்த்தத்திற்காய்

கட்டுகின்ற எங்கள் கட்டமைப்புகள்

புதுப்பிக்கப்படட்டும்

உன் சிறகுகளின் தூவிகளில்

நீர் கொண்டு வா

அதன் குளிர்விப்பில் அன்பு பயிராகட்டும் !

நாளை இந்த தேசம் சமாதானத்தை

அறுவடை செய்யட்டும் மகிழ்ச்சி பரவட்டும் !!

14.04.2006

மூடநம்பிக்கையின் முடைநாற்றம்

2007-09-19T13:53:00.000-07:00

மூடநம்பிக்கையின் முடைநாற்றம்

இரா. அரிகரசுதன்

சமீபத்தில் எனக்கு ஒரு மின்னஞ்சல் வந்தது. இப்படி ஒரு தகவல் எல்லோருக்கும் மின்னஞ்சல் மூலமாகப் பரவிவருகின்றது என்று சொல்லி சென்னை நண்பர் ஒருவர் அவருக்கு வந்த மின்னஞ்சலை எனக்கு அனுப்பி வைத்தார்.

அந்த மின்னஞ்சலில் இருந்த படம்தான் இது. ஏற்கனவே மிகப்பெரிய சர்ச்சையைக் ஏற்படுத்திவிட்டு அமைதியான விடயம்தான் இது. படத்தைப் பார்த்த உடனடியாகவே உங்களுக்குப் புரிந்திருக்கும்.

ஆவியும் மனிதனும். புகைப்படம் எடுக்கும்போது ஆவியும் சேர்ந்துபதிவாகியிருக்கின்றது என்று இணையத்தின் மூலமாக மிகப்பெரியத் தொகையை இந்தப் புகைப்படத்திற்கு விலையாககூட நிர்ணயம் செய்தார்கள். என்னச் செய்வது கணினியின் உதவியால் புகைப்படத்தில் செய்தவித்தைதான் இது என்று நிரூபித்தப்பின்னரே மக்கள் அமைதியானார்கள்.

இப்படியாக குழப்பங்கள் அனைத்தும் நடந்து முடிந்து ஓய்ந்தபின்னும் மீண்டும் தன் பயணத்தை ஆரம்பித்திருக்கிறது இந்தப் புகைப்படம்.
புகைப்படத்துடன் வந்தச் செய்தியில் என்ன எழுதியிருக்கிறது தெரியுமா?
இப்படம் உண்மையில்லை என்று அனைவரும் சொல்கிறார்கள். எது எப்படியோ ஒரு கப்பல்படை வீரர் இப்படத்தை 13 நபர்களுக்கு அனுப்பினார். இரண்டு நாளில் அவர் பதவி உயர்வு பெற்றார். ஒரு தொழில் நிபுணர் இதை நம்பாமல் அவருக்கு வந்தக் மின்னஞ்சலை ஒதுக்கி தள்ளினார். அவர் தொழிலில் மிகப்பெரிய நட்டத்தைச் சந்தித்து அனைத்தையும் இழந்தார். ஒரு தொழிலாளி இதை 13 பேருக்கு அ,னுப்பினார். அவருடைய அனைத்துப் பிரச்சனைகளும் தீர்ந்தது மட்டும் அல்லாமல் 13 நாட்களில் பதவி உயர்வும் அடைந்தார். நான் இப்போது 13 நபர்களுக்கு அனுப்பியுள்ளேன். நீங்களும் அனுப்புங்கள். நல்லது நடக்கும். தவறாமல் அனுப்புங்கள். இத்தகவலைக் கண்டு பயந்துபோயே அனைவரும் பதின்மூன்று பதின்மூன்று பேருக்கு அனுப்பி தள்ளியிருக்கிறார்கள். கிட்டதட்ட எனக்கு வந்த மின்னஞ்சல் 200வதாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். ஆர்வக்கோளாறில் ஒருவர் நல்லது நிறைய நடக்கும் என்ற நப்பாசையில், அனுப்பு அனுப்பு என்று 200 பேருக்கு அனுப்பியிருக்கிறார்.

இப்படி மூடநம்பிக்கையை அறிவியல் கண்டுபிடிப்பான கணினியின் உதவியால் பரப்பிக் கொண்டிருக்கும் இவர்களை என்னச் செய்வது. பெரியார் கைதடி கொண்டு வாங்கு வாங்கென்று வாங்க வேண்டியதுதான்.

என்ன படித்தும் இவர்களின் மூடநம்பிக்கைகள் முடிவுக்கு வராமலிருப்பது வேதனையே.

நம் கல்வி அப்படியிருக்கிறது. கல்வியை சீர்திருத்தம் செய்யாமல் ஒரு மண்ணும் செய்யமுடியாது என்பது நிதர்சனமே.

அக்டோபர் 2006

கட்டுரை - அறிவியல் மக்களுக்கே

2007-09-19T13:36:00.000-07:00

கட்டுரை-அறிவியல் மக்களுக்கே

இரா. அரிகரசுதன்

பாம் ... பாம்... அலறி கொண்டு செல்கிறது பேருந்து. புழுதிப்படலம், கண்களை சுருக்கிக் கொண்டோ கையை கண்ணிற்கு பாதுகாப்பாக குடைபோல் வைத்துக் கொண்டோதான் பார்க்க முடிகிறது.

“ஹலோ.. ஹலோ.. வாங்கி டி, காபி, பஜ்ஜி, வடை..

அண்ணே என்னவேணும் டீ, காப்பி. பஜ்ஜி சூடா இருக்குண்ணே இப்பம் போட்டதுதான் சாப்பிடுங்க... மாஸ்டர் 2 ஸ்ட்ராங டீ போடுங்க” என்று படுஜோராக சத்தமாக (நமக்கு தொந்தரவுதான்) வியாபாரம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது.

விற்பனையாளன் சத்தமாகப் அப்படி சொல்வது ஒரு இராகமாகவே இருக்கிறது. இதை “விற்பனை சந்தம்” கூடச் சொல்லலாம். எங்கள் வீட்டுத் தெருவிற்கு ஒருவர் பை, வளையல்கள், பொட்டு, சீப்பு, கண்ணாடி போன்ற பொருள்களை விற்பனை செய்ய வருவார். அவர் சத்தமாக...

“பை... பை... பை..

பொட்டு, வளையல் ,

சீப்பு, கண்ணாடி கண்ணாடி“

என்று ராகத்தோடு கூவி விற்பனை செய்வதுதான் உடனடியாக எனக்கு ஞாபகத்திற்கு வந்தது.

இப்படியே மோர், மீன், பழங்கள், காய்கறிகள் விற்பவர்கள் கூட அவர்களுக்கே உரிய தனி சந்தத்தை, இராகத்தை, உச்சரிப்பை கொண்டுள்ளார்கள்.

எங்க ஊர் சந்தையில் ஒரு அம்மா மீன் விற்பார்கள். சாளை, நெத்தலி, வங்கடை, முரல், குத்தா, குதுப்பு, பன்னா என்று வித விதமாய் மீன்களின் பெயர் சொல்லி கூவி விற்பார். எனக்கு இன்னும் மறக்காமல் மனதில் கிடப்பது

“வங்கட வங்கட வங்கடயோ

வங்கட தின்னா சங்கடம் தீரும்

வங்கட வங்கட வங்கடயோ“ எனும் வரிகள் தான்.

இப்படி பலவாறு யோசித்துக் கொண்டே நின்ற என் பார்வை அருகில் வந்தமர்ந்த இரு பெண்கள் பக்கம் திரும்பியது. சற்று வயதானவர்கள் ஒருவர் ஞாயமாகவும் இன்னொருவர் சற்று குண்டாகவும் இருந்தார்கள்.

“எக்கா.... அன்னாதான் மினிபஸ்சு நிக்குதுல்லா, அதுல போவ வேண்டியதுதான. எதுக்கு பெரிய பஸ்சுக்கு காத்திருக்கிறீங்க.......? ” “யம்மா, அத ஏன் கேக்குறா?

இந்த மினிபஸ்சுகாரனுவளுக்கு பிளைட் ஓட்டுறோம்ணு நெனப்பு. அவன் போற வேகத்துல வண்டி குலுங்கி குலுங்கி முதுகெல்லாம் வலி. கட்டர் கிடந்தாலும் மெதுவா போகாம, வேகமாதான் அதுலயும் ஏத்துவான். சீட்டுலயே ஆள தூக்கி தூக்கி போடும். கொஞ்சம் கவனம் மாறிச்சுண்ணு வச்சுக்க முதுகெலும்புல டாம்னு கேக்கும். ” “எக்கா முதுகெலும்புல சும்மா லேசா தட்டுபட்டாலே. அப்புறம் சிக்கலுதான் மருந்த குடிச்சிட்டே இருக்க வேண்டியதாகி போகும். ”

“அது சரிதான் மெதுவா போப்பாண்ணு யாராவது சொல்லிட்டா போதும். இந்த பயலுவளுக்கு மூக்குக்க மேல கோவம் வந்துரும். ” “அடியிடி பட்டு ஒண்ணு கிடக்க ஒண்ணு ஆச்சின்னா இவனா வந்து பண்டுவம் பாப்பான். என்ன செய்யது..? நீயும் நானுந்தான் இப்படி பொலம்பணும் என்னைக்குதான் இவனுவளுக்கு புத்தி வருமோ தெரியாது. அதனால் தான் பெரிய பஸ்சுலயே போயிருலாம்ட்டு நிற்கேன். நீ எங்க போறதுக்கு நிக்கா......? ” மிக சாதாரணமாகப் பேசிக் கொண்டிருந்த அந்த இருவரையும் கவனித்துக் கொண்டிருந்த எனக்குள்ளும் சில கேள்விகள் எளவே செய்தன. சிற்றுந்து, பேருந்து எங்கு பார்த்தாலும் இப்போது பெரிய பெரிய டப்பாக்கள வைத்து காது கிழிய பாட்டப் போட்டு படுத்தப் பாடுயிருக்கே......... அத சொல்லி மாளாது. இதுல டிவிடி, டிஜிட்டல் சவுன்ட்ஸ் அப்படி இப்படிண்ணு கண்ணாடில வேற எழுதிபோட்டிருக்கும், ஆனா எந்த எந்த ஊரு வழியா போகும்ணு ஒரு போடு கிடையாது. அறிவியல் கண்டுபிடிப்பில் சிறந்த கண்டுபிடிப்பே வானொலி என்பதில் நமக்கு மாற்றுக் கருத்து இல்லை. ஆனால் அது சமூகத்திற்குள் எப்படி பயன்படுகிறது என்பதே கேள்வி.

எப்பொழுது பாத்தாலும் ஹலோ எப்.எம் கால்ரா எப்.எம்-ண்ணு போட்டு மனுசனை நோகடிக்கிறதே வேலை. இதுல போன் பண்றதுக இளிக்க இளிப்பக் கேட்டா கொடுமடாச் சாமி.. நான் மூணுமாசமா முயற்சி பண்ணிட்டு இருக்கேன்.

இப்பதான் லைனு கெடச்சி. ரொம்ப சந்தோசமா இருக்கு, சந்தோசத்துல எனக்கு பேச்சே வரமாட்டோங்குது.... அப்படி இப்படிண்டு.. பேச்சு வந்தா மட்டும் என்ன பேசிரும்ணு நினைக்கிறீங¢க? உருப்படியா ஒரு குஞ்சு கூட பேசாது. இப்படி நம்ம எரிச்சல்களையும் வேதனைகளையும் கொட்டிதீத்தா தமிழ் நாடே குப்பையா போவும். இதயே ஏன் மக்களுக்கு பயன்படும் படியா மாத்தக் கூடாது.....?எப்படி மாத்துறது......? ஒரே ஒரு எடுத்துக்காட்டப் பார்ப்போம். பேருந்து பயணத்தின் போது ஒவ்வொரு நிறுத்தத்தின் பெயரையும் பதிவு செய்து பேருந்திலேயே அறிவிப்பு செய்தால்

1. கூட்டநெருக்கடியில் எந்த இடம் வந்திருக்குண்ணு குழப்பம் இலல்லாம தெளிவா இறங்கலாம்.

2. இரவு நேரங்களில் நிறுத்தத்தின் அடையாளம் தெரியாமல் தவிப்பதை தவிர்க்கலாம்.

3. புதிய ஊர்களுக்கு பயணம் செய்பவர்கள் அருகிலிருப்ப வர்களை கேட்டுக் கொண்டே வரவேண்டியத் தேவையில்லை.

4. கண்பார்வையற்றோர் போன்றவர்களுக்கு (நிறுத்தத்தின் பெயரை) இடத்தை அறிவிப்பதன் மூலம் உதவிகரமாய் இருக்கும்.

5. செய்திகள், பேரிடர் அபாய அறிவிப்புகளையும் தெரிவிக்கலாம்.

6. பேருந்துகளுக்கிடையேயான தகவல் தொடர்பை வலுப்படுத்துவதன் மூலம் சாலை பழுதாகி கிடப்பதை, சாலை பணிகள் நடப்பதை, வாகன நெருக்கடி போன்றவைகளை முன்னறிவிப்பு செய்வதன் மூலம் காலதாமதவது, எரிபொருள் விரயம் ஆவது போன்றவற்றைத் தவிர்க்கலாம். 7. நீண்ட தூரப் பயணத்தின்போது, ஆறுகள், வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பகுதிகள் (கயத்தாறு , எட்டையபுரம் போன்ற) பற்றிய வரலாற்று தகவல்களை அறிவிக்கலாம்.

இன்னும் இப்படி நிறைய நன்மைகள் கிடைக்கும். நீங்களே யோசிங்க அறிவியல் கண்டுபிடிப்ப கொஞ்சமாவது சமூகத்துக்கு, மக்களுக்கு பயன்படும்படி நாமயோசிக்கலண்ணா அறிவியல் வேஸ்டுதாங்க...“ கண்டுபிடிச்ச விஞ்ஞானிகளை எல்லாம் முட்டாப் பயலுவண்ணு நாம சொல்லாம சொல்லோம்ணு” அர்த்தமுங்க...

அறிவியல் மக்களுக்குங்க. நாமதான் அந்த மக்களுங்க.

அனலி, செப்டம்பர் 2006 இதழில் வெளியானது

நூல் விமரிசனம் - கமுக்கம் (காதல்தொகை)

2007-09-19T13:00:00.000-07:00

நூல் விமரிசனம் - கமுக்கம் (காதல்தொகை)

- இரா, அரிகரசுதன்

கவிஞர் ஆலா எழுதிய கமுக்கம்(காதல்தொகை) எனும் இக்கவிதை தொகுதியில் கையெழுத்தாகவே கவிதைகளை எழுதி அப்படியே அதை நகலெடுத்து புத்தகம் வடிவமைத்திருக்கிறார்கள்.

புத்தகத்தின் ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் நாம் மறந்து கொண்டிருக்கும் கிராமிய விளையாட்டுகளின் நிலைகளை படக்காட்சியாக காட்டியிருக்கிறார்கள். நம் விளையாட்டுகளான கண்ணாமூச்சி, குச்சியாட்டம், கொலகொலயா முந்திரிக்கா, கல்பாலீஜீ, செக்கு லாக்கு, சீப்பு சோப்பு கண்ணாடி, பம்பரம், கோட்டிப்புள், சடுகுடு, குதிரை சில்லு, சிலம்பம், பசசக்குதிரை தாண்டுதல் ஆகியவை அழகியலோடு பதிவாகியிருக்கின்றன.

முழுக்க முழுக்க காதல் கவிதைகளையே சுமந¢து வருகின்ற கமுக்கம். பிரிட்ஜூக்குள் இருக்கும் ஆப்பிள்களை காதலிக்கு உவமையாகக் கூறிக்கொண்டிருக்கும் கவிஞர்களுக்கு மத்தியில் “நாட்டுக்கோழி முட்டையாய் நல்ல சத்தாய் இருப்பது காதல்” என்று பேசுவது சுகம். இயற்கையோடு இயைந¢த காதல் மொழிகள் சுகமாகவே இருக்கின்றன.

“ உதிர்ந்து கிடக்கும்

கொடுக்காப்புளி சுளையைப்

பார்க்கும் பொழுதெல்லாம்

செவ்வரி ஓடிய உன்

வெள்ளை விழிகளை நினைக்கிறேன்

பட்டு இதழ் இமைகளை சட்டென்று மூடிக்கொள்

மைனாக்கள் கொத்திவிடப் போகின்றன

உன் சிகப்பேறிய விழிகளை”

இது உவமை மண¢வாசம். இதையும் தாண்டி காதல்கவிதைகளில் கிராமியக் கலைகள், பாட்டி வைத்தியம் என்று அத்தனையையும் காக்கவைக்கச் செய்யும் முயற்சிகள் ஆச்சரியத்தை மூட்டுகின்றன.

சமுதாயத்தை சாக்கடையாக்க திட்டமிட்டு நடத்தப்படும் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளில் தன்னை தொலைத்த வரகளை

“நக்கித் தின்னும் நாய்போல

கக்கித் தின்னும்

தொலைக் காட்சியில்

தன்னைத் தொலைத்துக் கொண்டவரகள்”

என்று சாடி ...

அங்கே பார் நமக்காக

மலரதூவி வைத்திருக்கிறது அந்த மரமல்லி

மரத்தடியில் நீண்ட நேரம் அமைதியாயிருப்போம்

அல்லது அதிக ஓசையோடு உரையாடிக் கொண்டிருப் போம்”

என்று தொலைக்காட்சி, திரைப்படங்களை தவிர்க்க அழைப்பு விடுப்பது சிறப்பு. கவிஞரின் சமுதாய அக்கறை நூல் முழுவதும் விரவியிருப்பது காண முடிகிறது.

“ கையால் அரைச்சி

வைச்ச மிளகாய்ச் சாந்தால் - ஆன

விரால்மீன் கொழம்பும்

சம்பா அரிசிச் சோறும்போல்

உம்மென்று இருக்கும் உன்னை பிடிச்சிருக்கு”

எனும்போது கிராமியத்தின் ருசி தெரிகிறது. இப்படியாக கிராமியம் கமழும் இந்தகக் காதல் தொகையாகிய கமுக்கம் உண்மையில் இயற்கைக் காதல்தான். ஆனாலும் கவிதைகள் உரைநடை களாகிப்போனதுதான் கவிதையின் அனுபவத்தினை உணராமல் போவதற்கு காரணமாயிருக்கிறது. பலசமூக அவலங்களை கவிதை காதலுடன் பேசிச் செல்வது ஆரோக்கியமானாலும் நிறைய தகவல்களை வைக்க வேணடும் என்று எண்ணி அவசரப்படு திணித்திருப்பது சற்று வருத்தமே. நூல் அருமை. கவிதையில் இன்னும் கவனம் இருந்திருந்தால் காதலை இயற்கையின் மணத்தோடு, கிராமியத்தின் தொடுதலோடு உணரவைத்திருக்கலாம்.

அனலி, ஆகஸ்ட் 2006 இதழில் வெளியானது

கட்டுரை - அம்பானி கட்டும் ஆடம்பர மாளிகை

2007-09-19T12:20:00.000-07:00

அம்பானி கட்டும் ஆடம்பர மாளிகை

இரா.அரிகரசுதன்

இந்தியாவிலேயே பணக்காரரான முகேஷ் அம்பானி, நாட்டின் வணிகத் தலைநகரான மும்பையின் மையத்தில் 27 மாடிகள் உடைய ஆடம்பர மாளிகையை கட்டி வருகிறார். இதன் மொத்த மதிப்பு 4500 கோடி ரூபாய் ஆகும். அதாவது இது 15 லட்சம் இந்தியர்களுடைய சராசரி ஆண்டு வருமானத்திற்கு சமமாகும்.
இந்த பகட்டான "வீட்டை" 70 இலட்சம் மக்கள் சேரியில் வாழும் ஒரு நகரத்தில் அம்பானி கட்டுகிறார். இங்கு நல்ல ஊதியம் பெறும் மத்தியதர வர்க்கத்தினர் கூட ஒரு நல்ல வீட்டை கட்டிக் கொள்ள முடியாது. ஆனால், அம்பானி யோ தன்னுடைய மாளிகைக்கு "அந்தீலியா" என்று ஒரு கற்பனைத் தீவின் பெயரிட்டுள்ளார்.
இந்தியாவின் மிகப் பெரிய தனியார் நிறுவனமான ரிலையன்ஸ் குழுமத்திற்கு முகேஷ் அம்பானியும் அவருடைய சகோதரர் அனிலும்தான் வாரிசுகள். ரிலையன்ஸ் குழுவில் முகேஷின் பங்கில் மிகப் பெரிய பெட்ரோ கெமிக்கல் பிரிவும், ஜவுளி உற்பத்தி ஆலைகளும் அடங்கியுள்ளன. 2007ம் ஆண்டு போர்பஸின் உலகப் பணக்காரர்கள் பட்டியலின்படி, 50 வயது முகேஷ் அம்பானி உலகின் 14வது பெரும் பணக்காரர் ஆவார்;
அம்பானியின் கட்டிடத்தின் முதல் 6 தளங்கள் வாகன நிறுத்ததிற்காக அமைக்கப்படும். அதற்கு மேல் தளங்களில் 600 பணியாட்கள் மற்றும் அவர்கள் குடும்பங்களுக்கான உறைவிடங்கள் அமைக்கப்படும். எட்டு மாடிகள் அல்லது தளங்கள் "கேளிக்கை, களிப்பிற்காக" ஒரு சிறு அரங்கும், நிறைய நீச்சல் குளங்களும் உட்பட அமைக்கப்படும்; இன்னும் பல மாடிகள் சுகாதார கிளப் ஒன்றையும், விருந்தினர்களுக்கான அறைகளையும் கொண்டிருக்கும்.
முகேஷ் அம்பானி, அவருடைய மனைவி, மூன்று குழந்தைகள் மற்றும் தாயார் மேல் நான்கு மாடிகளில் இருப்பார்கள்; கட்டிடத்தின் கூரையில் இருக்கும் மூன்று ஹெலிகாப்டர் தளங்களுக்கு எளிதில் இவர்கள் செல்ல முடியும்.
டைம்ஸ் ஆன்லைனிடம் பேசிய மும்பையை தளமாக கொண்ட கட்டிடக் கலை வல்லுனர் "எமது பெருஞ் செல்வந்தர்கள் முன்பு தங்களுடைய பணத்தை மறைத்து வைக்கும் பழக்கத்தை கொண்டிருந்தனர்... அவர்கள் மெர்சிடஸில் கூடச் செல்ல மாட்டார்கள்; சிறிய அடுக்கு வீட்டில் வசித்து வந்தனர். மிஸ்டர் அம்பானியின் தந்தை கூட ஒரு சிறிய அடுக்கு வீடுகள் நிறைந்த பகுதியில்தான் வாழ்ந்து வந்தார். அவர்கள் வரி போடுபவர்களை கண்டு அஞ்சினர். இப்பொழுது அந்த அணுகுமுறை மறைந்துவிட்டது; முகேஷ் பணம் சம்பாதித்துள்ளார்; அதை டாம்பீகமாக காட்ட முற்பட்டுள்ளார்" என்கிறார்.
இந்தியாவின் மக்கட்தொகையான 110 கோடியில் 75 சதவிகித்தினர் சொல்லொணா வறுமையில் வாழ்கின்றனர்; பல கோடி மக்கள் ஊட்டமற்ற உணவைத்தான் உண்கின்றனர்.
அதிகாரபூர்வ அரசாங்க மதிப்பீடுகளின்படி, குறைந்த தர, சேரி போன்ற வீடுகளில் வாழ்பவர்களின் எண்ணிக்கை கடந்த 20 ஆண்டுகளில் இரு மடங்காக, (1981ல் 2.79 கோடியில் இருந்து 2001ல் 6.18 கோடியாக) உயர்ந்து விட்டது.
தற்போதைய தலைவர்கள் இந்தியாவை உலக முதலாளித்துவ பொருளாதாரத்துடன் முழுமையாக இணைத்து, இந்தியாவின் ஒரு மலிவான தொழிலாளர் உழைப்பை கொண்டு உலக சந்தைக்கு உற்பத்தி செய்யும் நாடாக மாற்ற முற்பட்டுவிட்டனர்.
மற்றொருபுறம், மும்பையை தலைநகராகக் கொண்டுள்ள மகாராஷ்டிர மாநிலம் கடன் சுமையினால் தற்கொலை செய்து கொள்ளும் விவசாயிகளைக் காண்கிறது. இந்த ஆண்டு மட்டும் பருத்தி உற்பத்தி செய்யும் மாநிலத்தின் விதர்ப்பாப் பகுதியில் 416 உழவர் தற்கொலை செய்து கொண்டனர்.
இந்தியாவில் மிக அதிகமாக சேரி வாழ் மக்களை கொண்டுள்ள மும்பை, ஆசியாவில் மிகப் பெரிய சேரியான தாராவியை கொண்டுள்ளது.
பல இலட்சம் மக்கள் வாழும் இச்சேரி, மும்பையின் அரசியல், பொருளாதார மேல் தட்டினரால் நகரத்தின் இழிவாகக் கருதப்படுகிறது. இந்த இழிவை "சேரி ஒழிப்பு" திட்டத்தின் மூலம் - அதாவது குடிசை வாழ் மக்களையும் வீடிழக்கச் செய்வதின் மூலம் (இந்தியாவின் பல நகரங்களிலும் செய்திருப்பது போல்) அகற்ற விரும்புகிறது.
அண்மையில் அரசாங்கம் 223 ஹெக்டேர் சேரியை சர்வதேச நில, கட்டிட வளர்ச்சியாளர்களுக்கு விற்பதற்காக ஏற்ப்பாடு செய்தது. தாராவியின் சேரி வீடுகள் ஏழு மாடி அடுக்கு மாளிகைத் தொகுப்புக்களாக, மருத்துவமனைகள், பள்ளிகள், பூங்காக்கள், மென்னடை பயிலும் தடங்கள், கோல்ப் விளையாட்டிற்கான வசதி உட்பட பலவும் இங்கு வரும் என்றும் இதற்கான மதிப்பீடு 10000 கோடி ரூபாய்க்கு மேல் என்றும் கூறப்படுகிறது.
தேசிய சேரிவாழ்வோர் கூட்டமைப்பின் தலைவரான அற்புதம் ஜோக்கின் சமீபத்தில் "இரக்கமற்ற முறையில் நிலப் பறிப்புத் திட்டம் மாநில அரசாங்கத்தால் மேற்கொள்ளப்பட்டால் அது "குருதிக்குளியலுக்கு" வழிவகுக்கும் என்று அவர் எச்சரித்தார்.
மும்பையில் வீடுகள் கிடைப்பது அரிதாகவும், மிக அதிக விலையுடைதாகவும் மாறிவிட்ட நிலையில், தாராவியில் ஒரு சிறிய 8 - 10 அடி குடிசைவீடு 150,000 ல் இருந்து 300,000 ரூபாய் வரை மதிப்பிடப்படுகிறது. இதன் விளைவாக மும்பையின் சேரிவாழ் மக்களில் 42 சதவிகிதத்தினர் பத்து சதுர மீட்டருக்கும் (108 சதுர அடிக்கும்) குறைந்த இடத்தில் வசிக்கும் கட்டாயத்தில் உள்ளனர்; கிட்டத்தட்ட 800 பேர் ஒரே கழிப்பறையைத்தான் பயன்படுத்த வேண்டியுள்ளது.
இழிவானது தாராவியின் சேரி அல்ல, ஆடம்பரம் கொப்பளிக்கும் அம்பானியின் புதிய மாளிகைதான்.

புதிய தென்றல், ஆகஸ்ட் 2007 இதழில் வெளியானது

சிறுகதை - தண்டவாளங்கள் இரயில்களுக்காகவே.

2007-09-19T11:10:00.000-07:00

தண்டவாளங்கள் இரயில்களுக்காகவே...

இரா. அரிகரசுதன்

அவளை நான் காதலித்தது பிடித்தமான விசயமாகத்தானிருந்தது.

ஒரு நிமிடம் பொறுங்கள்... நான் புகையை ஆழ்ந்து உள் இழுக்க வேண்டும். அவளைப்பற்றி நினைக்கும் போது என்னால் அமைதியாயிருக்கமுடிவதில்லை.

புகை உள்ளே சென்று என்னவோ செய்யதான் செய்கிறது. ஆனாலும் பரவாயில்லை நான் அதைச் சொல்கிறேன்.

ஒரு டிசம்பர் இரவு கண்களுக்குள்ளே எரிச்சல், உடல் வெப்பத்தால் தகிக்கிறது. அது ஒரு ஸ்டார் ஹோட்டல். கம்பியூட்டர்களோடு நானும் என் சகாவும் படாதபாடு பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றோம். உள்ளேயே புகைக்கும் சுதந்திரம் உண்டு என்பதால் புகைத்து தள்ளிக் கொண்டிருக்கிறோம்.

மணி என்ன இருக்கும் புருஸ்..

என்னப்பா கம்யூட்டர்லதானே இருக்கா அதிலேயே பாரேன்.

ஸாரிப்பா மண்ட வேலை செய்யலன்னு நினைக்கிறேன். இன்னைக்கு இதுக்க மேல இருந்தா தப்பு தப்பாதான் நான் டைப் பண்ணுவேன்.

அப்பசரி எந்திரிச்சிருவமா? அப்பாடாவென்று கம்பியூட்டர்களை உறக்கத்தில் தள்ளிவிட்டு எழுந்து நின்ற நான் கைகளிரண்டையும் நீட்டி முறித்து கொட்டாவி விட்டேனே பார்க்க வேண்டும்.

என்ன இன்னைக்கு ஐயா ரொம்ப டயர்டாகிவிட்டீரோ? என்னைப்பார்த்து புருஸ் கேட்ட கேள்விக்கு சோம்பலாய் தலையாட்டிய நான் அறைக் கதவு திறக்கப்பட்ட சத்தம் கேட்கவே திரும்பி பார்த்தேன்.

பியூன் தயக்கத்தோடு உள்ளே எ†டிப் பார்த்தான். உள்ளவா சங்கர் என்ன விசயம் சொல்லு புருஸ்தான் கேட்டான்.

ஒரு பொண்ணு வந்திருக்கு சார்..

பொண்ணா..? ஏற்கனவே ரும் ரிசர்வ் செய்திருப்பாங்களாயிருக்கும் ரிசப்சனில பார்த்துவிடவேண்டியதுதான சங்கர். எங்ககிட்ட வந்து நிக்கிற..? இது நான்தான்.

அந்த பொண்ணு நம்ம ஹோட்டல்ல வேலைக்கு வந்திருக்காம். ரிசப்சன்லதான் சொன்னாங்க.. சார்ட்ட கேட்டுட்டு வான்னு அதான்... இழுத்தான்.

சரி சரி வரச் சொல்லு சொன்ன புருஸ் என்னை பாவமாய் பார்த்தான் இப்போது அவன் கண்கள் துக்கத்திற்காய் சிவந்திருந்தது எனக்கு தெரிந்தது. எழும்பிய நாங்கள் அப்படியே இருந்துவிட்டோம்.

மே ஐ கமின் சார்? கதவு பக்கமிருந்து சத்தம் எஸ் கம் இன் குரல் ஒரு மாதிரி கரகரத்துதான் தொண்டைக்குள்ளிருந்து வெளிவந்தது. எல்லாம் சிகரெட் பாக்கெட்கள் செய்த வேலை.

குட் மார்னிங் சார். ஒ.. அடுத்தநாளை ஞாபகப் படுத்துகின்றா£ள். பரவாயில்லை... வணக்கம் உட்காருங்க. இருக்கையை காட்டினான் புருஸ். புருஸைப் பார்த்துக் கொண்டே இருக்கையில் அமர்ந்தாள்.

சார் என்பெயர் நிஷாந்தினி. தஞ்சையில் கேட்டரிங்காலேஜ்ல் படித்துக் கொண்டிருக்கின்றேன். ஒருமாதம் பயிற்சிக்காக என்னை இங்கே அனுப்பியிருக்கிறார்கள். இதோ பெர்மிசன் லெட்டர். என்று லெட்டர் பேடில் எழுதியிருந்த ஒரு காகிதத்தை நீட்டினாள்.

வாங்கிய புருஸ் அதை மேலோட்டமாக ஒரு பார்வை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

சரி மிஸ் நிஷாந்தினி அதுக்கு இந்த நேரத்தில வந்திருக்கின்றீங்க..? தயக்கத்தோடு என்னைப் பார்த்தவள் பஸ் சரியா கிடைக்கவில்லை சார்.. இந்த பஸ்ஸை விட்டால் நாளை காலையில் என்னால சரியான சமயத்திற்கு வந்து சேரமுடியாது சார். அதனாலதான் கிளம்பி வந்துவிட்டேன்..

காலம் தவறாமையைக் கடைபிடிக்கிறாள். பரவாயில்லை.. ஆனா அடிக்கடி சார் சார்ங்ற வார்த்தையை போடுறாள். தைரியமான பொண்ணுதான். உனக்கு சொந்த ஊரே தஞ்சைதானா? இல்லசார் திருநெல்வேலி... தஞ்சையில தங்கி படிக்கிறேன்..

மீண்டும் சார்... சட்சட்டென்று தயங்காமல் பதில்தருகிறாள். தெளிவானவளாக இருக்க வேண்டும். கடிதத்திலிருந்து தலை நிமிர்ந்த புருஸ். ரும் தரச் சொல்கிறேன். நீங்க முதலில் து£ங்கி ஓய்வெடுங்க நாளை காலையில் எல்லாம் பேசிக்கொள்ளலாம்.

அவளை முதன் முதலில் அப்படிதான் சந்தித்தேன். நானும் புருஸும் மேனேஜர்கள். எங்களுக்குள் நல்ல நட்பு. முக்கியமாக இருவருமே புகை போக்கிகளாகத்தானிருந்தோம். திடீரென்று ஒரு வாரம் சுத்தமாக புகை பிடிக்கமாட்டோம். பின் மீண்டும் ஆரம்பித்துவிடுவோம். எப்போதும் வேலை நேரத்தில் சேர்ந்தே திரிவதுதான் எங்கள் வாடிக்கை. சத்தியமாக சொல்கிறேன் அந்த சமயத்தில எனக்கு அவ மேல காதல்லாம் கிடையாது. ஆனா நான் அதுக்கபிறகு அவளை எப்போ காதலிக்க ஆரம்பித்தேன்னு ஞாபகமேயில்லை. இன்னும் என்னால அதை அனுமானிக்ககூட முடியல.

அத நினைக்க நினைக்க எனக்கே ஆச்சரியமாயிருக்கு. அவளுடைய ஒவ்வொரு நடவடிக்கையும் நேர்த்தியாக என்னை கவர்ந்து கொண்டேயிருந்தது. நான் எப்போதாவது எழுதுவது உண்டு. பெரிய அளவில் எழுதாவிட்டாலும் ஓரளவு எழுதும் பாக்கியத்தை நான் பெற்றிருந்தேன். எப்போதுமே துவக்கத்தில் கவிதை காதலிலிருந்தே கைவசம் வரும் என்று நிறைய பேர் சொல்ல கேள்விபட்டிருக்கிறேன். ஆனா என் கவிதைகள் என்னுடைய வெப்ராளங்களை துடைப்பதற்காகவே எழுதப்பட்டவைகள். சத்தியமா சொல்றேன் நான் கவிதை எழுத இவ்வளவு நேரம் எடுத்ததே கிடையாது. அவ்வளவு நேரம் எடுத்துக்கிட்டு அவளைபத்தி கவிதை எழுத உக்காந்துகிட்டு இருந்திருக்கேன். கடைசில கஷ்டபட்டுகூட ஒரு நாலுவரி அவளைப் பத்தி எழுத முடியல. எழுதுனதெல்லாம் எனக்கு திருப்தி இல்லாம கசக்கி கீழ போ†டு போ†டு என்னச் சுத்தி ஒரே காகிதகவிதை குப்பை. கடைசியில நான் காதல் கவிதை எழுதல.. எனக்கு கேவலமாட்டுதானிருந்து.. என்ன செய்ய... ஆனா மனசுக்குள்ள அவ நினைப்புலதானிருக்கேன்னுமட்டும் நல்லாத்தெரியுது.

அன்னைக்கும் இப்படிதான் ஒரேயடியா சிகரெட்ட புகைச்சு புகைச்சு தள்ளிட்டேன். ஒரு நிமிசம். இப்ப எனக்கு விரல் நடுங்குதுன்னு நினைக்கிறேன். நான் கொஞ்சம் என்ன ஆசுவாசப்படுத்திக்கணும் இல்லன்னா என்னால தொடர்ந்து சொல்லமுடியாம போயிரும். இப்பெல்லாம் பேசிக்கிட்டு இருக்கும்போது அடிக்கடி உடம்பெல்லாம் நடுங்க தொடங்கிடுது. என்னால ஒன்னும் செய்யமுடியாது. காக்கா வலிப்பு வரக்கூடிய சமயத்தில கையில இரும்ப கொடுத்து ஒரு நம்பிக்கையை உருவாக்குவாங்க பாத்தியளா..? அதைப்போலதான் நானும் கொஞ்சம் ஆசுவாசப்படுத்தினா சரியாப்போயிடும்னு நம்பிக்கையை வைச்சுக்கிட்டுத் திரியேன். ....

அப்பாடா இப்ப கொஞ்சம் பரவாயில்ல. சரி விசயத்துக்கு வாரேன். அவளைப்பத்திய பயோடேட்டா என்கைலதானிருந்துச்சு. அதை எடுத்து அடிக்கடி பார்த்துக்குவேன். என்னவிட ஒரு வயசு கூடுனவ.. ஆனா சின்னப்பிள்ள போலயிருப்பா கட்டையா அழகா எனக்கு பிடிச்சதுபோல அவ பார்வைகூட ரொம்ப நேராயிருக்கும். ஆனாலும் அவளப் பத்தி கவிதை எழுதமுடியலங்கிறது எனக்கு பெரிய ஏக்கமாட்டுதானிருந்து. வேற கவிதைகளையும் என்னால எழுத முடியல.. படைப்பாற்றல் என்ன புறக்கணிக்குதோன்னு எனக்கு பயம். அதே சமயத்தில அவ நினைப்புதான் மனசு பூரா நெருக்கியடிச்சுகிட்டு கிடக்கு.

ம்.. அப்புறம் கொஞ்ச நாள்ல இங்கிலீஷ் வருடபிறப்ப ஹோட்டல்ல கொண்டாடினோம். அன்னைக்கு எல்லோரும் எல்லோருக்கும் கைகுலுக்கி வாழ்த்து சொல்லிக்கிட்டாங்க. நான் எல்லாருக்கும் வாழ்த்துச் சொல்லனும்ல.. இல்லன்னா நல்லாயிருக்காது. வேற வழியே இல்லாம எல்லா பணியாளர்களுக்கும் கைகுலுக்கி வாழ்த்து சொல்லிவிட்டு வருகிறேன். எல்லார்க்க முகத்திலயும் ஒரே சந்தோசம். அப்பவும் மணி ராத்திரி 12.10 போலதானிருக்கும். எங்க ஹோட்டல்ல ஏற்கனவே பெண் பணியாளர்கள் உண்டு. அவர்களும் வரிசையில நிற்கிறாங்க. கைகுலுக்கி வாழ்த்திட்டு வந்தி†டுயிருக்கேன் திடீர்னு அவ நிக்கா.. அதுவும் இதர பெண் பணியாளர்களுக்க இடையில நிக்கா.

என்னால டக்குன்னு ஒண்ணும் கைநீட்ட முடியல, அப்படியே உறைஞ்சுதான்போயிட்டனோ என்னதோ.. ஆனா எனக்கு நல்லா ஞாபகமிருக்கு அவகிட்ட கைகுலுக்கதுக்க முன்னால என் கைய யாரும் பாக்காம என் சட்டையில தொடைச்சுகிட்டது. அப்போதான் முதல்முதல்ல அவளை தொடுறேன். அந்த தொடுதல் அப்படியே எனக்குள்ள போய் மெதுவா பதியுது. ஏதோ முகர்றதுபோல நான் காத்த ஆழ்ந்து இழுக்கிறேன். திடீர்னு பாக்கிறேன் அவளை அடுத்து நின்றவள் முன் நிற்கிறேன். எப்போது கைகுலுக்கி முடித்து அவளைவிட்டு நகர்ந்தேன்னு தெரியல. சை.. இப்ப பாத்து என் செல்போன் அடிக்காதான்னு ஏங்குறேன். அவ கைபட்ட இடத்த அழிக்கதுக்ன்னு இன்னும் இரண்டு முணு பெண்கள் நின்றுகிட்டுயிருக்காங்க. ஆனா செல்போன் அடிக்கல... அதுக்கப்பிறகு என்ன நடந்துச்சுன்னு எனக்கு ஞாபகமில்லை. காலையில புருஸ்தான் வந்து எழுப்பினான். திரும்ப திரும்ப நடந்தத ஞாபகப்படுத்தி பாத்துகிட்டு அவகிட்ட காதலிக்கத சொல்லனுமேன்னு எனக்கு ஒரே யோசனை.

இதுக்க இடையில நம்ம பிரண்டு ஒருத்தருக்கு கல்யாணம். அதுவும் காதல் கல்யாணம், எத்தனையோ போராட்டங்களுக்கு மத்தியிலதான் அவங்க கல்யாணம் நடக்கவேண்டியதாகிபோச்சு, நான் முழுக்க முழுக்க அவங்க கூடவே ஒரு பத்துநாளிருக்க வேண்டியதாயி†டுது. அப்புறம் நாளைக்கு வேலைக்கு போகலாம்னு போன்ல ஆபீசுக்கு பேசினேன். புருஸ்தான் எடுத்தான். வேலையெல்லாம் எப்படிபோயிட்டுயிருக்குது பிரச்சனையில்லலா?.. ஒரு பிரச்சனையும் இல்ல நீ எப்ப வரபோரா?.. நாளைக்கு வந்துடுவேன்.

சரி நிஷாந்தினி இன்னைக்கு ஊருக்கு போறாங்களாம். எனக்குள்ள டக்குன்னு ஒரு பாரம் அமுக்கியடிச்சு. பேச முடியல... என்ன ஆச்சு திடீர்னு கிளம்புறா..? வலியிழந்து போய் என்னுடைய குரல்.

காலேஜ்லயிருந்து நேத்து பேசியிருந்தாங்க முக்கியமான செமினார் இருக்காம் அதான். திரும்பவும் அனுப்புவாங்களான்னு கேட்டியா நீ..? கே†டேன்பா அதுக்கு இல்ல இனிமே அனுப்பமா†டோம்னு சொல்லிட்டாங்க. நொறுங்கிதான் போனேன். கீழவிழ தொங்கிட்டு கிடக்ககூடிய காஞ்ச பனமட்ட போடக்கூடிய சத்தம்போல நெஞ்சுக்குள்ளயிருந்து எழும்பி முச்ச அடைச்சுக்கிட்டு வந்துச்சு. சரி எப்படி போகுதாம் அந்த பொண்ணு...? சாயங்கால டிரெய்ன்லதான்..?

உனக்க வேலயயும் நான் இழுத்து போட்டு செய்திட்டு இருக்கேன் நீ சாவகாசமாட்டு போன்ல கேள்வி கேட்டுட்டு இரு. நாளைக்கு வா எல்லாத்தையும் பேசிக்கலாம். வைக்கட்டான்னு கேட்டுட்டு வைச்சிட்டான்.

என்னால ஒண்ணுமே சொல்ல முடியவில்லை. நாகர்கோவில் இரயில்வே ஸ்டேசன் வழியாத்தானே எந்த ட்ரெயினும் போக முடியும். அரக்க பரக்க பைக்கில் ஏறியிருந்ததுதான் எனக்கு தெரியும். ஸடேசனுக்குள்ள நொண்டிகிட்டே நிற்கிறேன். இரயில் ஒன்று புறப்படத் தயாராய் சத்தம்போட ஆரம்பித்தது. ஒவ்வொரு பெட்டியாய் ஒரு பசித்த கிழட்டு பிச்சைக்காரனைப்போல ஆவலாய் பார்த்துக் கொண்டே திரிகிறேன். மெதுவாக நகர்ந்து சென்று கொண்டிருக்கிறது டிரெயின். வேகமாய் நொண்டிக்கொண்டே ஒவ்வொரு பெட்டியாய்... போய்கொண்டேயிருக்கிறது வண்டி. முடிந்து விட்டன பெட்டிகள். திரும்பிப் பார்க்கிறேன். சத்தம் போட்டுக்கொண்டே டிரெயின் போய்கொண்டிருக்கின்றது. அதன் இறுதி பெட்டியின் பெருக்கல் குறி கண்ணில் பட்டுத் தெறிக்கிறது.

நீர் நிறைந்த கண்களில் ஒன்றுமே தெரியவில்லை. நீண்டு நெடியதாய் கிடக்கும் தண்டவாளத்தில் வண்டிச்சக்கரம் உரசிய சூடு மிதக்கிறது. இரண்டு பேர் நின்று கொண்டிருக்கிறார்கள். அ... அவள்தான் அவளேதான். பக்கத்தில் நிற்பது என்னைப் போலவேயிருக்கின்றது நான்தானோ அட நான்தான். பதறிபோய் கேட்கிறாள் காலில் என்ன ஆச்சு..? சூடான கண்ணீர் உதிர்கிறது. நீண்டு நெடியதாய் கிடக்கின்றன தண்டவாளங்கள் இரயில்களுக்காகவே...

அனலி, ஆகஸ்ட் 2006 இதழில் வெளியானது